Χρήστος Κανάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χρήστος Κανάκης
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Χρήστος Κανάκης (Ελληνικά)
Γέννηση 1897
Θεσσαλονίκη
Θάνατος 1964
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συνδικαλιστής
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας

Ο Χρήστος Κανάκης (1897-1964) ήταν σιδηροδρομικός, συνδικαλιστής και ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χρήστος Κανάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1897 και ήταν σιδηροδρομικός. Ασχολήθηκε με τον συνδικαλισμό και από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στο ΚΚΕ. Το 1928 διεγράφη από το Σύνδεσμο Σιδηροδρόμων Ελλάδας ως κομμουνιστής.[1]

Το 1934 ήταν υποψήφιος δήμαρχος του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη, ενώ εξελέγη και διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος της ιδρυθείσης Κοινότητας το 1934 εκλέχθηκε κοινοτάρχης Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. Εργάσθηκε για την οργάνωση και ανάπτυξη της πρώτης Κοινότητας και την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων της εποχής όπως η ηλεκτροδότηση δρόμων και κατοικιών.

Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας πέρασε στην παρανομία [2] και το 1939-40 ήταν μέλος της λεγόμενης Παλιάς Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ (ΠΚΕ).[3]

Στη διάρκεια της Κατοχής εκλέχτηκε γενικός γραμματέας των Σιδηροδρομικών της Μακεδονίας-Θράκης. Μετά την απελευθέρωση για τη δράση του εξορίστηκε στη Μακρόνησο, στην Ικαρία και στον Αη Στράτη.[4]

Το 1956 όντας εξόριστος στον Αη-Στράτη εκλέχτηκε δήμαρχος Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. Ο Κανάκης σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με το μέλος του ΚΚΕ Μιχάλη Σκουπακίδη το 1964.[5]

Σήμερα στην συνοικία των Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης υπάρχει οδός που φέρει τιμητικά το όνομά του.

Οικογενειακή κατάσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν παντρεμένος και είχε δύο γιούς τον Θόδωρο και τον Δημήτρη. Ο Θόδωρος ήταν πολιτικός επίτροπος τάγματος του ΔΣΕ και σκοτώθηκε το 1948, ενώ τα ίχνη του Δημήτρη χάθηκαν το 1956 όταν ήρθε στην Ελλάδα από την Ουγγαρία με κομματική αποστολή.[6]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
  2. Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2015
  3. Περικλής Ροδάκης "Νίκος Ζαχαριάδης", Εκδόσεις Επικαιρότητα, Αθήνα 2007
  4. Γρηγόρης Φαράκος "Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Σχέσεις του ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 226
  2. Ροδάκης (2007), σελ. 128-130
  3. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ (2012), σελ. 236
  4. Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 226
  5. Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 226
  6. Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 226