Υάκινθος Μακρυποδάρης
| Υάκινθος Μακρυποδάρης | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Υάκινθος Μακρυποδάρης (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1610 Χίος, Οθωμανική Αυτοκρατορία |
| Θάνατος | 30 Ιουλίου 1672 (71 ή 72 ετών) |
| Εθνικότητα | Έλληνες |
| Θρησκεία | Καθολική Εκκλησία |
| Θρησκευτικό τάγμα | Τάγμα των Δομινικανών |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | Ιερέας, καλόγηρος, λόγιος, συγγραφέας |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Roman Catholic Bishop of Csanád (από 1659) τιτουλάριος επίσκοπος (από 1649) auxiliary bishop (από 1649) |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Υάκινθος Μακρυποδάρης (ουγγρικά: Jácint Ferenc Makripodári, λατινικά: Hyacinthus Macripodarius, μολδαβικά: Giacinto Ischiota[1]) ήταν Έλληνας λόγιος και Δομινικανός καλόγηρος. Ήταν Δομινικανός ιεραπόστολος στη Μολδαβία και επίσκοπος των Σκοπίων (1645 - 1649). Τα κηρύγματα του είχαν μεγάλη επιτυχία τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Ιταλικά.[1]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Υάκινθος Μακρυποδάρης ήταν Έλληνας γεννημένος στη Χίο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1610.[1][2] Η οικογένειά του ήταν Καθολική από το 1632 έως το 1636 σπούδασε σε θεολογική σχολή στο Παρίσι. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ο Μακρυποδάρης γύρισε στην πατρίδα του, όπου έγινε ιερέας και άρχισε να μοιράζεται τις γνώσεις του σε Δομινικανά μοναστήρια.[1]
Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Μακρυποδάρης μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου σύντομα έγινε αντιπρόσωπος των Δομινικανών μοναστηριών. Τα κηρύγματα του είχαν μεγάλο επίτευγμα τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Ιταλικά. Το 1645 ο Μακρυποδάρης έγινε ο εξομοιωτής ενός Γερμανού απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη, έτσι ο σύνδεσμος και η υποστήριξη βοήθησαν τελικά την καριέρα του περαιτέρω.
Ο Μακρυποδάρης ορίστηκε επομένως ως θεματοφύλακας του Έστεργκομ το 1645. Ταξίδεψε στη Βιέννη όπου ο Φερδινάνδος Γ΄, τον όρισε ως τον επίτιμο επίσκοπο των Σκοπίων, μια θέση που κατείχε από τις 29 Ιουλίου 1645 έως 1649.[3][2] Αργότερα μετακόμισε στη Μολδαβία το 1646, όπου έμεινε στην τότε πρωτεύουσα της, το Ιάσιο. Το 1658 διορίστηκε από τον Λεόπολδο Α΄ ως επίσκοπο του Σέγκεντ μέχρι τις 2 Μαΐου 1668. Στη συνέχεια ο Μακρυποδάρης μετακόμισε στη Τρνάβα, όπου διορίστηκε βοηθός επίσκοπος. Ο Μακρυποδάρης πέθανε το 1672 σε ηλικία 71 ή 72 ετών.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 Tóth, István György. Missions and Missionaries among the Csángó Hungarians in Moldova in the 17th Century (PDF). σελίδες 145–147.
- 1 2 Bahlcke, Joachim (2005). Ungarischer Episkopat und österreichische Monarchie: Von einer Partnerschaft zur Konfrontation(1686-1790). Franz Steiner Verlag. σελίδες 104–105. ISBN 3515087648.
- ↑ Dominicans. Provincia romana (1942). Memorie domenicane, Volumes 59-63. Convento di S Maria Novella. σελ. 35.