Τζων Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Λάτιμερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τζων Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Λάτιμερ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση17  Νοεμβρίου 1493
Θάνατος2  Μαρτίου 1543
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός ναός Αγίου Παύλου
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Αγγλίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑικατερίνη Παρ (1534–1543)[1]
ΤέκναΤζων Νέβιλ, 4ος βαρόνος του Λάτιμερ
Margaret Neville[2]
ΓονείςΡιχάρδος Νέβιλ, 2ος βαρόνος του Λάτιμερ και Anne Stafford[2]
ΑδέλφιαΓουίλιαμ Νέβιλ
Τζορτζ Νέβιλ
Οικογένειαοίκος του Νέβιλ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος του Αγγλικού Κοινοβουλίου
Member of the 1529-36 Parliament (Yorkshire)[3]

Ο Τζων Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Λάτιμερ (17 Νοεμβρίου 1493 - 2 Μαρτίου 1543) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ριχάρδου Νέβιλ, 2ου βαρόνου του Λάτιμερ και της Άννας Στάφορντ, κόρης του Σερ Χάμφρεϊ Στάφορντ του Γκράφτον, Γούστερσαϊρ, και της Αικατερίνης Φρέι (πέθανε στις 12 Μαΐου 1482). Τα μικρότερα αδέλφια του Τζων Νέβιλ ήταν :[4]

