Φάλουν Γκονγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Εξάσκηση της πέμπτης άσκησης του Φάλουν Γκονγκ, στο Μανχάτταν, ΗΠΑ.

Το Φάλουν Γκονγκ, ή αλλιώς Φάλουν Ντάφα, είναι μια αρχαία άσκηση διαλογισμού που δημοσιεύτηκε το 1992 στην Κίνα, και –σύμφωνα με εκτιμήσεις της κινεζικής κυβέρνησης– μέχρι το 1999, 100 εκατομμύρια άνθρωποι το ασκούσαν στην Κίνα. Το Φάλουν Γκονγκ περιλαμβάνει πέντε εύκολες στην εκμάθηση ασκήσεις, που έχουν πολύ καλά αποτελέσματα στην αναζωογόνηση του σώματος. Αυτός ήταν ένας λόγος για τη μεγάλη απήχησή του. Τα οφέλη στην υγεία έχουν επιβεβαιωθεί από πολλές ιατρικές έρευνες[1], από ερευνητικά ιατρικά κέντρα[2].

Η δίωξη κατά του Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1992 που δημοσιοποιήθηκε μέχρι το 1999 που άρχισε να διώκεται στην Κίνα, το Φάλουν Γκονγκ ήταν ένα αξιοσέβαστο όνομα και είχε βραβευτεί και υποστηριχτεί επίσημα από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) ως μια εξέχουσα σχολή τσιγκόνγκ[3][4][5]. (Τσιγκόνγκ είναι ο κινέζικος όρος για τις ασκήσεις διαλογισμού). Για 7 ολόκληρα χρόνια, το Φάλουν Γκονγκ είχε γίνει εξαιρετικά δημοφιλές στην Κίνα, και όλοι ήξεραν για αυτό. Τα πάρκα κάθε πρωί ήταν γεμάτα με ανθρώπους που έκαναν τις ασκήσεις του Φάλουν Γκονγκ πριν πάνε στη δουλειά τους. Σε περισσότερες από 70 χώρες ανά τον κόσμο ασκείται μέχρι σήμερα, και φυσικά χωρίς να διώκεται[6].

Ο συνδυασμός Τζιανγκ Τζεμίν και ιδεολογίας του ΚΚΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένας πιθανός λόγος για αυτήν την παράλογη δίωξη, είναι η προδιάθεση του Κομμουνιστικού Κόμματος, το οποίο φοβάται οποιαδήποτε ομάδα πέραν του ελέγχου του, ειδικά μια ομάδα με διαφορετική ιδεολογία.

Το Κόμμα έχει προσπαθήσει πολλές φορές να εξαλείψει όλες τις εκφράσεις θρησκευτικότητας από την Κίνα (μια χώρα που παραδοσιακά λεγόταν «χώρα του θεϊκού»). Μέχρι και σήμερα Ρωμαιοκαθολικοί, Προτεστάντες και Θιβετιανοί Βουδιστές, δεν μπορούν να ασκήσουν ελεύθερα την πίστη τους στην Κίνα και βρίσκονται υπό συνεχή κίνδυνο κράτησης και βασανισμού. Από το 1999, το Φάλουν Γκονγκ έγινε φυσικός στόχος καθώς ήταν η μεγαλύτερη –και ταχύτερα αναπτυσσόμενη– πνευματική ομάδα στην Κίνα, με 100 εκατομμύρια ασκούμενους πανεθνικά, σύμφωνα με αναφορές της κινεζικής κυβέρνησης εκείνον τον καιρό[7].

Αν οι παραδοσιακές αξίες του κινεζικού πολιτισμού παρέμεναν στη σύγχρονη Κίνα, ή τουλάχιστον, αν το καθεστώς της σύγχρονης Κίνας δεν ήταν αυταρχικό, το Φάλουν Γκονγκ σίγουρα δεν θα βρισκόταν υπό δίωξη. Πάρτε για παράδειγμα την Ταϊβάν, όπου ο κινεζικός πολιτισμός έχει διατηρηθεί σε αξιόλογο βαθμό, και το Φάλουν Γκονγκ χαίρει εκτίμησης τόσο επίσημα όσο και ανεπίσημα από τον κόσμο[8][9][10]. Ο πολύ σκληροπυρηνικός ηγέτης του καθεστώτος της Κίνας το 1999, Τζιανγκ Τζεμίν, έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο, καθώς αυτός διέταξε να εξαπολυθεί η δίωξη. Το προϋπάρχον όμως περιβάλλον της σύγχρονης Κίνας, ακραίο παράγωγο του οποίου ήταν και ο τότε ηγέτης, διαδραμάτισε επίσης καθοριστικό ρόλο.

