Φερνάντο Μορένα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φερνάντο Μορένα

Με την Πενιαρόλ το 1979
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης2 Φεβρουαρίου 1952 (1952-02-02) (70 ετών)
Τόπος γέννησηςΜοντεβιδέο, Ουρουγουάη
Ύψος1,77 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1969–1972Ρίβερ Πλέιτ71(29)
1973–1979 Πενιαρόλ134(166)
1979–1980Ράγιο Βαγιεκάνο34(21)
1980–1981Βαλένθια ΚΦ31(16)
1981–1983 Πενιαρόλ39(33)
1984Μπόκα Τζούνιορς7(1)
1985 Πενιαρόλ6(2)
Σύνολο316(266)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1971–1983Ουρουγουάη53(22)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Φερνάντο Μορένα Μπελόρα (Fernando Morena Belora, γεννήθηκε 2 Φεβρουαρίου 1952) είναι διεθνής Ουρουγουανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως κεντρικός επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της πρώτης κατηγορίας του πρωταθλήματος Ουρουγουάης με 230 γκολ.[1]

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ομάδα νέων της Ρασίνγκ Κλουμπ Μοντεβιδέο το 1968 και την επαγγελματική την επόμενη χρονιά με την Ρίβερ Πλέιτ από το Μοντεβιδέο, με την οποία αγωνίστηκε τέσσερις σεζόν στο πρωτάθλημα της Ουρουγουάης διακρινόμενος για την ευχέρειά του στο σκοράρισμα, με ισχυρά σουτ, άριστες τοποθετήσεις και ικανότητα και στο ψηλό παιχνίδι.[2]

Στο 1973 μετακόμισε στην Πενιαρόλ, όπου κέρδισε τέσσερις εθνικούς τίτλους (1973, 1974, 1975 και 1978), επίσης, κερδίζοντας έξι τίτλους ως πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος (1973, 1974, 1975, 1976, 1977 και 1978). Είναι κάτοχος του ρεκόρ για τα περισσότερα γκολ σε μία μόνο σεζόν στο πρωτάθλημα της Ουρουγουάης με 36.[3] Σημείωσε επίσης επτά γκολ σε ένα αγώνα πρωταθλήματος, επίδοση που είναι ακατάρριπτο ρεκόρ: με αντίπαλο την Ουρακάν Μπουσέο (7–0) εκτός έδρας στις 16 Ιουλίου 1978 σημείωσε όλα τα γκολ της ομάδας του και έχασε μάλιστα και πέναλτι στο τελευταίο λεπτό.[4][5] Ήταν επίσης ο πρώτος σκόρερ του Κυπέλλου Λιμπερταδόρες το 1974 και το 1975.[6] Στην πρώτη αυτή περίοδο στην ομάδα σημείωσε 180 γκολ σε 140 επίσημους αγώνες.[1]

Το 1979 μετακόμισε στην Ισπανία στη Ράγιο Βαγιεκάνο και την επόμενη χρονιά στη Βαλένθια, κατακτώντας το Σούπερ Κύπελλο UEFA. Στον διπλό τελικό με αντίπαλο την Νότιγχαμ Φόρεστ (2–2, 1–0) ήταν αυτός που σημείωσε το νικητήριο γκολ που οδήγησε στην κατάκτηση του τροπαίου.[7] Το τέλος της καριέρας του στην ισπανική ομάδα δεν ήταν το επιθυμητό καθώς τιμωρήθηκε με οκτώ αγώνες μετά αποβολή για διαμαρτυρία. Ανάμεσα στους οπαδούς της Πενιαρόλ (η μισή χώρα) προέκυψε ένα αυθόρμητο κίνημα για να τον επαναφέρουν στο σύλλογο με το σύνθημα A Morena we bring it all. Οι οπαδοί συγκέντρωσαν και χρήματα ώστε να του τα δώσουν.[4][8]

