Φλορεντίνο Αμεγκίνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φλορεντίνο Αμεγκίνο
Florentino Ameghino.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Florentino Ameghino (Ισπανικά)
Γέννηση18  Σεπτεμβρίου 1854[1]
Λουχάν
Θάνατος6  Αυγούστου 1911[2][3][1]
Λα Πλάτα
Αιτία θανάτουγηρατειά
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΑργεντινή
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςRuso
Ιταλικά[4]
ΣπουδέςΕθνικό Πανεπιστήμιο της Λα Πλάτα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφυσιοδίφης
ανθρωπολόγος
παλαιοντολόγος
ζωολόγος
διδάσκων πανεπιστημίου
βιολόγος
αρχαιολόγος[5]
ορνιθολόγος[6]
ΕργοδότηςΕθνικό Πανεπιστήμιο της Λα Πλάτα
Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα
Επηρεάστηκε απόΚάρολος Δαρβίνος
Οικογένεια
ΑδέλφιαΚάρλος Αμεγκίνο
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαθεατρικός σκηνοθέτης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Φλορεντίνο Αμεγκίνο (Florentino Ameghino, 19 Σεπτεμβρίου 18536 Αυγούστου 1911) ήταν Αργεντινός φυσιοδίφης, παλαιοντολόγος, ανθρωπολόγος και ζωολόγος, του οποίου οι ανακαλύψεις απολιθωμάτων στις πάμπες της Αργεντινής, ιδίως την Παταγονία, υπήρξαν εξίσου σημαντικές με όλες όσες έγιναν στις δυτικές ΗΠΑ ολόκληρο τον ύστερο 19ο αιώνα. Από κοινού με τους δύο αδελφούς του, τον Κάρλος και τον Χουάν, ο Φλορεντίνο Αμεγκίνο ήταν μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες που θεμελίωσαν τη νοτιοαμερικανική παλαιοντολογία.

Από το 1887 έως τον θάνατό του, ο Φ. Αμεγκίνο ήταν αφοσιωμένος στη μελέτη των απολιθωμένων θηλαστικών της Παταγονία, με την πολύτιμη υποστήριξη του μικρότερου αδελφού του Κάρλος (1865-1936).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φλορεντίνο Αμεγκίνο γεννήθηκε στο Λουχάν, πόλη κοντά στο Μπουένος Άιρες, και ήταν γιος Ιταλών μεταναστών. Ο Φλορεντίνο υπήρξε αυτοδίδακτος φυσιοδίφης και δημιούργησε μία από τις μεγαλύτερες συλλογές απολιθωμάτων σε όλο τον κόσμο εκείνη την εποχή. Αυτή του χρησίμευσε ως βάση για πολλές γεωολογικές και παλαιοντολογικές μελέτες. Ο Αμεγκίνο ήταν ένας από τους κυριότερους πρωτοπόρους στην ανάπτυξη της φυλογενέσεως και της παλαιοντολογικής προσεγγίσεως στην εξελικτική βιολογία. Διερεύνησε επίσης την πιθανή παρουσία του προϊστορικού ανθρώπου στις πάμπες και προέβη σε αρκετούς αμφιλεγόμενους ισχυρισμούς σχετικώς με την προέλευση των ιθαγενών της Νότιας Αμερικής. Κάποτε ο Δομίνγκο Φαουστίνο Σαρμιέντο, Πρόεδρος της Αργεντινής από το 1868 έως το 1874, χαρακτήρισε τον Φλορεντίνο Αμεγκίνο ως «έναν συμπατριώτη μας... ...που κανείς δεν τον γνωρίζει εδώ, αλλά θαυμάζεται από σοφούς σε όλο τον κόσμο».

Το έργο του Οι αρχαίοι άνθρωποι του Ρίο δε λα Πλάτα εκδόθηκε το 1878. Το Φυλογονία (1884) ήταν ένα θεωρητικό σύγγραμμα που ανέπτυσσε μία εξελικτική σύλληψη στο πνεύμα του λαμαρκισμού και οδήγησε στη θεμελίωση της ζωολογικής ταξινομικής πάνω σε μαθηματικές βάσεις. Αργότερα έγινε διευθυντής του Τμήματος Ζωολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα, το οποίο τον ανεκήρυξε επίτιμο διδάκτορα, και έγινε μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Αργεντινής.

Ο Φ. Αμεγκίνο συνεργάσθηκε με τον Φρανσίσκο Μορένο, ιδρυτή και διευθυντή του Μουσείου του Λα Πλάτα. Ο Αμεγκίνο εμπλούτισε το τμήμα Παλαιοντολογίας του Μουσείου με τη δική του συλλογή, την οποία πώλησε στην τοπική αυτοδιοίκηση της περιοχής για τον σκοπό αυτόν. Μόλις ένα έτος αργότερα, το σημαντικότερο ίσως έργο του δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών: ήταν το Απολιθώματα θηλαστικών στην Αργεντινή Δημοκρατία, που αποτελείτο από 1.028 σελίδες και μια συλλογή χαρτών. Αυτή η συνεισφορά στη γνώση των απολιθωμένων θηλαστικών της χώρας βραβεύθηκε με το χάλκινο μετάλλιο της Παγκόσμιας Εκθέσεως των Παρισίων του 1889.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 7800901. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12564112s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. (Αγγλικά) SNAC. w61293f9. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12564112s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
  6. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]