Χρήστος Παπουτσάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Χρήστος Παπουτσάκης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1934
Θάνατος9  Μαρτίου 2009
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδημοσιογράφος
αρχιτέκτονας
εκδότης

Ο Χρήστος Γ. Παπουτσάκης (Χανιά, 1934Αθήνα, 9 Μαρτίου 2009) ήταν αρχιτέκτονας, δημοσιογράφος και εκδότης του πολιτικού και πολιτιστικού περιοδικού Αντί.

Στα μέσα Ιουλίου του 1947 δεξιοί ένοπλοι δολοφόνησαν τον πατέρα του, συνταγματάρχη ε.α. και στέλεχος της Εθνικής Αντίστασης στην Κρήτη, Γεώργιο Παπουτσάκη, ως αντίποινα για την προηγηθείσα δολοφονία λοχαγού του Ελληνικού Στρατού από αντάρτες του ΔΣΕ[1]. Το γεγονός αυτό καθώς και οι διώξεις κατά των μεγαλύτερων αδελφών του, ανάγκασε όλη την οικογένεια να μετακομίσει στην Αθήνα.

Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Με την αποφοίτησή του εργάσθηκε στο αρχιτεκτονικό γραφείο Δοξιάδη. Κατά την διάρκεια της Δικτατορίας, το γραφείο του επί της οδού Δεινοχάρους στο Κολωνάκι μετατράπηκε σε φυτώριο νέων αρχιτεκτόνων αλλά και χώρο συνάντησης και πολιτικού προβληματισμού.

Τον Μάιο του 1972, ο Παπουτσάκης κυκλοφόρησε το περιοδικό Αντί με περιεχόμενο έντονα αντιδικτατορικό. Οι Αρχές της Δικτατορίας απαγόρευσαν την κυκλοφορία του περιοδικού, τον συνέλαβαν και τον βασάνισαν.

Με την Μεταπολίτευση κυκλοφόρησε ξανά το Αντί. Ασχολούμενος αποκλειστικά με το περιοδικό, ο Παπουτσάκης εγκατέλειψε την αρχιτεκτονική, ενώ επεκτάθηκε και στην κυκλοφορία βιβλίων ιδρύοντας τον εκδοτικό οίκο Πολύτυπο. Με μια πλειάδα εκλεκτών συνεργατών από τον χώρο της Αριστεράς, αλλά και με πολλές δράσεις, το Αντί καθιερώθηκε ως το περιοδικό της αριστερής παρέμβασης.

Το 1983, ο Παπουτσάκης συνελήφθη επειδή λειτουργούσε παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό. Ακολούθησαν και άλλες μηνύσεις για δημοσιεύματα στο Αντί, αλλά και καταδίκες που οδήγησαν το περιοδικό στο κλείσιμο τον Απρίλιο του 2008. Επίσης, το 2001, οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να δώσουν βίζα εισόδου στον Παπουτσάκη, ο οποίος είχε κληθεί να μιλήσει σε εκδήλωση του Πανεπιστημίου Κολούμπια στην Νέα Υόρκη.

Τελευταίο μεγάλο έργο του Παπουτσάκη ήταν η εξάτομη έκδοση Αίμος - Ανθολογία Βαλκανικής Ποίησης, με την συνεργασία 150 ποιητών, πανεπιστημιακών, ερευνητών και μεταφραστών από τις χώρες των Βαλκανίων.

Πέθανε από καρκίνο στις 9 Μαρτίου του 2009. Είχε τρία παιδιά. Σύντροφος της ζωής του ήταν η φιλόλογος και ποιήτρια Άντεια Φραντζή.

Παραπομπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Δημητράκος, Δ. (1989). Κώστας Μητσοτάκης. Πολιτική βιογραφία. Α΄. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση. σελ. 278. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Ανώνυμος) «Τιμητική εκδήλωση για το "ΑΝΤΙ" στη Νέα Υόρκη»[νεκρός σύνδεσμος], εφημ. Ο Ριζοσπάστης, 1 Φεβρουαρίου 2001.
  2. Γιώργος Κορφιάτης, «Ο Χρήστος Παπουτσάκης, η Κύπρος, και η υπερβολή της απουσίας»[νεκρός σύνδεσμος], εφημ. Ο Πολίτης (Λευκωσία), 31 Μαρτίου 2009.
  3. Όλγα Σελλά, «Χρ. Παπουτσάκης: παρών και "αντί"», εφημ. Η Καθημερινή, 10 Μαρτίου 2009.