Aphrodite's Child

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Οι Aphrodite's Child (Παιδί της Αφροδίτης, συντομογραφία AC) ήταν ελληνικό συγκρότημα προοδευτικής ροκ μουσικής που ιδρύθηκε το 1967 από τους Βαγγέλη Παπαθανασίου (πλήκτρα), Ντέμη Ρούσσο (μπάσο κιθάρα και φωνητικά), Λουκά Σιδερά (ντράμς και φωνητικά), και Αργύρη "Silver" Κουλούρη (κιθάρα). Ο Παπαθανασίου και ο Ρούσσος είχαν ήδη επιτυχία στην Ελλάδα παίζοντας παλιότερα στους Forminx και στους Idols αντίστοιχα. Η πρώτη τους κοινή ηχογράφηση ως AC ήταν στο άλμπουμ In concert and in Studio του Γιώργου Ρωμανού, όπου έπαιξαν τέσσερα κομμάτια και γίναν γνωστοί ως «Ο Βαγγέλης και το συγκρότημά του». Στο ίδιο έτος ηχογράφησαν δοκιμαστικά δύο κομμάτια και τα έστειλαν στην Philips Records.

Από την Αθήνα στο Παρίσι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βαγγέλης προφανώς συνέλαβε την ιδέα να πάνε μόνιμα στο Λονδίνο, μιας και το περιβάλλον εκεί θα ήταν πιο δημιουργικό για το ακόμα άγνωστο συγκρότημα. Η απόφαση, εν τούτοις, δεν ήταν εύκολη. Ενώ ο Κουλούρης έμεινε στην Ελλάδα για να εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία, οι υπόλοιποι ξεκίνησαν και, καθ' οδόν για το Λονδίνο έκαναν στάση στο Παρίσι, από τη μία επειδή δεν είχαν τις κατάλληλες άδειες εργασίας, απ' την άλλη λόγω των απεργιών που συνδέονταν με τις εκδηλώσεις του Μάη του 1968.

Στο Παρίσι υπέγραψαν συμβόλαιο στην Mercury Records ως Aphrodite's Child και κυκλοφόρησαν το πρώτο σινγκλ με τίτλο Rain and Tears, βασισμένο στο κλασικό έργο του Πάχελμπελ Canon in D. Με αυτό το τραγούδι το συγκρότημα έγινε αυθημερόν γνωστότατο στη Γαλλία, παρ' ότι το τραγούδι ήταν στα αγγλικά και όχι στα γαλλικά, και σε πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης ανεβαίνοντας στα κατά τόπους τσαρτ. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ με τον τίτλο End of the World με ψυχεδελική μουσική ποπ του στυλ των Procol Harum και The Moody Blues.

Άρχισαν περιοδείες στην Ευρώπη, και τον Ιανουάριο του 1969 ηχογράφησαν ένα τραγούδι στα ιταλικά για το φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, χωρίς όμως να λάβουν τελικά συμμετοχή. Η επόμενη επιτυχία τους ήταν το I want to live, μια διασκευή του τραγουδιού Plaisir d'amour. Για το δεύτερο λεύκωμά τους, πήγαν τελικά στα διάσημα στούντιο Trident Studios στο Λονδίνο. Το πρώτο κομμάτι του νέου δίσκου, Let me love, let me live βγήκε τον Οκτώβριο, και το λεύκωμα It's five o'clock ακολούθησε τον Δεκέμβριο του 1969 με περισσότερα επιτυχημένα τραγούδια να ανεβαίνουν στα τσαρτ, μέχρι και των ροκ της κάντρυ.

Ακολούθησε και δεύτερος δίσκος και περιοδεία, αυτή τη φορά χωρίς τον Βαγγέλη που προτίμησε να μείνει στο Παρίσι και να ηχογραφήσει τη μουσική για την ταινία Sex Power του Henry Chapier. Τη θέση του Βαγγέλη στη σκηνή πήρε ο Χάρις Χαλκίτης. Ακολούθησε και άλλος δίσκος το 1970, ενώ ο Βαγγέλης επεξεργάζονταν την πρώτη του εργασία για μουσική κινηματογραφικής ταινίας. Το συγκρότημα συνέχισε με την επιτυχία Spring, Summer, Winter and Fall και με τον δίσκο 666.

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δίσκοι

Singles

  • "Plastics nevermore" / "The other people" (1968)
  • "Rain and tears" / "Don't try to catch a river" (1968)
  • "End of the world" / "You always stand in my way" (1969)
  • "Valley of sadness" / "Mister Thomas" (1969)
  • "Lontano dagli occhi" / "Quando l'amore diventa poesia" (1969)
  • "I want to live" / "Magic Mirror" (1969)
  • "Let me love, let me live" / "Marie Jolie" (1969)
  • "It's five o'clock" / "Wake up" (1970)
  • "Spring, summer, winter and fall" / "Air" (1970)
  • "Such a funny night" / "Annabella" (1970)
  • "Break" / "Babylon" (1972)
  • "It's five o'clock" / "Funky Mary" (1970)

Συλλογές

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ντίνος Δηματάτης, Get that beat: το ελληνικό ροκ, 1960s-1970s. Κατσάνος, Θεσσαλονίκη, 1998.