Τζώρτζ Νέβιλ (αρχιεπίσκοπος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τζώρτζ Νέβιλ
GeorgeNeville ArchbishopYork Dedication.png
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1433
Θάνατος8  Ιουνίου 1476 ή 8  Ιουνίου 1476[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Αγγλίας
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία[2]
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςΚολλέγιο Μπέλιολ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας
δικαστής
πολιτικός
Οικογένεια
ΓονείςΡιχάρδος Νέβιλ, 5ος κόμης του Σόλσμπερι[3] και Αλίκη Μόνταγκιου, 5η κόμισσα του Σόλσμπερι[3]
ΑδέλφιαΤζων Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Μόνταγκιου
Ριχάρδος Νέβιλ, 16ος κόμης του Γουόρικ
Αλίκη Νέβιλ
Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα του Γουόρικ
Αικατερίνη Νέβιλ, βαρόνη του Χέιστινγκς
Οικογένειαοίκος του Νέβιλ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμααρχιεπίσκοπος της Καθολικής Εκκλησίας (από 1465)[2]
Αρχιεπίσκοπος Υόρκης
Επίσκοπος του Έξετερ
diocesan bishop (από 1456)[2][4]

Ο Τζωρτζ Νέβιλ (1432 - 8 Ιουνίου 1476) αρχιεπίσκοπος της Υόρκης και Καγκελάριος της Αγγλίας ήταν ένας από τους μικρότερους γιους του Ριχάρδου Νέβιλ, 5ου κόμη του Σόλσμπερι και της Αλίκης Μόνταγκιου, 5ης κόμισσας του Σόλσμπερι και ένας από τους μικρότερους αδελφούς του Ριχάρδου Νέβιλ, 16ου κόμη του Γουόρικ, του "Παραγωγού βασιλέων".[5] Εκπαιδεύτηκε στο Κολέγιο Μπάλιολ στην Οξφόρδη και προοριζόταν από τους γονείς του από την παιδική ηλικία για εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έγινε επίσκοπος του Έξετερ, δέχτηκε την επισκοπή στις 4 Φεβρουαρίου 1458 και χρίστηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1458.[6] Ο Τζωρτζ Νέβιλ είχε ενεργό ρόλο στα πολιτικά γεγονότα, βρέθηκε τον Ιούλιο του 1460 στην μάχη του Νορθάμπτον στο πλευρό του αδελφού του Γουόρικ και στην συνέχεια ανέλαβε την Μεγάλη βασιλική σφραγίδα.[7] Ο Τζωρτζ συμμετείχε στην στέψη του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και διορίστηκε Καγκελάριος.[8][9] Συμμετείχε σε διπλωματική αποστολή στην Γαλλία (1463), πήρε μέρος σε συνομιλίες με τους Σκωτσέζους (1464), έγινε αρχιδιάκονος του Καρλάιλ και στις 15 Μαρτίου 1465 αρχιεπίσκοπος της Υόρκης.[10][11] Έγινε τέλος για πολλά χρόνια Καγκελάριος στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Αρχιεπίσκοπος της Υόρκης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ενθρόνιση του Τζωρτζ Νέβιλ στην θέση του αρχιεπισκόπου της Υόρκης τον Σεπτέμβριο του 1465 έγινε σε μια μεγαλοπρεπή τελετή στην οποία ο Τζώρτζ Νέβιλ για να δείξει τα πλούτη του κάλεσε 28 ευγενείς, 59 ιππότες, 10 ηγουμένους, 7 επισκόπους και αναρίθμητους επισκόπους, κληρικούς, κυρίες και υπηρέτες. Σε κάθε γεύμα υπήρχαν συνολικά 2500 άτομα από την οικογένεια του αρχιεπισκόπου, τους συγγενείς και τους υπηρέτες του. Οι προσκεκλημένοι κατανάλωσαν 4000 περιστέρια, 2000 κοτόπουλα, 204 γερανούς, 104 παγόνια, 100 όρνιθες, 400 κύκνους, 400 ερωδιούς, 113 βόδια, έξι άγριους ταύρους, 608 λούτσους και τσουγκράνες, 12 φώκιες, 1000 πρόβατα, 304 μοσχάρια, 2000 γουρούνια, 1000 μύδια, 400 μίσχους, 200 δωδεκάδες πουλιών που ονομάζονταν "περιλαίμια", 4000 αγριόπαπιες, 204 ερωδιούς, 200 φασιανούς, 500 πέρδικες, 400 ζαχαροκάλαμα, 100 κουλούρες, 1000 ερωδιούς, πάνω από 500 ελάφια, 4000 κρύες και 1500 ζεστές πίτες από ζαχαροκάλαμο, 4000 δίσκοι ζελέ, 4000 ψημένες τάρτες, 2000 ζεστές κρέμες με ψωμί και 100 τόνους κρασιού. Η μεγαλοπρέπεια του γεύματος των Νέβιλ είναι ενδεικτικό της πολυτέλειας των γευμάτων στην αριστοκρατική Αγγλία του 15ου αιώνα.[12][13]