Επέστρεψε στην Πενιαρόλ το 1981 και κέρδισε δύο ακόμα τίτλους πρωταθλήματος (1981, 1982), το Κόπα Λιμπερταδόρες του 1982 και το Διηπειρωτικό Κύπελλο την ίδια χρονιά.[9] Σημείωσε το μοναδικό γκολ των τελικών απέναντι στην Κοβρελόα (0–0, 1–0).[7] Ήταν επίσης για έβδομη φορά πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και για τρίτη του Κόπα Λιμπερταδόρες, στο οποίο είναι δεύτερος όλων των εποχών με 37 τέρματα.[3][6] Σημείωσε τρία χατ-τρικ στο μεγάλο Κύπελλο της Λατινικής Αμερικής: στις 25 Σεπτεμβρίου 1974 με αντίπαλο την Ουρακάν (0–3),[10] στις 11 Μαρτίου 1975 με αντίπαλο την Ουνιόν Ουαράλ (5–2, τέσσερα γκολ)[11] και στις 13 Μαρτίου 1979 με αντίπαλο την Τέκνικο Ουνιβερσιτάριο (4–0).[12]

Στις 27 Οκτωβρίου 1971 έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ουρουγουάης με την οποία αγωνίστηκε 53 φορές πετυχαίνοντας 22 γκολ.[9][13] Το 1983 ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα σημειώνοντας δύο γκολ στους δύο πρώτους αγώνες, αλλά ο τραυματισμός του τον οδήγησε να κλείσει εκεί τη διεθνή του σταδιοδρομία.[9]

Δύο χρόνια μετά αποφάσισε να αποσυρθεί από την αγωνιστική δραστηριότητα έχοντας σημειώσει συνολικά 334 γκολ σε επίσημους αγώνες και με μέσο όρο 0,85 γκολ ανά αγώνα και συμπεριλαμβανομένων των φιλικών 668[1] και συνέχισε την ενασχόληση του με το άθλημα ως προπονητής. Μεταξύ άλλων ήταν προπονητής της Πενιαρόλ δύο φορές (1988, 2005) και της Ρίβερ Πλέιτ του Μοντεβίδεο (1996–98 και 2003), χωρίς να γνωρίσει επιτυχίες.[14] Το 2000 η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ουρουγουάης τον χαρακτήρισε ως τον κορυφαίο σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία του αθλήματος στη χώρα.[9]

Τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πενιαρόλ

  • Πρωτάθλημα Ουρουγουάης (6) : 1973, 1974, 1975, 1978, 1981, 1982
  • Κόπα Λιμπερταδόρες : 1982
  • Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1982

Βαλένθια

  • Σούπερ Κύπελλο UEFA : 1980

Ουρουγουάη

  • Κόπα Αμέρικα 1983

Ατομικές διακρίσεις

  • Πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Ουρουγουάης (7) : 1973 (23 γκολ), 1974 (27 γκολ), 1975 (34 γκολ), 1976 (18 γκολ), 1977 (19 γκολ), 1978 (36 γκολ), 1982 (17 γκολ)
  • Κορυφαίος σκόρερ του Κόπα Λιμπερταδόρες (3) : 1974 (7 γκολ), 1975 (8), 1982 (7 γκολ)
  • Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος Ουρουγουάης
  • Δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του Κόπα Λιμπερταδόρες

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Ficha de Fernando Morena». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  2. «Morena, Fernando». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  3. 3,0 3,1 «Uruguay - League Top Scorers». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  4. 4,0 4,1 «Όταν το «Πουλάρι» κάλπασε στο ρεκόρ!». Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2021. 
  5. «Interview- Fernando Morena». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  6. 6,0 6,1 «Copa Libertadores - Topscorers». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  7. 7,0 7,1 «Peñarol: Fernando Morena cumplió 69 años y fue saludado por los mirasoles y Conmebol». Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2021. 
  8. «El gol 500 de Fernando Morena». Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2021. 
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 «Football-the-story: Fernando Morena». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  10. «Copa Libertadores de América 1974». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  11. «Copa Libertadores de América 1975». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  12. «Copa Libertadores de América 1979». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  13. «Uruguay - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 
  14. «Fernando Morena : trainer». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]