Το μεγάλο κυνήγι των κατασκόπων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το μεγάλο κυνήγι των κατασκόπων
Les Bardouzes poster.jpg
Κινηματογραφική αφίσα
ΣκηνοθεσίαΖωρζ Λοτνέρ[1][2][3]
ΣενάριοΜισέλ Ωντιάρ[1] και Αλμπέρ Σιμονέν[1]
ΠρωταγωνιστέςΛίνο Βεντούρα[4], Μπερνάρ Μπιλιέρ[4], Μιρέιγ Νταρκ[4], Τζες Χαν, Νοέλ Ροκερβέρ, Ρομπέρ Νταλμπάν, Αντρέ Βεμπέρ, Anne-Marie Blot, Σαρ Μιγιό, Francis Blanche[4], Françoise Giret, Georges Guéret, Gérard Darrieu, Χιμπέρ Ντεσάν, Ζακ Μπαλυτέν, Louis Arbessier, Μαρσέλ Μπερνιέ, Marius Gaidon, Michel Dacquin, Μισέλ Ντυπλέξ, Monique Mélinand, Philippe Castelli, Pierre-Jean Vaillard, Raoul Saint-Yves, Robert Secq, Ζαν Ροσφόρ[5] και Jean-Pierre Moutier[5]
ΜουσικήMichel Magne
ΦωτογραφίαMaurice Fellous
Εταιρεία παραγωγήςGaumont Film Company
Πρώτη προβολή10  Δεκεμβρίου 1964[3]
Διάρκεια109 λεπτά[1]
ΠροέλευσηΓαλλία και Ιταλία
ΓλώσσαΓαλλικά

Το μεγάλο κυνήγι των κατασκόπων (γαλλικά: Le Bardouzes) είνα μια κατασκοπική κωμωδία Γαλλικής και Ιταλικής συμπαραγωγής του 1964 σε σκηνοθεσία Ζωρζ Λοτνέρ και σενάριο Μισέλ Οντάρ. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι οι Λίνο Βεντούρα, Μιρέιγ Νταρκ και Μπερτράν Μπλιέ.

Η ταινία επικεντρώνεται γύρω από τις προσπάθειες κατασκόπων από διάφορες χώρες να πάρουν πολύτιμα διπλώματα ευρεσιτεχνίας από την νέα και ομόρφη χήρα ενός διεθνούς εμπόρου όπλων.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε ένα ακριβό πορνείο του Παρισιού, ο Μπερνάρ Σαχ, ένας μεγάλος χονδρέμπορος όπλων, πεθαίνει κατά τη διάρκεια ενός πάρτι. Η γαλλική κυβέρνηση γνωρίζοντας ότι ο επιχειρηματίας διέθετε αρκετά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τεχνολογίες για την παραγωγή ατομικών και βιολογικών όπλων και προκειμένου να αποτρέψουν τη διαρροή αυτών των τίτλων σε τρίτους στέλνουν τον καλύτερο μυστικό τους πράκτορα Φράνσις να συνοδέψει το πτώμα του Σαχ στο κάστρο του στη Βαυαρία και να παρουσιαστεί στην χήρα του, Αμαρανθί Μπενάρ Σαχ ως ένας μακρινός συγγενής.

Η αποστολή του Γάλλου κατασκόπου εμφανιζόμενος ως ξαδελφος Λούμπο, είναι να πάρει τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας για λογαριασμό της Γαλλίας, αλλά όμως στο κάστρο θα κάνουν την εμφάνιση τους και κατασκόποι αλλών χωρών, όπως ο ψεύτικος Ρώσος αδελφός του Σαχ Μπόρις, ο ψεύτικος Γερμανός ψυχαναλυτής Χανς και ο ψεύτικος Ιταλός ιερέας Εουσέμπιο.

Αφού προσπάθησαν ανεπιφύλακτα να εξαλείψουν ο ένας τον άλλο με συσκευές όπως μια βόμβα στη δεξαμενή του μπάνιου και ένα σκορπιό στο κρεβάτι, οι τέσσερις πράκτορες συμφωνούν να επικεντρωθούν στην γοητευτική χήρα, η οποία δεν βιάζεται να αποφασίσει για το μέλλον της ή των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της, η τρελή συμμαχία των κατασκόπων αντιμετωπίζει δύο νέες προκλήσεις. Ο ένας είναι ο Μπράιαν, ένας Αμερικανός που διεκδικεί την χήρα και καταφέρνει να ρίξει στην τάφρο τους προσωρινούς συμμάχους. Η άλλη πρόκληση που έχουν να αντιμετωπίσουν είναι οι ορδές των Κινέζων κατασκόπων που διεισδύουν στο κάστρο, σκοτώνοντας τους υπηρέτες έναι προς έναν και παίρνοντας τα ρούχα και τις δουλειέςτους.

Μετά από μια κλιμακωτή μάχη στην οποία εξαλείφονται οι ορδές των Κινέζων που χρησιμοποιούν πολεμικές τέχνες, ο Φράνσις περνά μια νύχτα στο κρεβάτι της χήρας και το πρωί δραπετεύει μαζί της στη Λισαβόνα, όπου τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας βρίσκονται σε τράπεζα.Η χήρα κάνοντας αυτό το ταξίδι ως ένα μήνα του μέλιτος με τον επόμενο σύζυγό της, συμφωνεί να επιστρέψει στη Γαλλία μαζί με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Όμως οι άλλοι τρεις κατάσκοποι και ο Αμερικανός δεν εγκαταλείπουν, οδηγώντας σε περαιτέρω μάχες που κατεδαφίζουν μέρος του πορτογαλικού ξενοδοχείου. Στο τέλος, ως πατριωτική πράξη για την εξασφάλιση των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για τη Γαλλία, ο Φράνσις αποφασίζει να παντρευτεί την Αμαρανθί.

Διανομή Ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Box office[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 10 Δεκεμβρίου του 1964 με τα εισητήρια να ανέρχονται σε 2.430.611, συμπεριλαμβανομένων 698.499 εισητηρίων στο Παρίσι, καταλαμβάνοντας την 16η θέση στο γαλλικό box office του έτους.[6] Η ταινία παρέμεινε για οκτώ εβδομάδες στο εβδομαδιαίο top 10 στο box office του Παρισιού, χωρίς ωστόσο να καταλάβει την πρώτη θέση.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]