Στη σύγχρονη Κίνα ιδίως μετά την «πολιτιστική επανάσταση» του 1960 όπου καταστράφηκε ο παραδοσιακός πολιτισμός ώστε το ΚΚΚ να μπορέσει να κυριαρχήσει ιδεολογικά, μόνο κάποια επιφανειακά πράγματα του κινέζικου πολιτισμού έχουν απομείνει σε παρελάσεις ή θεατρικές παραστάσεις, αλλά οι αλήθειες του εμβριθούς κινέζικου πολιτισμού λογοκρίνονται ή διώκονται, καθώς το ΚΚΚ θέλησε να επιβάλει τον αθεϊσμό και τον υλισμό, δια της βίας[11].

Για παράδειγμα, ο παραδοσιακός πολιτισμός, με τις πολλές γνωστές μορφές του στην Κίνα, όπως του Κομφουκίου, ο οποίος χαρακτήρισε την τυραννία χειρότερη από μια «ανθρωποφάγο τίγρη», θεωρεί την βία και την αλαζονεία κάτι το αποκρουστικό και πιστεύει βαθιά στο θείον, αλλά ο ίδιος ο πρώτος γενικός γραμματέας του ΚΚΚ, ο Μάο Τσετούνγκ, δήλωσε ότι το ΚΚΚ έχει εγκαθιδρύσει μια δικτατορία και επίσης ότι το ΚΚΚ κηρύσσει και επιβάλλει τον αθεϊσμό, οπότε πολλοί παρατηρητές της Κίνας θεωρούν ότι χωρίς να καταστραφεί και να συκοφαντηθεί ο κινεζικός πολιτισμός, το ΚΚΚ δεν θα μπορούσε να καθιερωθεί ιδεολογικά. Το ΚΚΚ δίωξε πολύ βάρβαρα τις θρησκείες και την πνευματικότητα του κινέζικου πολιτισμού, θέλησε να τις εξαλείψει ολοκληρωτικά από τις πρώτες μέρες που κατέλαβε την εξουσία στην Κίνα, το 1949[11]. Το Φάλουν Γκονγκ, είναι μια άσκηση με κεντρικό σημείο την πνευματικότητα, που έγινε ευρύτατα δημοφιλής.

Βάρβαρη σωματική και οικονομική δίωξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Gao Rongrong, ασκούμενη του Φάλουν Γκονγκ από την επαρχία Λιαονίνγκ, αναφέρθηκε ότι πέθανε υπό κράτηση το 2005. Το πρόσωπό της είναι καμένο από ηλεκτροσόκ που υπέστη στη φυλακή, και επειδή δημοσίευσε τη φωτογραφία αυτήν στο Διαδίκτυο μετά την απελευθέρωσή της, φυλακίστηκε για μία δεύτερη (και μοιραία) φορά[12].

Μαζί με τη συκοφαντία, μέρη της δίωξης συνιστούν η φυλάκιση χωρίς δίκη και τα απάνθρωπα βασανιστήρια σε στρατόπεδα εργασίας και φυλακές, καθώς και η οικονομική δίωξη, όπου ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ έχαναν τη δουλειά τους ή το μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους, καθώς ένα πολύ μεγάλο ποσοστό εργαζομένων στην Κίνα, εργάζονται σε κρατικές επιχειρήσεις και άλλες κρατικές εργασιακές μονάδες, ή εργασιακές μονάδες όπως εργοστάσια που έχουν άμεση κομματική επιτήρηση. Η ιστοσελίδα en.minghui.org, η οποία αναφέρει για τη δίωξη στην Κίνα με ειδήσεις από πρώτο χέρι, από επιζώντες κέντρων κράτησης και φυλακών, αναφέρει φριχτά βασανιστήρια, όπως στέρηση ύπνου για πολλές μέρες, δέσιμο σε σιδερένιο κρεβάτι για εβδομάδες, στέρηση χρήσης τουαλέτας, ηλεκτροσόκ σε ευαίσθητα σημεία σε βαθμό καψίματος, σεξουαλική κακοποίηση, ξερίζωμα νυχιών, κρέμασμα με τα χέρια πίσω από την πλάτη για μέρες και πολλά άλλα. H ιστοσελίδα minghui.org αναφέρει 3906 επιβεβαιωμένους θανάτους λόγω βασανιστηρίων κατά τη δίωξη[13].

