Ωρίων Αλεξάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ωρίων Αλεξάκης
Γέννηση 1889 και 1899
Balaklava
Θάνατος 1920

Ό Ωρίων Αλεξάκης (ρωσ. Орион Христофорович Алексакис, Μπαλακλάβα 1899 - Μαύρη Θάλασσα 1920) – ήταν Ρώσος επαναστάτης ελληνικής καταγωγής, παράγων της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Δολοφονήθηκε σε ηλικία 21 ετών, μαζί με τον Δημοσθένη Λιγδόπουλο, ηγετικό στέλεχος του ΣΕΚΕ, και μπήκε μεταξύ των πρώτων στο Πάνθεον των νεκρών ηρώων του κόμματος.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ό Ωρίων Αλεξάκης γεννήθηκε το 1899 στη Μπαλακλάβα της Σεβαστούπολης. Το 1917 αποφοίτησε με άριστα απο το γυμνάσιο της Σεβαστούπολης. Σε ηλικία 17 ετών ήταν ένας από τους εμπνευστές και οργανωτές της Σοσιαλιστικής Ένωσης Νεολαίας στη Σεβαστούπολη.

Τον Ιούνιο του 1917 εξελέγη πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ένωσης Νεολαίας της Σεβαστούπολης. Τον Σεπτέμβριο του 1917 μπήκε στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου του Κιέβου. Σχεδόν αμέσως, το Νοέμβριο του 1917, συμμετείχε στην Οκτωβριανή Επανάσταση στις μάχες με τους ουκρανούς Γκαϊνταμάκ και τραυματίστηκε. Τον Ιανουάριο του 1918 επέστρεψε στη Σεβαστούπολη. Εκεί εξελέγη μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Δημοτικού Συμβουλίου, μέλος της Επιτροπής Πόλης του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσίας, Γραμματέας της Επαναστατικής Επιτροπής της Σεβαστούπολης. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους έγινε ένας από τους οργανωτές της Νεολαίας της Ένωσης «Γ΄ Διεθνούς» στην Σεβαστούπολη. Στη συνέχεια ο Αλεξάκης ήταν εκπρόσωπος του Κόμματος στην Βιάτκα, ενώ εργάστηκε στο Βλαντιμίρ και στο Χάρκοφ.

Τον Απρίλιο του 1919 ο Αλεξάκης έγινε επίτροπος του 1ου Τμήματος του Κόκκινου Στρατού στο Ζαντνεπρόβσκι, μαζί με το οποίο συμμετείχε στην απελευθέρωση της Σεβαστούπολης από τα στρατεύματα της Αντάντ. Στην απελευθερωμένη Σεβαστούπολη διορίστηκε πρόεδρος της Επαναστατικής Στρατιωτικής Επιτροπής, εξελέγη μέλος του Προεδρείου της κομματικής Επιτροπής Πόλης, ήταν ένας από τους οργανωτές της οργάνωσης πόλης της Κομσομόλ. Ήταν επίσης μέλος της Περιφερειακής Επιτροπής Κριμαίας του Κόμματος.

Ό Αλεξάκης συμμετείχε το καλοκαίρι του 1920 στο 2ο συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Εκεί συναντήθηκε με το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΕΚΕ Δημοσθένη Λιγδόπουλο, ο οποίος εξήρε με ενθουσιασμό τον Αλεξάκη, σύμφωνα με τα λόγια του Κομπέτσκι, που ο Γκούρβιτς μεταφέρει στο βιβλίο του.

Θάνατος των Λιγδόπουλου-Αλεξάκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Οκτώβριο του 1920 ο Αλεξάκης σαν εκπρόσωπος της Κομιντέρν, μαζί με τον Λιγδόπουλο ξεκίνησαν για την Ελλάδα για την οριστικοποίηση της ένταξης του ΣΕΚΕ στην Γ΄ Διεθνή και για οργανωτική δουλειά.

Σύμφωνα με το περιοδικό «Κομμουνιστική Διεθνής», όργανο της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς, οι σύντροφοι Λιγδόπουλος και Αλεξάκης σάλπαραν από την Οδησσό με ένα μικρό τουρκικό σκάφος και επρόκειτο να φθάσουν στη Βουλγαρία την 1η Νοεμβρίου 1920. Πριν φτάσουν στη Βουλγαρία, σκοτώθηκαν και οι δύο από το πλήρωμα. Υπάρχουν δύο εκδοχές της δολοφονίας τους. Μία εκδοχή είναι ότι αιτία της δολοφονίας ήταν ένας λευκοφρουρός, που αναγνώριστε τον Αλεξάκη. Μια πιο κοινή εκδοχή της απόπειρας δολοφονίας ήταν η ληστεία. Ο Ωρίων μετέφερε μια μήτρα εκδόσεων, διπλωμένη σαν στενή ράβδο. Οι Τούρκοι θεώρησαν ότι περιέχει χρυσά νομισμάτα και σκότωσαν τους Αλεξάκη και Λιγδόπουλο για να πάρουν τα νομίσματα. Τα πτώματά τους ρίχτηκαν στη Μαύρη Θάλασσα.

Μετά από αίτηση της σοβιετικής κυβέρνησης προς τους Κεμαλικούς, που τότε λάμβαναν βοήθεια από τη Σοβιετική Ρωσία, οι τουρκικές αρχές ανέκριναν το πλήρωμα, το οποίο ομολόγησε τη δολοφονία. Αλλά σύντομα το πλήρωμα απελευθερώθηκε.

Μνήμη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας τιμά τη μνήμη του Αλεξάκη, αν και ο Ωρίων δεν πρόλαβε να συμβάλει στην ιστορία του, λόγω του θανάτου του στα 21 χρόνια του. Το τελευταίο αφιέρωμα στη μνήμη του δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα του κόμματος «Ριζοσπάστης» την 23η Οκτωβρίου 2011.
  • Προς τιμήν του Ωρίωνα Αλεξάκη ονομάστηκε ένας από τους δρόμους της Σεβαστούπολης.
  • Τον Ιούνιο του 1989 στην Μπαλακλάβα, στην προκυμαία Ναζούκιν, στον αρ. 7, στο σπίτι του παππού του Χριστόπουλου, όπου ο Ωρίων Αλεξάκης πέρασε τα παιδικά του χρόνια και την εφηβεία, τοποθετήθηκε μια αναμνηστική πλάκα.
  • Το βιβλίο του Γκούρβιτς "Ωρίων Αλεξάκης" έχει μεταφραστεί και δημοσιευτεί στην Ελλάδα, από τον εκδοτικό οίκο «Σύγχρονη Εποχή».

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]