Χέραρντ Χόρενμπαουτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χέραρντ Χόρενμπαουτ
Breviarium Grimani - Dezember.jpg
Γέννηση1465 (περίπου)[1][2][3]
Γάνδη[1]
Θάνατος1541[1][3]
Λονδίνο[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΝότιες Κάτω Χώρες
Ιδιότηταζωγράφος και εικονογράφος χειρογράφων
ΤέκναΛούκας Χόρενμπαουτ και Susannah Hornebolt
Σημαντικά έργαGrimani Breviary, Spinola Hours, Rothschild Prayerbook και Sforza Hours
Χορηγός/οίΕρρίκος Η΄ της Αγγλίας[1]
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη
Μικρογραφία του μηνός Δεκεμβρίου, από τη Συνοψη των Γκριμάνι, κατασκευασμένη από τον Χόρενμπαουτ με τους Αλεξάντερ Μπένινγκ και Σάιμον Μπένινγκ

Ο Χέραρντ Χόρενμπαουτ (φλαμανδικά: Gerard Horenbout (περ. 1465 - 1541) ήταν Φλαμανδός μικρογράφος, όψιμο παράδειγμα των πρώιμων Φλαμανδών ζωγράφων. Είναι πιθανόν ο «Δάσκαλος του Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας».[4][5]

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χόρενμπαουτ έζησε και εργάστηκε στη Γάνδη και είναι ιδιαίτερα γνωστός ως εικονογράφος χειρογράφων. Ζωγράφισε επίσης σε γυαλί, δημιούργησε ταπισερί, σχέδια για κεντήματα και πίνακες σε πάνελ. Πρωτοαναφέρεται το 1487, όταν προσχώρησε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά (Συντεχνία των ζωγράφων) της Γάνδης. [4][6] Νυμφεύτηκε την Μάργκαρετ Σφάντερς (Margaret Svanders) αμέσως μετά την προσχώρηση αυτή. Απέκτησαν έξι παιδιά, δύο από τα οποία, ο Λούκας Χόρενμπαουτ και η Σουζάννα Χόρενμπαουτ (Susanna Horenbout) έγιναν επίσης καλλιτέχνες. Ο Λούκας, η Σουζάννα και ένας τουλάχιστον από τους δυο γιους του, Ελόι και Γιόρις, εκπαιδεύτηκαν από τον πατέρα τους ως ζωγράφοι.[4]

Είχε δύο τουλάχιστον μαθητευόμενους, έναν το 1498 και έναν το 1502. Το 1515 αναγορεύτηκε σε ζωγράφο της Αρχιδούκισσας Μαργαρίτας της Αυστρίας και, για μικρό χρονικό διάστημα, εργάστηκε επίσης στην αυλή του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας. Τον επισκέφθηκε ο Άλμπρεχτ Ντύρερ το 1521, έχοντας αγοράσει χειρόγραφο εικονογραφημένο από τη θυγατέρα του Σουζάννα. Ο γιος του Λούκας έγινε επίσης πολύ γνωστός ζωγράφος.[6]

Η σύζυγός του Μάργκαρετ Σφάντερς ή φαν Σάουντερς απεβίωσε το 1529[7][8] και ο ίδιος κατασκεύασε τη μπρούτζινη πλάκα που βρέθηκε στην εκκλησία των Αγίων Πάντων στο Φούλαμ του Λονδίνου.[9][10][nb 1]

Απεβίωσε γύρω στα 1540 ή 1541.[4]

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μικρογραφίες στη "Σύνοψη" της Ελεωνόρας της Πορτογαλίας περ. 1500
  • Μικρογραφίες στο βιβλίο των Ωρών του Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας, μεταξύ 1502 και 1503[11]
  • 16 μικρογραφίες στο βιβλίο Ωρών των Σφόρτσα in the για λογαριασμό της Αρχιδούκισσας Μαργαρίτας της Αυστρίας, μεταξύ 1517 και 1520 (σήμερα βρίσκεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη)[12]
  • Μικρογραφίες στη Σύνοψη των Γκριμάνι, πριν το 1520[13]
  • Πορτρέτα των Lieven Van Pottelsberghe και Livina Van Steelant, περ. 1525, σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Γάνδης

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Περιγράφεται ως αναμνηστική πλάκα για την Μάργκαρετ Σάουντερς (Σώντερς), σύζυγο του Χέραρντ Χόρενμπαουτ , περ. 1529, ρομβοειδούς σχήματος πλάκα με την κεφαλή και τους ώμους γυναίκας με σάβανο και αγγέλους σε εκατέρωθεν της επιγραφής, κάτω ένα οικόσημο, ένα σιρίτι ανάμεσα σε τρία "martlets" (πτηνά που συμβολίζουν επερχόμενο υιό) με θυρεό στο σιρίτι στολισμένο με ανάγλυφο σταυρό ανάμεσα σε τέσσερις ημισελήνους... ενώ υπάρχουν τα αρχικά G.M. Flemish work."[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης.
  2. ECARTICO. 3861. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 Athenaeum. 6324. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Susan E. James. The Feminine Dynamic in English Art, 1485-1603: Women As Consumers, Patrons and Painters. Ashgate Publishing Company; 2009. ISBN 978-0-7546-6381-2. p. 242.
  5. Scot McKendrick. "Reviving the Past," in Illuminating the Renaissance: The Flemish Triumph of Manuscript Painting in Europe. Getty Publications; 1 July 2003. ISBN 978-0-89236-704-7. p. 428.
  6. 6,0 6,1 Richardson, Carol M.; Woods, Kim (2007). Renaissance art reconsidered: an anthology of primary sources. Michael W. Franklin. Wiley-Blackwell. σελίδες 10–11. ISBN 978-1-4051-4641-8. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2009. 
  7. Kathy Lynn Emerson, Wives and Daughters: The Women of Sixteenth Century England. Troy, NY: Whitston, 1984. p. 113.
  8. James Thorne. Handbook to the Environs of London: Alphabetically Arranged, Containing an Account of Every Town and Village, and of All Places of Interest, Within a Circle of Twenty Miles Round London. John Murray; 1876. p. 220.
  9. 9,0 9,1 Fulham: Parish Church of All Saints. An Inventory of the Historical Monuments in London, Volume 2: West London (1925), pp. 31-37. Retrieved 29 January 2014.
  10. Susan E. James. The Feminine Dynamic in English Art, 1485-1603: Women As Consumers, Patrons and Painters. Ashgate Publishing Company; 2009. ISBN 978-0-7546-6381-2. pp. 242-243.
  11. Hellinga, Lotte; Trapp, Joseph Burney (1999). The Cambridge History of the Book in Britain: 1400-1557. Donald Francis McKenzie, David McKitterick, John Barnard, Ian R.. Willison. Cambridge University Press. σελ. 56. ISBN 978-0-521-57346-7. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2009. 
  12. «High quality version of the Sforza Hours». British Library. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2009. 
  13. Wolf, Norbert (2004). Hans Holbein the Younger, 1497/98-1543: the German Raphael. Taschen. σελ. 48. ISBN 978-3-8228-3167-0. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2009. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gerard Horenbout της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).