Χαρίτων Χαριτωνίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χαρίτων Χαριτωνίδης
Chariton Charitonidis (Χαρίτων Χαριτωνίδης).jpg
Ελαιογραφία του Π. I. Παντελάκι (Συλλογή Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης).
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Χαρίτων Χαριτωνίδης (Ελληνικά)
Γέννηση1878
Φετίγιε
Θάνατος8  Μαΐου 1954 και 9  Μαΐου 1954
ΥπηκοότηταΕλλάδα
ΣπουδέςΠυθαγόρειο Γυμνάσιο Σάμου και Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Επιστημονική σταδιοδρομία
ΑξίωμαΜέλος της Ακαδημίας Αθηνών
Ιδιότηταδιδάσκων πανεπιστημίου και κλασικός φιλόλογος

Ο Χαρίτων Χαριτωνίδης του Χαραλάμπους (1878 – 8 ή 9 Μαΐου 1954) ήταν Έλληνας κλασικός φιλόλογος, καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ακαδημαϊκός.[1][2][3]

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χαριτωνίδης γεννήθηκε στη Μάκρη της Μικράς Ασίας. Διδάχθηκε τα εγκύκλια μαθήματα στο Πυθαγόρειο Γυμνάσιο της Σάμου, αποφοιτώντας όμως από το Γ΄ Γυμνάσιο Αθηνών, και στη συνέχεια σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκεί συνδέθηκε με τον κύκλο του καθηγητή Κωνσταντίνου Σ. Κόντου του. Πήρε το πτυχίο του το 1902 και το 1907 διορίσθηκε στο Αρσάκειο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1926. Το 1909 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο Χαριτωνίδης υπήρξε ένας από τους πρώτους καθηγητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ο πρώτος που δίδαξε αρχαία ελληνικά στο νέο τότε Πανεπιστήμιο), από το 1926, και είναι εκείνος που εμπνεύσθηκε το λεκτικό έμβλημά του: «Μούσαις Χάρισι Θῦε» (= «Θυσίαζε στις Μούσες και στις Χάριτες»). Αφυπηρέτησε από το πανεπιστήμιο το 1940, έχοντας διατελέσει δύο φορές κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του. Το 1948 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών από καρδιακή προσβολή.

Το έργο του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χαριτωνίδης δημοσίευσε πολυάριθμες γραμματικές, κριτικές και ερμηνευτικές παρατηρήσεις στους αρχαίους συγγραφείς. Ο πλήρης κατάλογος έργων του βρίσκεται στην Επετηρίδα Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τομ. 7, σελ. ζ΄-ιη΄ (1957). Μερικά έργα του μπορούν να ανακτηθούν σε εκδοχή PDF χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική μηχανή αναζήτησης της Βιβλιοθήκης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Δημοσιεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1904. Ποικίλα φιλολογικά. Αθήνα: Π. Δ. Σακελλαρίου.
  • 1935. Απόρρητα. Θεσσαλονίκη: Μιχ. Τριανταφύλλου (ψευδώνυμο: Εύιος Ληναίου).
  • 1938. Κριτικά και γραμματικά (=Επιστημονική Επετηρίς εκδιδομένη υπό της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 4). Θεσσαλονίκη: Κορν. Οδ. Θεοδωρίδου.

Για περισσότερα βιβλία βλ. πλήρη κατάλογο έργων

Άρθρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1915. Miscellanea. Mnemosyne. Bibliotheca Philologica Batava.
  • 1927. Σύμμεικτα κριτικά. Επιστημονική Επετηρίς εκδιδομένη υπό της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 1.
  • 1930. Varia ad Varios. Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών 7.

Για περισσότερα άρθρα βλ. πλήρη κατάλογο έργων

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]