Τζων Πόλκινγκχορν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τζων Πόλκινγκχορν
Johnpolkinghorne.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
John Polkinghorne (Αγγλικά)
Γέννηση16  Οκτωβρίου 1930[1][2]
Weston-super-Mare
Θάνατος9  Μαρτίου 2021[3]
Κέιμπριτζ
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο
ΘρησκείαΑγγλικανική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΑγγλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[4]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ
Κολέγιο Τρίνιτι
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφυσικός
θεωρητικός φυσικός
Ιερέας της Αγγλικανικής Εκκλησίας
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ
Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΕταίρος της Βασιλικής Εταιρίας
Ταξιάρχης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Βραβείο Τέμπλετον
Ιστότοπος
www.polkinghorne.net

Ο Τζων Τσάρλτον Πόλκινγκχορν (John Charlton Polkinghorne, 16 Οκτωβρίου 1930 - 9 Μαρτίου 2021) ήταν Βρετανός θεωρητικός φυσικός, θεολόγος, συγγραφέας και ιερέας της Αγγλικανικής Εκκλησίας.Υπήρξε καθηγητής της μαθηματικής φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ από το 1968 έως το 1979, οπότε και παραιτήθηκε για να μελετήσει και να γίνει ιερέας. Χειροτονήθηκε το 1982. Διετέλεσε πρόεδρος του Κολεγίου Κουήνς του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ από το 1988 έως το 1996.

Ο Πόλκινγκχορν είχε συγγράψει 5 βιβλία φυσικής και 26 με θέμα τη σχέση μεταξύ θρησκείας και επιστήμης[5], που έχουν μεταφρασθεί σε αρκετές γλώσσες. Ανάμεσά τους είναι Ο Κβαντικός Κόσμος (1989), Quantum Physics and Theology: An Unexpected Kinship (2005), Exploring Reality: The Intertwining of Science and Religion (2007) και Questions of Truth (2009). Το 2002 ο Πόλκινγκχορν τιμήθηκε με το Βραβείο Τέμπλτον, που απονέμεται για εξέχουσες συνεισφορές «στην επιβεβαίωση της πνευματικής διαστάσεως της ζωής».[6]

Οικογένεια και σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζων Πόλκινγκχορν γεννήθηκε στο Γουέστον-σούπερ-Μάρε και ήταν γιος του ταχυδρομικού υπαλλήλου Τζωρτζ Πόλκινγκχορν και της Ντόροθυ Τσάρλτον, το τρίτο τέκνο τους, μετά από έναν αδελφό, τον Πήτερ, και μία αδελφή, την Ανν. Η Ανν πέθανε σε ηλικία 6 ετών, έναν μήνα πριν τη γέννηση του Τζων, ενώ ο Πήτερ σκοτώθηκε το 1942, ενώ πετούσε με τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.[7]

Αρχικώς ο Τζων πήγε στο δημόσιο δημοτικό σχολείο του χωριού Στρητ στο Σόμερσετ, ενώ στη συνέχεια διδάχθηκε στο σπίτι από έναν φίλο της οικογένειας και σε σχολείο Κουακέρων. Το 1945 ο πατέρας του προάχθηκε σε διευθυντή ταχυδρομείου στο Έλυ και τότε ο Τζων στάλθηκε στο ιστορικό Σχολείο Περς (The Perse School, ιδρύθηκε το 1615) του Κέιμπριτζ.[7] Μετά τη στρατιωτική θητεία του το 1948-1949, σπούδασε μαθηματικά στο Κολέγιο Τρίνιτυ του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, αποφοιτώντας το 1952 ως πρώτος σε βαθμολογία στο έτος του («Senior Wrangler»). Κατόπιν εξεπόνησε διδακτορική διατριβή στη φυσική υπό την επίβλεψη του μετέπειτα τιμηθέντος με Νόμπελ Αμπντούς Σαλάμ, στην ομάδα του Paul Dirac[8] και πήρε το διδακτορικό του το 1955.

Σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φυσική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη «Χριστιανική Ένωση» στο Κέιμπριτζ ο Τζων Πόλκινγκχορν γνώρισε την επίσης φοιτήτρια των μαθηματικών Ρουθ Μάρτιν και παντρεύτηκαν στις 26 Μαρτίου 1955. Στο τέλος του ίδιου έτους απέπλευσε από το Λίβερπουλ για τη Νέα Υόρκη, καθώς είχε δεχθεί μία υποτροφία για μεταδιδακτορικές έρευνες στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια, όπου συνεργάσθηκε με τον Μάρεϋ Γκελ-Μαν. Προς το τέλος της υποτροφίας, τού προσφέρθηκε μία θέση λέκτορα στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, την οποία ανέλαβε[7] το 1956.