  • Γουίλιαμ Νέβιλ (15 Ιουλίου 1497 - 1545) ποιητής που έγραψε το "Κάστρο της ευχαρίστησης", παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο πριν τις 1 Απριλίου 1529 την Ελισάβετ Γκρεβίλλ κόρη του Σερ Σερ Ζιλ Γκρεβίλλ με την οποία απέκτησε τον Ριχάρδο Νέβιλ του Πένουιν, τον Οβάικ Σαπί του Γούστερσαϊρ και δυο κόρες την Μαρία και την Σουζάννα.[5] Μετά τον θάνατο του Τζων Νέβιλ, 4ου βαρόνου του Λάτιμερ χωρίς γιο ο γιος του Γουίλιαμ Ριχάρδος Νέβιλ (πέθανε στις 27 Μαΐου 1590) διεκδίκησε ανεπιτυχώς τον τίτλο του βαρόνου του Λάτιμερ.[6]
  • Σερ Τόμας Νέβιλ του Πίγκοτς Χωλ στο Άρντλειγκ του Έσσεξ, παντρεύτηκε την Μαρία Τε κόρη και συγκληρονόμο του Σερ Τόμας Τε με την οποία απέκτησε έναν γιο τον Τόμας.[7]
  • Μάρμαντιουκ Νέβιλ του Μάρκς Τε, παντρεύτηκε την Ελισάβετ Τε, κόρη και συγκληρονόμο του Σερ Τόμας Τε με την οποία απέκτησε έναν γιο τον Κρίστοφερ που πέθανε νέος και μια κόρη την Αλιάνορ που παντρεύτηκε τον Τόμας Τε, εκουίρο του Λέιερ ντε λα Χάι στο Έσσεξ.[8]
  • Τζωρτζ Νέβιλ, αρχιδιάκονος του Καρλάιλ, γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1509 και τάφηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1567 στο Γουέλλ του βόρειου Γιορκσάιρ.[9]
  • Χριστόφορος Νέβιλ [10]
  • Μάργκαρετ Νέβιλ, παντρεύτηκε στις 22 Νοεμβρίου 1505 με παπική απαλλαγή τον Έντουαρντ Ουίλομπι του Άλκεστερ, Γουόρικσερ (πέθανε τον Νοέμβριο του 1517) γιο του Ρόμπερτ Ουίλομπι, 2ου βαρόνου του Ουίλομπι του Μπρόκ (πέθανε 11 Νοεμβρίου 1521) και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ Μποσάμπ με τον οποίο απέκτησε τρεις κόρες : Ελισάβετ (πέθανε στις 15 Νοεμβρίου 1562) που παντρεύτηκε τον Σερ Φούλκων Γκρεβίλλ (πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 1559), την Άννα (πέθανε το 1528) και την Λευκή (πέθανε πριν το 1543) που παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Ντότρεϊ.[11] Η Ελισάβετ Ουίλομπι και ο Σερ Φούλκων Γκρεβίλλ ήταν οι παππούδες του αυλικού και συγγραφέα Φούλκων Γκρεβίλλ 1ου βαρόνου του Μπρούκ.[12] Μετά τον θάνατο του Έντουαρντ Ουίλομπι τον Νοέμβριο του 1517 η χήρα του Μαργαρίτα Νέβιλ παντρεύτηκε τον Σερ Γουίλιαμ Γκασκόιν του Γκάουθορπ, γιο του Σερ Γουίλιαμ Γκασκόιν του Γκάουθορπ και της συζύγου του Μάργκαρετ Πέρσι, 4ης κόρης του Χένρι Πέρσι, 3ου κόμη του Νορθάμπερλαντ. Απέκτησαν δυο παιδιά τον Σερ Τζων Γκασκόιν, λόρδο του Λάουθ στο Λινκολνσάιρ που παντρεύτηκε την Μπάρμπαρα και την Ντόροθυ Γκασκόιν που παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ Κόνσταμπλ του Φλάμπορουγκ, γιο του Κοινοβουλευτικού Σερ Μάρμαντιουκ Κόνσταμπλ από την πρώτη του σύζυγο Ελισάβετ κόρη του Τόμας Ντάρσι, 1ου βαρόνου του Ντάρσι.[13][14][15]
  • Ντόροθυ Νέβιλ, παντρεύτηκε τον Τζων Ντέοναϊ
  • Ελισάβετ Νέβιλ, παντρεύτηκε πριν το 1531 τον Σερ Κρίστοφερ Ντάνμπι (1505 - 14 Ιουνίου 1571) του Φάρνλει στο δυτικό Γιορκσάιρ, μόνο γιο του Σερ Κρίστοφερ Ντάνμπι (πέθανε 17 Μαρτίου 1518) και της Μάργκαρετ Σκρόυπι, κόρης του Τόμας Σκρόυπι, 5ου βαρόνου του Σκρόυπι (πέθανε το 1475). Απέκτησαν έξι γιους : Σερ Τόμας Ντάνμπι, Κρίστοφερ Ντάνμπι, Τζων Ντάνμπι, Τζέιμς Ντάνμπι, Μάρμαντιουκ Ντάνμπι, Γουίλιαμ Ντάνμπι και οκτώ κόρες : Ντόροθυ που παντρεύτηκε τον Σερ Τζων Νέβιλ, Μαρία, Ιωάννα που παντρεύτηκε τον Ρογήρο Μέινελ, Μάργκαρετ που παντρεύτηκε τον Κρίστοφερ Χόπτον, Άννα που παντρεύτηκε τον Σερ Γουόλτερ Κάλβελρυ, Ελισάβετ που παντρεύτηκε τον Τόμας Γουέντγουορθ, Μαγδαληνή που παντρεύτηκε τον Μάρμαντιουκ Ουάιβιλ και Μάργκερι που παντρεύτηκε τον Κρίστοφερ Μάλορι.[16] Η Άννα Ντάνμπι και ο Σερ Γουόλτερ Κάλβελρυ ήταν οι παππούδες του Γουόλτερ Κάλβελρυ (πέθανε το 1605) που ο φόνος το παιδιών του δραματοποιήθηκε σε μια εισαγωγή τραγωδίας του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ.[17] Ο αδελφός της Άννας Γουίλιαμ Ντάνμπι φαίνεται ότι ήταν ο Γουίλιαμ Ντάνμπι που εργάστηκε σαν δικαστικός ανακριτής στις έρευνες για τον θάνατο του Κρίστοφερ Μάρλοου (1593).
  • Αικατερίνη Νέβιλ [18]
  • Σουζάννα Νέβιλ (1501 - 1560), παντρεύτηκε τον επαναστάτη Ρίτσαρντ Νόρτον (πέθανε στις 9 Απριλίου 1585) τον μεγαλύτερο γιο του Τζων Νόρτον (πέθανε το 1557) και της Άννας Ράντκλιφ [19]
  • Ιωάννα Νέβιλ [20]

Ο πατέρας του παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο στις 5 Ιουλίου 1502 την Μάργκαρετ, χήρα του Σερ Τζέιμς Στρανγκους (πέθανε στις 1 Δεκεμβρίου 1521).[21]

