Χρήστος Κορτζίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χρήστος Κορτζίδης
Δήμαρχος Ελληνικού-Αργυρούπολης
Περίοδος
1 Ιανουαρίου 2011 – 31 Αυγούστου 2014
Προκάτοχος (αξίωμα καθιερώθηκε)
Διάδοχος Γιάννης Κωνσταντάτος
Δήμαρχος Ελληνικού
Περίοδος
1 Ιανουαρίου 2007 – 31 Δεκεμβρίου 2010
Προκάτοχος Ιορδάνης Ευφραιμίδης
Διάδοχος (αξίωμα καταργήθηκε)
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 1958
Ελληνικό Αττικής
Υπηκοότητα Ελλάδα
Πολιτικό κόμμα ανεξάρτητος
Επάγγελμα ανεπάγγελτος

Ο Χρήστος Κορτζίδης (γενν. Ελληνικό, 1958[1]) είναι τέως δήμαρχος του Δήμου Ελληνικού και τέως δήμαρχος του δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης, κομματικά ανεξάρτητος. Ο πατέρας του Κωνσταντίνος Κορτζίδης (πέθανε στις 8 Νοεμβρίου 2008) διατέλεσε κοινοτάρχης και μετέπειτα δήμαρχος του Ελληνικού για 22 χρόνια (από τις 27 Ιανουαρίου 1976 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998)[2].

Το 1975 έγινε μέλος της ΚΝΕ και αργότερα του ΚΚΕ, ενώ διαγράφηκε το 2006[1]. Το 2006 εκλέχθηκε δήμαρχος Ελληνικού με τη δημοτική παράταξη «Δημοτική Συνεργασία». Ως δήμαρχος έχει διεξαγάγει αγώνες για διάφορα θέματα που αφορούν τον δήμο Ελληνικού και την ευρύτερη περιοχή, αλλά η μορφή αγώνα για την οποία είναι πιο γνωστός είναι η απεργία πείνας, με την οποία έχουν ασχοληθεί και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Έχει κάνει δύο απεργίες πείνας που ξεπερνούν τις τρεις εβδομάδες.

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αγώνας στον οποίο επιστράτευσε για πρώτη φορά την απεργία πείνας αφορούσε την απελευθέρωση της Παραλίας Ελληνικού, ώστε η είσοδος να είναι ελεύθερη στο κοινό, χωρίς να πληρώνεται το χρηματικό αντίτιμο που είχαν επιβάλλει ιδιώτες της περιοχής. Αυτός ο αγώνας στέφεται από επιτυχία μετά από 24 ημέρες απεργίας πείνας[1], καθώς η παραλία Ελληνικού είναι πλέον προσβάσιμη χωρίς αντίτιμο.

Ένας άλλος αγώνας στον οποίο συμμετέχει είναι να γίνει το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού μητροπολιτικό πάρκο, χωρίς καθόλου οικοδόμηση. Σε αυτόν τον αγώνα συμμετέχουν και οι γειτονικοί δήμοι Γλυφάδας, Αργυρούπολης, Ηλιούπολης και Αλίμου. Επιπλέον, συμμετείχε στην οργάνωση της δενδροφύτευσης στο χώρο του παλιού αεροδρομίου που έχει γίνει από όλους αυτούς τους δήμους.

Άλλος σημαντικός αγώνας στον οποίο επιστρατεύθηκε απεργία πείνας είναι εναντίον του σχεδίου Καλλικράτης, σύμφωνα με το οποίο ο δήμος Ελληνικού καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Αργυρούπολης. Το Ελληνικό είχε ξανακαταργηθεί ως κοινότητα που ήταν τότε από τη Χούντα και επανήλθε επί μεταπολίτευσης ως δήμος[2]. Με συνθήματα «Όχι στην κατάργηση του δήμου Ελληνικού» και «Δήμοι για το λαό, ΟΧΙ για το ΔΝΤ» το δημοτικό συμβούλιο κάλεσε τους δημότες να βοηθήσουν, ώστε να μη συμβεί η ένωση. Αυτή η απεργία πείνας κράτησε 60[3][4] ημέρες. Ταυτόχρονα, μαζεύτηκαν τουλάχιστον 4.500[5] υπογραφές κατά της ένωσης και κέντρισε το ενδιαφέρον του ΣΥΡΙΖΑ και της κοινοβουλευτικής του ομάδας όσον αφορά τη ζωή και υγεία του[5]. Η δεύτερη απεργία πείνας απέτυχε[3]. Υπέβαλε υποψηφιότητα στις δημοτικές εκλογές του 2010 για το αξίωμα του δημάρχου του νέου Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης και εκλέχθηκε επιτυχώς, με ποσοστό 61%.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]