Λόγω της δυσκολίας τεκμηρίωσης αναφορών θανάτων που προκλήθηκαν από βασανιστήρια στην Κίνα, εκτιμήσεις του αριθμού ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ που δολοφονήθηκαν από τη δίωξη διαφέρουν σημαντικά. Το 2009, η εφημερίδα New York Times ανέφερε ότι σύμφωνα με ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η δίωξη κόστισε «τουλάχιστον 2000 ζωές»[14]. Η Διεθνής Αμνηστία ανέφερε ότι τουλάχιστον 100 ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ πέθαναν το έτος 2008, όντας υπό κράτηση ή λίγο μετά την απελευθέρωσή τους[15]. Ο δημοσιογράφος διερευνητικού ρεπορτάζ Ethan Gutmann υποστηρίζει ότι 65.000 ασκούμενοι του Φάλουν Γκονγκ θανατώθηκαν για τα όργανά τους το διάστημα 2000-2008, βάσει εκτεταμένων συνεντεύξεων[16][17][18]. Οι ερευνητές David Kilgour και David Matas ανέφεραν: «Η πηγή 41.500 μεταμοσχεύσεων για την εξαετή περίοδο 2000-2005 δεν μπορεί να εξηγηθεί»[19].

Οι κινεζικές αρχές δεν δημοσιεύουν στατιστικά σχετικά με τους θανάτους ασκουμένων του Φάλουν Γκονγκ κατά την δίωξη. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, οι αρχές έχουν αρνηθεί ότι οι θάνατοι υπό κράτηση οφείλονταν σε βασανιστήρια[20].

Αφαίρεση οργάνων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ντέιβιντ Μάτας (αριστερά) και Ντέιβιντ Κίλγκουρ, 2007.

Η δίωξη περιλαμβάνει απόλυση από τη δουλειά, συκοφάντηση, εκφοβισμό, εγκλεισμό σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και δουλειά 14 ώρες τη μέρα, απάνθρωπα βασανιστήρια, μέχρι και θανάτωση ζωντανών ανθρώπων για την αφαίρεση των οργάνων τους και την πώλησή τους μετά στην αγορά μοσχευμάτων. Το τελευταίο έχει επαληθευθεί από μια ανεξάρτητη έρευνα δύο Καναδών δικηγόρων, του κ. Κίλγκουρ και κ. Μάτας πρώην υπουργού εξωτερικών του Καναδά για την Ασία και τον Ειρηνικό και διεθνούς δικηγόρου ανθρωπίνων δικαιωμάτων αντίστοιχα. Στην έρευνά τους μίλησαν τηλεφωνικά με γιατρούς κινεζικών νοσοκομείων και βρήκαν στατιστικά στοιχεία για την αγορά μοσχευμάτων της Κίνας τα οποία δεν μπορούν να εξηγηθούν χωρίς την ύπαρξη μιας τεράστιας τράπεζας ζωντανών «δοτών» και επιβεβαιώνουν την βίαιη αφαίρεση οργάνων από ζωντανούς ανθρώπους που ασκούν Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα. Όλα αυτά τα συγκέντρωσαν στο βιβλίο Bloody Harvest (Αιματηρή Συγκομιδή) που έκανε πάταγο στην διεθνή κοινότητα[21].Το Κόμμα έχει προσπαθήσει πολλές φορές να εξαλείψει όλες τις εκφράσεις θρησκευτικότητας από την Κίνα (μια χώρα που παραδοσιακά λεγόταν «χώρα του θεϊκού».) Μέχρι και σήμερα Ρωμαιοκαθολικοί, Προτεστάντες και Θιβετιανοί Βουδιστές, δεν μπορούν να ασκήσουν ελεύθερα την πίστη τους στην Κίνα και βρίσκονται υπό συνεχή κίνδυνο κράτησης και βασανισμού. Από το 1999, το Φάλουν Γκονγκ έγινε φυσικός στόχος καθώς ήταν η μεγαλύτερη -και ταχύτερα αναπτυσσόμενη- πνευματική ομάδα στην Κίνα, με 100 εκατομμύρια ασκούμενους πανεθνικά, σύμφωνα με αναφορές της κινεζικής κυβέρνησης εκείνον τον καιρό.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το 2013, με ψήφισμά του, καταδικάζει αυτήν την πρακτική αφαίρεσης οργάνων από ανθρώπους που κάνουν Φάλουν Γκονγκ και από οποιονδήποτε άλλον στην Κίνα, και καλεί για τον άμεσο σταματημό της και την άμεση απελευθέρωση των ανθρώπων που κάνουν Φάλουν Γκονγκ στην Κίνα και είναι φυλακισμένοι για αυτόν τον λόγο[22].

Επιπτώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ηγεσία στην Κίνα έχει αλλάξει το 2003, και ο πρωθυπουργός της Κίνας από το 2003 έως το 2013, Γουέν Τζιαμπάο, σύμφωνα με πηγές από το Πεκίνο, έχει πολλές φορές διατυπώσει σε πολιτικά συνέδρια, ότι το όνομα του Φάλουν Γκονγκ θα πρέπει να αποκατασταθεί και τα θύματα της δίωξης να αποζημιωθούν[23]. Η ηγεσία άλλαξε ξανά το 2013, και ο σημερινός πρόεδρος του ΚΚΚ, Σι Τζινπίνγκ, επίσης ανήκει στην αντίπαλη πολιτική φατρία από αυτήν που συντηρεί τη δίωξη. Ο Σι Τζινπίνγκ έχει χαιρετήσει ασκούμενους του Φάλουν Γκονγκ που είχαν πανό που καλούσαν για την εκδίκαση του Τζιανγκ Τζεμίν, δηλαδή για τον σταματημό της δίωξης[24]. Όμως η πολιτική φατρία εντός του ΚΚΚ που άρχισε και συντηρεί τη δίωξη, γνωρίζει ότι αν η δίωξη σταματήσει θα αποδοθούν κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, έτσι κάνει ό,τι μπορεί για να την συνεχίσει. Ένα είναι σίγουρο, το ΚΚΚ αυτοκαταστράφηκε με αυτήν του τη δίωξη, καθώς τα εγκλήματά του έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα στα μάτια όλου του κόσμου, και από τότε μέχρι και σήμερα (Φεβ. 2016) 227.506.364 Κινέζοι έχουν παραιτηθεί από μέλη του ΚΚΚ και των συγγενικών του οργανώσεων[25].

Ο επίσημος δικτυακός τόπος με νέα για την κατάσταση της δίωξης στην Κίνα, και πολλές άλλες πληροφορίες: http://www.faluninfo.net/

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Falun Gong: The Practice»,faluninfo.net
  2. Paper στο PubMed
  3. Falun Gong: Timeline, faluninfo.net
  4. Έκθεση Υγείας Πεκίνου 1993, βραβεία
  5. «Πιστοποιητικό Εξέχουσας Αναγνώρισης» από συγγενικό φορέα υπουργείου, προς τον δάσκαλο του Φάλουν Γκονγκ
  6. faluninfo.net
  7. Overview of Persecution, faluninfo.net
  8. Taiwan: Legislative Members Support Suing Jiang Zemin, en.minghui.org
  9. Taiwan: 11,000 in Pingtung Sign Criminal Reports Accusing Former Communist Leader, en.minghui.org
  10. Taiwan: 20,000 Sign Criminal Reports Against Jiang Zemin, en.minghui.org
  11. 11,0 11,1 Εννέα Σχόλια πάνω στο Κομμουνιστικό Κόμμα, The Epoch Times
  12. http://www.amnesty.org/en/library/asset/ASA17/014/2005/ar/fe14b992-d4f5-11dd-8a23-d58a49c0d652/asa170142005en.html
  13. Gruesome Death Toll, en.minghui.org
  14. nytimes.com, nytimes.com
  15. Amnesty International, 'China - Amnesty International Report 2008'
  16. The China Conundrum inFocus, Winter 2010, Volume IV: Number 4 ; Ethan Gutmann
  17. 'The Xinjiang Procedure', Weekly Standard, 5 December 2011. ; Ethan Gutmann
  18. Reluctant Dragon, National Review, 17 October 2011
  19. David Kilgour & David Matas, "Bloody Harvest: The killing of Falun Gong for their organs", Seraphim Editions (Οκτ 2009) 232 σελίδες ISBN 978-0-9808879-7-6
  20. Ian Johnson, 'Paper Chase', Wall Street Journal, 2 October 2000.
  21. «Bloody Harvest», David Kilgour, David Matas (2004).
  22. Το ψήφισμα κατά της αφαίρεσης οργάνων, Ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
  23. Wen Jiabao Pushes China Reform to Center Stage, The Epoch Times
  24. China’s Xi Jinping Waves at Falun Gong Protesters While Visiting New Zealand, The Epoch Times
  25. Tuidang, en.tuidang.org

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα