Χιλδέριχος Β΄
| Χιλδέριχος Β΄ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 655 |
| Θάνατος | 675 Σελ |
| Τόπος ταφής | Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μονάρχης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Bilichild |
| Τέκνα | Dagobert Χιλπέριχος Β΄ |
| Γονείς | Χλωδοβίκος Β΄ και Balthild |
| Αδέλφια | Θευδέριχος Γ΄ Χλωτάριος Γ΄ |
| Οικογένεια | Μεροβίγγειοι |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Βασιλέας των Φράγκων (662–673) Βασιλέας των Φράγκων (673–675) |
| Υπογραφή | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Χιλδέριχος Β΄, Childeric ΙΙ (περί το 653 - 675) μέλος του Οίκου των Μεροβιγγείων ήταν βασιλιάς της Αυστρασίας (662 - 675), βασιλιάς της Νευστρίας και της Βουργουνδίας και βασιλιάς όλων των Φράγκων (673 - 675).[1] Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χλωδοβίκος Β΄ της Νευστρίας και της Βουργουνδίας και της Αγίας Μπάλτχιλντ, ίσως συγγενή τού Ρίκμπερτ της Ανατολικής Αγγλίας.[2] Οι παππούδες του ήταν ο Δαγοβέρτος Α΄ και η βασίλισσα Νάντιλντ.[3] Ο μεγαλύτερος αδελφός του Χλωτάριος Γ΄ κληρονόμησε το βασίλειο των Φράγκων του πατέρα τους το 661, αλλά οι ευγενείς στην Αυστρασία ζήτησαν δικό τους βασιλιά και τους δόθηκε ο Χιλδέριχος Β΄ (662). Ήταν ακόμη ένα παιδί όταν οι στρατιώτες της Αυστρασίας τον σήκωσαν επάνω στην ασπίδα και τον ανακήρυξαν βασιλιά τους.[4]
Βασιλιάς όλων των Φράγκων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το 673 απεβίωσε ο Χλωτάριος Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Θευδέριχος Γ΄. Ωστόσο μία μερίδα από προέχοντες Βουργουνδούς ευγενείς υπό τον Αλντάριχ ζήτησαν από τον Χιλδέριχο Β΄ να γίνει και βασιλιάς στην Νευστρία-Βουργουνδία.[5] Πράγματι εισέβαλε στο βασίλειο τού αδελφού του και τον εκτόπισε, έτσι έγινε βασιλιάς όλων των Φράγκων. Έκανε τον Μαγιορδόμο της Αυστρασίας Βουλβοάλδο, Μαγιορδόμο και στη Νευστρία-Βουργουνδία, αφού εκτόπισε τον εκεί Μαγιορδόμο Εμπρόιν. Αυτό δυσαρέστησε τους Βουργουνδούς, που δεν ήθελαν έναν ξένο. Το 675 ο Χιλδέριχος Β΄ παραχώρησε στον Αλντάριχ το φέουδο της Αλσατίας και τον τίτλο του δούκα. Φαίνεται πως ο Αλντάριχ συνέχιζε να τον υποστηρίζει στη Βουργουνδία και ο βασιλιάς τον αντάμειψε. Η Αλσατία ήταν διαφιλονικούμενη από τη Βουργουνδία και την Αυστρασία. O Χιλδέριχος Β΄ τιμώρησε τον ευγενή Μποντίλο σωματικά και παράνομα. Αυτό ήταν η σταγόνα, που εξόργισε τους μεγιστάνες της Νευστρίας-Βουργουνδίας: ο Μποντίλο μαζί με δύο φίλους του σκότωσαν τον Χιλδέριχο Β΄, τη σύζυγό του και τον 5ετή γιο τους, όταν ο βασιλιάς κυνηγούσε στο δάσος τού Λιβρύ (νυν Λόνι). Τάφηκαν στον Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε, κοντά στο Παρίσι, το 1645 ανακαλύφθηκαν οι τάφοι τους όμως το περιεχόμενο απωλέσθηκε.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μπίλιχιλντ των Μεροβιγγείων, κόρη τού Σιγεβέρτου Γ΄ της Αυστρασίας και είχε τέκνα:[6]
- Δαγοβέρτος 670-675, απεβ. 5ετής.
- Χιλπέριχος Β΄ π. 672-721, βασιλιάς της Νευστρίας και μετά των Φράγκων.[7]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Bachrach, Bachrach & Leese 2018
- ↑ Jean Verseuil, Les rois fainéants: de Dagobert à Pépin le Bref 629-751, édition Critérion, Paris, 1946
- ↑ Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band I (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1980), Tefel 1
- ↑ Patrick J. Geary, Before France & Germany, The Creation & Transformation of the Merovingian World (New York, Oxford: Oxford University Press, 1988), σ. 180
- ↑ Patrick J. Geary, Before France & Germany, The Creation & Transformation of the Merovingian World (New York, Oxford: Oxford University Press, 1988), σσ. 189-90
- ↑ Ian Wood, The Merovingian Kingdoms, 450–751 (London, New York:, Longman, 1999), σ. 73
- ↑ Paule Lejeune, Les reines de France, Paris, 1989, σ. 44
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Bachrach, Bernard S.; Bachrach, David S.; Leese, Michael (2018). Deeds of the Bishops of Cambrai, Translation and Commentary
- Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Childeric". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
- Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band I (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1980)
- Ian Wood, The Merovingian Kingdoms, 450–751 (London, New York:, Longman, 1999)
- Jean Verseuil, Les rois fainéants: de Dagobert à Pépin le Bref 629-751, édition Critérion, Paris, 1946
- Patrick J. Geary, Before France & Germany, The Creation & Transformation of the Merovingian World (New York, Oxford: Oxford University Press, 1988)
- Paule Lejeune, Les reines de France, Paris, 1989
