Φερνάντο Λάθαρο Καρετέρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φερνάντο Λάθαρο Καρετέρ
Lazaro-carreter (1993).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Fernando Lázaro Carreter (Ισπανικά)
Γέννηση13  Απριλίου 1923[1][2][3][4][5]
Σαραγόσα
Θάνατος4  Μαρτίου 2004[1][2][3][4][5]
Μαδρίτη
Αιτία θανάτουΣύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά[6]
Εκπαίδευσηδιδάκτωρ
ΣπουδέςUniversity of Madrid
πανεπιστήμιο της Σαραγόσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταγλωσσολόγος
δημοσιογράφος
διδάσκων πανεπιστημίου
συγγραφέας
κριτικός λογοτεχνίας
φιλόλογος
λατινολόγος
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο Κονπλουτένσε της Μαδρίτης
Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα
Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης
Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης
Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν
Πανεπιστήμιο της Τουλούζ
Σορβόνη
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμακαθηγητής πανεπιστημίου
ΒραβεύσειςΤαξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων (1979)
Μεγαλόσταυρος του Αστικού Τάγματος του Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού (2000 και 1997)[7]
Σταυρός του Αγίου Γεωργίου (1983)[8]
d:Q72923021 (1984)
Miguel Delibes Journalism Prize (1996)
Alcalá City Award (2003)
Menéndez Pelayo International Prize (1994)
honorary doctor of the University of Zaragoza (1985)
επίτιμο διδακτορικό του Πανεπιστημίου της Σαλαμάνκα (1986)[9]
honorary doctorate of the Autonomous University of Madrid (1988)
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Βαγιαδολίδ (1993)
επίτιμος διδάκτωρ (1994)
επίτιμος διδάκτωρ (1997)
honorary doctor of the University of Zaragoza (1984)
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Βαγιαδολίδ (1992)[10]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Φερνάντο Λάθαρο Καρετέρ (Fernando Lázaro Carreter, Σαραγόσα, 13 Απριλίου 1923 - Μαδρίτη - 4 Μαρτίου 2004) ήταν Ισπανός ακαδημαϊκός, γλωσσολόγος και φιλόλογος, διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας μεταξύ 1992 και 1998. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα στην Ισπανία, έχοντας υπάρξει σημείο αναφοράς στη διαμόρφωση της σύγχρονης γλωσσολογικής μελέτης στη χώρα.[11]

Βιογραφία και έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα όπου γνώρισε τον Φρανθίσκο Ιντουράιν και τον Χοσέ Μανουέλ Μπλέκουα Τεϊσέιρο, μελλοντικό καθηγητή ισπανικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, για να μεταβεί στη Μαδρίτη και να φοιτήσει στο τμήμα ρομανικής φιλολογίας. Εκεί έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα υπό την εποπτεία του φιλολόγου Ντάμασο Αλόνσο. Το 1949 ενσωματώθηκε στο Πανεπιστήμιο τη Σαλαμάνκα και στη συνέχεια στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης.

Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, συμμετέχοντας στην ίδρυση του, σχετικού με την προώθηση της ισπανικής γλώσσας, ιδρύματος Fundéu στα πλαίσια πρακτορείου ειδήσεων EFE. Έλαβε την έδρα R της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας το 1972, διατελώντας διευθυντής της μεταξύ 1992 και 1998. Συνέδεσε το όνομά του με την προώθηση των σωμάτων κειμένων της Ακαδημίας, το CORDE και το CREA.

Αναφορικά με το γλωσσολογικό του έργο ο Λάθαρο Καρετέρ υπήρξε ένας από τους πρώτους Ισπανούς γλωσσολόγους που ενδιαφέρθηκαν για την ιστορία της γλωσσολογίας με τη διδακτορική του διατριβή Las ideas lingüísticas en España durante el siglo XVIII (1949) ενώ έχει ασχοληθεί με τη μορφή του Αντόνιο δε Νεβρίχα.[12] Στη δεκαετία του 1970 εισήγαγε στην Ισπανία τις θέσεις της γενετικής γραμματικής, γεγονός που τον έφερε αντιμέτωπο με τον υπέρμαχο του δομισμού, Εμίλιο Αλάρκος.

Οι λογοτεχνικές και φιλολογικές του μελέτες επικεντρώθηκαν στον Ισπανικό Χρυσό Αιώνα με εκδόσεις του Κεβέδο και του μυθιστορήματος του ισπανικού πικαρέσκο, Lazarillo de Tormes. Υιοθέτησε τον λογοτεχνικό δομισμό του Ρόμαν Γιάκομπσον και του ρωσικού μορφισμού. Από την άλλη πλευρά συνέγραψε εκατοντάδες άρθρα γλωσσολογικής εκλαΐκευσης γύρω από θέματα γλωσσικής διόρθωσης στην εφημερίδα El País, που εκδόθηκαν στις δύο συλλογές El dardo en la palabra και El nuevo dardo en la palabra.[13] Επίσης, έγραψε θεατρικά έργα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb120188076. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 124763065. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 8467110. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0036737.
  5. 5,0 5,1 5,2 «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 11821/fernando-lazaro-carreter. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb120188076. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  7. BOE-A-1997-13858.
  8. dogc.gencat.cat/ca/pdogc_canals_interns/pdogc_resultats_fitxa/?action=fitxa&documentId=14201.
  9. www.usal.es/doctorados-honoris-causa.
  10. www.uva.es/export/sites/uva/1.lauva/1.15.doctoreshonoriscausa/index.html.
  11. País, Ediciones El (2005-04-12). «La Universidad añora a Lázaro Carreter como a un inmenso maestro de la lengua» (στα es). EL PAÍS. http://elpais.com/diario/2005/04/12/cultura/1113256802_850215.html. Ανακτήθηκε στις 2017-03-01. 
  12. País, Ediciones El (1981-01-16). «Tribuna | Lección y herencia de Elio Antonio de Nebrija» (στα es). EL PAÍS. http://elpais.com/diario/1981/01/16/cultura/348447601_850215.html. Ανακτήθηκε στις 2017-03-01. 
  13. País, Ediciones El (2013-04-10). «Reportaje | El dardo en lo ostentóreo» (στα es). EL PAÍS. http://cultura.elpais.com/cultura/2013/04/10/actualidad/1365591930_838486.html. Ανακτήθηκε στις 2017-03-01. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προκάτοχος:
Μανουέλ Αλβάρ
Coat of Arms of the Royal Spanish Academy.svg
Διευθυντής της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
1991-1998
Διάδοχος:
Μπίκτορ Γκαρθία ντε λα Κόντσα