Επαναφορά του Εδουάρδου Δ΄[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα επόμενα χρόνια τα αδέλφια Νέβιλ έχασαν την υποστήριξη του Εδουάρδου Δ΄, τον Ιούνιο του 1467 ο βασιλιάς τους αφαίρεσε την μεγάλη σφραγίδα για να τους τιμωρήσει για τα σχέδια τους στον θρόνο.[14] Μετά από μια επιτυχή εξέγερση στο Γιορκσάιρ με τον Γουόρικ ο βασιλιάς έπεσε στα χέρια του επισκόπου που τον αιχμαλώτισε για σύντομο χρονικό διάστημα και μετά του επέτρεψε να δραπετεύσει.[15] Μετά την ήττα του Γουόρικ από της βασιλικές δυνάμεις στο Στάμφορντ (1470) ο αρχιεπίσκοπος Νέβιλ ορκίστηκε υπακοή στον Εδουάρδο Δ΄ αλλά το σύντομο διάστημα που επανήλθε στον θρόνο ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας διορίστηκε Καγκελάριος.[16] Μετά την επιστροφή του Εδουάρδου Δ΄ τάχτηκε ξανά στο πλευρό του βασιλιά και του παρέδωσε τον Ερρίκο ΣΤ΄ στα χέρια του, έμεινε για λίγο αιχμάλωτος μαζί του στον Πύργο του Λονδίνου.[17]

Ο Εδουάρδος Δ΄ συγχώρεσε τον Τζωρτζ Νέβιλ τον Απρίλιο του 1471 αλλά αργότερα στις 25 Απριλίου 1472 κατηγορήθηκε για προδοσία και δραπέτευσε κρυφά στην Γαλλία, έμεινε αιχμάλωτος στο κάστρο του Χαμ στο Καλαί.[18][19] Επέστρεψε στην Αγγλία τον Νοέμβριο του 1474 και πέθανε στις 8 Ιουνίου 1476.[20]

Ο αρχιεπίσκοπος Νέβιλ ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, δωρητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ιδιαίτερα στο Κολέγιο του Μπάλιολ.[21] Έδειξε έντονο ενδιαφέρον στην εκμάθηση των Ελληνικών και στην μετάφραση Ελληνικών χειρογράφων.[22]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. p23.htm#i228.
  2. 2,0 2,1 2,2 nevilg.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  4. e522.
  5. Cokayne Complete Peerage: Volume XI p. 398
  6. Fryde, et al. Handbook of British Chronology p. 247
  7. Fryde, et al. Handbook of British Chronology p. 87
  8. Fryde, et al. Handbook of British Chronology p. 87
  9. Ross Edward IV p. 34
  10. Ross Edward IV p. 56
  11. Fryde, et al. Handbook of British Chronology p. 282
  12. Hibbert, Christopher The English. A Social History, 1066–1945
  13. Mitchell, R.J., and Leys, M.D.R. : A History of the English People (1950) pp. 250–257
  14. Ross Edward IV p. 83
  15. Ross Edward IV p. 132-135
  16. Fryde, et al. Handbook of British Chronology p. 87
  17. Ross Edward IV p. 166
  18. Ross Edward IV p. 184
  19. Ross Edward IV p. 191
  20. Fryde, et al. Handbook of British Chronology p. 282
  21. Ross Edward IV p. 193
  22. Weiss, pp. 141–8; Harris, "Greek scribes in England", p. 125.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Neville, George". Encyclopædia Britannica. 19 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 458.
  • Cokayne, G. E. The Complete Peerage: Volume XI Rickerton to Sisonby reprint edition
  • Harris, Jonathan. "Greek scribes in England: the evidence of episcopal registers" in Through the Looking Glass: Byzantium through British Eyes, ed. Robin Cormack and Elizabeth Jeffreys (Aldershot: Ashgate, 2000).
  • Fryde, E. B.; Greenway, D. E.; Porter, S.; Roy, I. (1996). Handbook of British Chronology (Third revised ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
  • Hibbert, Christopher (1987). The English: A Social History, 1066-1945. London: Grafton.
  • Mitchell, Rosamund Joscelyne, and Mary Dorothy Rose Leys. A History of the English People. London: Longmans, Green, 1951.
  • Ross, Charles. Edward IV. Berkeley: University of California Press, 1974.
  • Weiss, Roberto. Humanism in England during the Fifteenth Century. Oxford: 1957.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα George Neville (Archbishop) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).