Υπηρεσίες στον Ερρίκο Η΄[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Οικογένεια Νέβιλ ήταν μια από τις παλιότερες και ισχυρότερες οικογένειες του βορρά με μεγάλη παράδοση σε στρατιωτικές υπηρεσίες στον βασιλιά με ανταλλάγματα παροχές τίτλων και εδαφών.[22] Ο πατέρας του βρέθηκε στην αυλή σαν ο βασικότερος συνταξιούχος ευγενής του βασιλιά.[23] Συμμετείχε στην εκστρατεία του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας στην Γαλλία (1513) και στέφτηκε ιππότης μετά την κατάληψη της Τουρνέ.[24] Έγινε μέλος του Κοινοβουλίου για την Γιορκσάιρ (1529), ο πιο πιστός του ευγενής στην ακτή ήταν ο ξάδελφος του Σερ Μάρμαντιουκ Κόνσταμπλ γιος του ομώνυμου Σερ Μάρμαντιουκ Κόνσταμπλ και της αδελφής της μητέρας του Τζόυς Στάφορντ.[25] Ο πατέρας του Τζων Νέβιλ πέθανε στα τέλη του 1530 και ο ίδιος διορίστηκε την ίδια χρονιά μέλος του Συμβουλίου του Βορρά, ήταν ένας από τους ευγενείς που υπέγραψαν το αίτημα στον πάπα Κλήμη Ζ΄ για το διαζύγιο του Ερρίκου Η΄ με την Αικατερίνη της Αραγoνίας.[26] Κέρδισε τα έσοδα από τα εδάφη του στις 17 Μαρτίου 1531 και έζησε αρχηγικά τον περισσότερο χρόνο στο κάστρο του Σνέιπ στην Γιορκσάιρ αλλά και μερικές φορές στο Οβάικ του Γούστερσαϊρ.

Συμμετείχε στο Προσκύνημα της Χάριτος σε έναν αμφίβολο ρόλο (1536), συνελήφθη από τους επαναστάτες και στην συνέχεια ομολόγησε ότι "ο ρόλος του ήταν πολύ δύσκολος και επικίνδυνος". Τον Νοέμβριο του 1536 ήταν εκπρόσωπος των επαναστατών στις διαπραγματεύσεις του με τους βασιλικούς και βοήθησε για την αμνηστία τους. Επέστρεψε στην πατρίδα του και βοήθησε την επόμενη χρονιά για την άνοδο του Μπιγκόντ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του στην αυλή του Τσάρτερχαουζ σε έναν φίλο του λόρδου Ράσελ. Ο Τζων Νέβιλ πέθανε στις 2 Μαρτίου 1543 στο Λονδίνο και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σαιν Πολ.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζων Νέβιλ παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1520) την Ντόροθυ (πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου 1527) κόρη του Σερ Τζωρτζ ντε Βερ και της Μάργκαρετ Στάφορντ, αδελφή του Τζων ντε Βερ, 14ου κόμητος της Οξφόρδης με την οποία απέκτησε :[27]

  • Τζων Νέβιλ, 4ος βαρόνος του Λάτιμερ (1520 - 1577), παντρεύτηκε την Λούκι Σόμερσετ κόρη του Χένρι Σόμερσετ, 2ου κόμη του Γούστερ με την οποία απέκτησε τέσσερις κόρες από τις οποίες η δεύτερη Ντόροθυ παντρεύτηκε τον Τόμας Σέσιλ, 1ο κόμη του Έξετερ.[28] Μετά τον θάνατο του η βαρονία του Λάτιμερ έπεσε από τις κόρες του σε αχρηστία, ο τίτλος εμφανίστηκε ξανά με τον απόγονο των Πέρσι Φραγκίσκο Μόνι-Κουττς, 5ο βαρόνο του Λάτιμερ στις 11 Φεβρουαρίου. 1913.[29][30] Ο Λάτιμερ τάφηκε στο κάστρο του Σνέιπ στην εκκλησία του Σαιν Μισέλ στο Γουέλς μέσα στο παρεκκλήσι των Νέβιλ.[31]
  • Μάργκαρετ Νέβιλ (1525 - 1546), αρραβωνιάστηκε τον Ραλφ Μπιγκόντ και πέθανε σε ηλικία 21 έτους χωρίς να αποκτήσει παιδιά.[32][33]

Ο Τζων Νέβιλ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (20 Ιουνίου 1528) την Ελισάβετ κόρη του Σερ Έντουαρντ Μουζγκραβ του Χάρτλεϊ στο Γουέστμορλαντ χωρίς να αποκτήσει παιδιά.[34]

