Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί
Frédéric Joliot-Curie ArM2.jpg
Γέννηση
Τόπος γέννησης Παρίσι
Θάνατος
Τόπος θανάτου Παρίσι
Υπηκοότητα Γαλλία
Σύζυγος Ιρέν Ζολιό-Κιουρί
Τέκνα Πιέρ Ζολιό και Ελέν Λανζεβέν-Ζολιό
Ερευνητικός τομέας Φυσική
Σπουδές Λύκειο Λακανάλ και ESPCI ParisTech
Επάγγελμα/
ιδιότητες
φυσικός, πολιτικός, χημικός και καθηγητής
Εργοδότης Κολλέγιο της Γαλλίας () και Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Commons page Wikimedia Commons

Ο Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί (Frédéric Joliot-Curie, 19 Μαρτίου 1900 – 14 Αυγούστου 1958) ήταν Γάλλος φυσικός και σύζυγος της Ιρέν Ζολιό-Κιουρί, μαζί με την οποία βραβεύτηκαν με το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1935 για την ανακάλυψη της τεχνητής ραδιενέργειας.[1][2] Αυτό κατέστησε την οικογένεια Κιουρί την οικογένεια με τους περισσότερους βραβευμένους με νόμπελ μέχρι σήμερα.[3]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένος στο Παρίσι, αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Βιομηχανικής Φυσικής και Χημείας της πόλης του Παρισιού.[4] Το 1925 έγινε βοηθός της Μαρί Κιουρί, στο Ινστιτούτο Ραδίου. Ερωτεύτηκε την κόρη της, Ιρέν Κιουρί, και λίγο αργότερα, το 1926, παντρεύτηκαν και άλλαξαν το όνομά τους σε Ζολιό-Κιουρί. Ύστερα από απαίτηση της Μαρίας, απέκτησε πτυχίο και διδακτορικό στην επιστήμη.

Ενώ ήταν λέκτορας στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, συνεργάστηκε με τη σύζυγό του στην έρευνα για τη δομή του ατόμου, και συγκεκριμένα στους πυρήνες οι οποίοι είχαν συγκρουστεί με άλλα σωματίδια, το οποίο αποτελούσε σημαντικό βήμα για την ανακάλυψη του νετρονίου από τον Τζέιμς Τσάντγουικ το 1932. Το 1935, τους απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Χημείας για την ανακάλυψη της «τεχνητής ραδιενέργειας», αποτέλεσμα της δημιουργίας βραχύβιων ραδιοϊσοτόπων από τον βομβαρδισμό σταθερών νουκλίδιων όπως το βόριο, το μαγνήσιο και το αργίλιο με σωματίδια άλφα.

Ο Φρεντερίκ και η Ιρέν.

Το 1937 αποχώρησε από το Ινστιτούτο Ραδίου για να γίνει καθηγητής στο Κολέγιο της Γαλλίας, δουλεύοντας πάνω στις αλυσιδωτές αντιδράσεις και τις απαιτήσεις για την επιτυχή κατασκευή ενός πυρηνικού αντιδραστήρα ο οποίος θα χρησιμοποιούσε ελεγχόμενη πυρηνική σχάση για την παραγωγή ενέργειας με τη χρήση ουρανίου και βαρέως ύδατος. Ο Ζολιό-Κιουρί ήταν ένας από τους επιστήμονες που αναφέρονταν στο γράμμα του Άλμπερτ Αϊνστάιν προς τον πρόεδρο Ρούσβελτ ως ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες στις αλυσιδωτές αντιδράσεις. Ο Β΄ΠΠ όμως σταμάτησε την έρευνα του Ζολιό, όπως και τα διοικητικά του καθήκοντα μεταπολεμικά. Την εποχή της ναζιστικής εισβολής, ο Ζολιό Κιουρί είχε καταφέρει να μεταφέρει λαθραία τα έγγραφα και τα υλικά του στην Αγγλία. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, έλαβε ενεργό μέρος στην Γαλλική Αντίσταση ως μέλος του Εθνικού Μετώπου.

Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας, υπηρέτησε ως διευθυντής του Εθνικού Γαλλικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα, και διορίστηκε από τον Σαρλ Ντε Γκωλ το 1945, πρώτος επίτροπος για την ατομική ενέργεια στη Γαλλία. Το 1948, επέβλεψε την κατασκευή του πρώτου πυρηνικού αντιδραστήρα στη Γαλλία. Ήταν αφοσιωμένος κομμουνιστής και έτσι το 1950 καθαιρέθηκε από τα καθήκοντά του, αλλά διατήρηση τη θέση καθηγητή στο Κολέγιο της Γαλλίας. Ο Ζολιό-Κιουρί ήταν ένας από τους έντεκα υπογράψαντες του μανιφέστου Ράσελ-Αϊνστάιν το 1955. Μετά το θάνατο της γυναίκας το 1956, πήρε τη θέση της ως πρόεδρος της πυρηνικής φυσικής στη Σορβόννη.

Ο Ζολιό-Κιουρί ήταν μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών και της Ακαδημίας Ιατρικής και είχε ονομαστεί διοικητής της Λεγεώνας της Τιμής. Έλαβε το βραβείο ειρήνης Στάλιν το 1951 για το έργο του ως πρόεδρος του παγκοσμίου συμβουλίου για την Ειρήνη.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Blackett, P. M. S. (1960). «Jean Frederic Joliot 1900–1958». Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society (Royal Society publishing) 6 (0): 86–105. doi:10.1098/rsbm.1960.0026. ISSN 0080-4606. 
  2. Goldsmith, Maurice (1976). Frédéric Joliot-Curie: a biography]. London: Lawrence & Wilshart. ISBN 0-85315-342-6. http://alsos.wlu.edu/information.aspx?id=1059. 
  3. «Nobel Laureates Facts: 'Family Nobel Laureates'». Nobel Foundation. 2008. http://nobelprize.org/nobel_prizes/facts. Ανακτήθηκε στις 2008-09-04. 
  4. «Les ingénieurs de la 39e promotion de l'ESPCI». espci.org. http://www.espci.org/fr/anciens/eleves/39/.