Μετά από δύο έτη στη Σκωτία, ο Πόλκινγκχορν επέστρεψε για να διδάξει στο Κέιμπριτζ (1958). Εκεί προάχθηκε σε λέκτορα το 1965[9], ενώ το 1968 έγινε καθηγητής της μαθηματικής φυσικής[7]. Μεταξύ των φοιτητών του εκεί συγκαταλέγονται οι Μπράιαν Τζόζεφσον και Μάρτιν Ρης.[10] Επί ένα τέταρτο του αιώνα ο Πόλκινγκχορν εργάσθηκε σε θεωρίες σχετικές με τα στοιχειώδη σωματίδια, διεδραμάτισε κάποιο ρόλο στην ανακάλυψη των κουάρκ[6] και ερεύνησε τις αναλυτικές ιδιότητες και τη συμπεριφορά σε υψηλές ενέργειες των ολοκληρωμάτων Φάινμαν και τα θεμέλια της θεωρίας του πίνακα S.[11] Ως καθηγητής στο Κέιμπριτζ, πέρασε κάποιο καιρό και στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ, στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και στο CERN στη Γενεύη. Το 1974 εκλέχθηκε Εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας.[7]

Ιερωσύνη και Κολέγιο Κουήνς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζων Πόλκινγκχορν απεφάσισε το 1977 να εκπαιδευθεί για να γίνει ιερωμένος.[12] Σε συνέντευξη είχε δηλώσει ότι αισθανόταν ότι είχε βάλει το λιθαράκι του στην επιστήμη μετά από 25 χρόνια. Ο Χριστιανισμός είχε ανέκαθεν κεντρική θέση στη ζωή του, οπότε η χειροτονία του φαινόταν μια ελκυστική συνέχεια.[7] Παραιτήθηκε από την έδρα του σε ηλικία μόλις 49 ετών προκειμένου να σπουδάσει στο Ουέστκοτ Χάουζ, ένα θεολογικό κολέγιο της Εκκλησίας της Αγγλίας στο Κέιμπριτζ, και χειροτονήθηκε ιερέας στις 6 Ιουνίου 1982. Η τελετή έγινε στο Κολέγιο Τρίνιτυ του Κέιμπριτζ με προεξάρχοντα τον επίσκοπο Τζων Α.Τ. Ρόμπινσον. Υπηρέτησε επί πενταετία ως βοηθητικός στο νότιο Μπρίστολ και μετά ως βικάριος στο χωριό Μπλην του Κεντ, προτού επιστρέψει στο Κέιμπριτζ το 1986 ως εφημέριος του παρεκκλησίου του Τρίνιτυ Χολ.[6][13] Το ίδιο έτος έγινε πρόεδρος του Κολεγίου Κουήνς του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, μία θέση που διατήρησε μέχρι τη συνταξιοδότησή του[13] το 1996. Από το 1994 έως το 2005 υπηρέτησε ως θεολόγος στον Καθεδρικό Ναό του Λίβερπουλ.[14]

Τιμητικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1997 ο Πόλκινγκχορν έγινε ιππότης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (KBE), αν και ως ιερέας της Εκκλησίας της Αγγλίας δεν προσφωνείται με τον τίτλο του «σερ». Το επόμενο έτος ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Ντάραμ (Durham) και το έτος 2002 τιμήθηκε με το Βραβείο Τέμπλτον για τις συνεισφορές του στη σχέση μεταξύ επιστήμης και θρησκείας.

Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Ιατρικής Ηθικής της Βρετανικής Ιατρικής Ενώσεως, της Γενικής Συνόδου της Εκκλησίας της Αγγλίας, της επιτροπής της για το δόγμα και της Επιτροπής Ανθρώπινης Γενετικής. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ενώσεως Επιστημόνων Κληρικών και της Διεθνούς Εταιρείας για την Επιστήμη και τη Θρησκεία, της οποίας διετέλεσε ο πρώτος πρόεδρος.[15] Επιλέχθηκε να δώσει τις υψηλού κύρους Διαλέξεις Γκίφορντ το 1993-1994, τις οποίες αργότερα εξέδωσε και εντύπως υπό τον τίτλο Η Πίστη ενός Φυσικού.

Το 2006 του επιδόθηκε ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Βαπτιστών του Χονγκ Κονγκ, οπότε έδωσε και δημόσια διάλεξη με τίτλο «Ο διάλογος μεταξύ Επιστήμης και Θρησκείας και η σημασία του για τον ακαδημαϊκό κόσμο».[16]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 MacTutor History of Mathematics archive. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
  2. 2,0 2,1 (Αγγλικά) SNAC. w6m62p2d. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. queens.shorthandstories.com/college-announcement-john-polkinghorne/.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12217267h. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. Metaxas 2011, σελ. 361.
  6. 6,0 6,1 6,2 «Participants: John Charlton Polkinghorne». The Humble Approach Initiative. West Conshohocken, Pennsylvania: John Templeton Foundation. 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2010. 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 O'Connor, John J.· Robertson, Edmund F. (2008). «John Charlton Polkinghorne». MacTutor History of Mathematics Archive. St Andrews, Scotland: Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2020. 
  8. Polkinghorne 2007a, σελίδες 9–11, 23–29, 34.
  9. Knight 2012, σελ. 622.
  10. Polkinghorne 2007a, σελίδες 40–50.
  11. Margenau & Varghese 1992, σελ. 86.
  12. Polkinghorne 2007a, σελ. 9.
  13. 13,0 13,1 Reisz, Matthew (19 Φεβρουαρίου 2009). «On the Side of the Angels». Times Higher Education (Λονδίνο). http://www.timeshighereducation.co.uk/story.asp?storycode=405402. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2020. 
  14. Third Way, Δεκέμβ. 2005, σελ. 34
  15. «Presidents». Cambridge, England: International Society for Science & Religion. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2020. 
  16. «Diary of Events» (PDF). Hong Kong Baptist University. Νοεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 30 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2007.