Ο Τζων Νέβιλ παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο την Αικατερίνη Παρ κόρη του Σερ Τόμας Παρ και χήρα του Σερ Έντουαρντ Μπόρουγκ (πέθανε το 1533) γιου του Τόμας Μπόρουγκ, 1ου βαρόνου του Μπόρουκ. Η Αικατερίνη Παρ ήταν η μετέπειτα έκτη σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.[35]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Kindred Britain»
  2. 2,0 2,1 2,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  3. (Αγγλικά) The History of Parliament. 1509-1558/member/neville-sir-john-i-1493-1543.
  4. Richardson I 2011, pp. 119–20; Richardson III 2011, pp. 3–4; Macnamara 1895, pp. 101, 102, 144, 150.
  5. Edwards 2004; Burke 1866, p. 398.
  6. Cokayne 1929, p. 486.
  7. Burke 1866, p. 398.
  8. Burke 1866, p. 398.
  9. Ford 2004; Burke 1866, p. 398.
  10. Burke 1866, p. 398.
  11. Richardson I 2011, pp. 336–8; Richardson II 2011, p. 269; Burke 1866, p. 398.
  12. Gouws 2004.
  13. The History of Parliament: the House of Commons 1509-1558, ed. S.T. Bindoff, 1982. CONSTABLE, Sir Marmaduke II (by 1498-1560), of London and Nuneaton, Warws.
  14. The Visitation of Yorkshire in the years 1563 and 1564, by William Flower, Norroy King of Arms. Harleian Society 1881. Editor: Charles Best Norcliffe MA
  15. Cracroft's Peerage - Gascoigne, of Gawthorpe, co. York Archived 3 July 2012 at the Wayback Machine.
  16. Richardson IV 2011, pp. 12–13; Burke 1866, p. 398.
  17. Burlinson 2004; Lowe 2004.
  18. Burke 1866, p. 398.
  19. Hicks 2004; Burke 1866, p. 398.
  20. Burke 1866, p. 398.
  21. Richardson I 2011, p. 119.
  22. Linda Porter. Katherine, the Queen. Macmillan, 2010.
  23. Archbold, p. 271.
  24. Bindoff 1982, p. 9.
  25. Bindoff 1982, p. 9; Richardson I 2011, pp. 119, 528–9.
  26. Bindoff 1982, p. 9.
  27. Cokayne 1929, p. 483; Dockray 2004.
  28. Linda Porter. Katherine, the Queen, Macmillian, 2010. pg 65. *At the time of his father's marriage to Catherine Parr in 1543, Neville was 14 yrs old.
  29. Charles Mosley, editor, Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 107th edition, 3 volumes (Wilmington, Delaware, U.S.A.: Burke's Peerage (Genealogical Books) Ltd, 2003), volume 1, page 1363.
  30. Cokayne 1929, p. 484.
  31. History of Village of Well, North Yorkshire, St. Michael's
  32. Linda Porter. Katherine, the Queen. Macmillan, 2010.
  33. Linda Porter. Katherine, the Queen, MacMillan, 2010. pg 66. *At the time of her father's marriage to Catherine Parr in 1534, Margaret was aged 9.
  34. Cokayne 1929, p. 483; Dockray 2004.
  35. Cokayne 1929, p. 483; Dockray 2004.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bindoff, S.T. (1982). The House of Commons 1509-1558. III. London: Secker & Warburg. Retrieved 13 December 2012.
  • Burke, Bernard (1866). A Genealogical History of the Dormant, Abeyant, Forfeited, and Extinct Peerages of the British Empire. London: Harrison.
  • Burlinson, Christopher (2004). Calverley, William (d. 1572). Oxford Dictionary of National Biography.
  • Cokayne, George Edward (1929). The Complete Peerage edited by Vicary Gibbs. VII. London: St Catherine Press.
  • Dockray, Keith (2004). Neville, John, third Baron Latimer (1493–1543). Oxford Dictionary of National Biography.
  • Edwards, A.S.G. (2004). Neville, William (b. 1497, d. in or before 1545). Oxford Dictionary of National Biography.
  • Ford, L.L. (2004). Neville, Richard, second Baron Latimer (c.1467–1530). Oxford Dictionary of National Biography.
  • Gouws, John (2004). Greville, Fulke, first Baron Brooke of Beauchamps Court (1554–1628). Oxford Dictionary of National Biography.
  • Hicks, Michael (2004). Norton, Richard (d. 1585). Oxford Dictionary of National Biography. Retrieved 11 December 2012.
  • Horrox, Rosemary (2004). Lovell, Francis, Viscount Lovell (b. c.1457, d. in or after 1488). Oxford Dictionary of National Biography.
  • Lowe, J. Andreas (2004). Calverley, Walter (d. 1605). Oxford Dictionary of National Biography.
  • Macnamara, F.N. (1895). Memorials of the Danvers Family (of Dauntsey and Culworth). London: Hardy & Page. Retrieved 15 December 2012.
  • Richardson, Douglas (2011). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. I (2nd ed.). Salt Lake City.
  • Richardson, Douglas (2011). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. II (2nd ed.). Salt Lake City.
  • Richardson, Douglas (2011). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. III (2nd ed.). Salt Lake City.
  • Richardson, Douglas (2011). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. IV (2nd ed.). Salt Lake City.