Αικατερίνη Παρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αικατερίνη Παρ
Queen Catherine Parr.jpg
Βασιλική σύζυγος της Αγγλίας
Γέννηση 1512
Blackfriars, Λονδίνο
Θάνατος 7 Σεπτεμβρίου 1548 (36 ετών)
Sudeley Castle, Gloucestershire, Αγγλία
Τόπος ταφής St Mary's Chapel, Sudeley Castle
Σύζυγος Sir Edward Burgh (1529-1533)
John Neville, 3ος Βαρώνος του Latimer (1534-2 Μαρτίου 1543)
Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας (12 Ιουλίου 1543 - 28 Ιανουαρίου 1547)
Τόμας Σέημουρ (1547-1548)
Επίγονοι Μαρία Σέημουρ
Οίκος Οίκος των Τυδώρ
Πατέρας Τόμας Παρ
Μητέρα Μωντ Γκριν
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Αικατερίνη Παρ (Catherine Parr, 1512 - 7 Σεπτεμβρίου 1548) ήταν η έκτη και τελευταία σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αικατερίνη γεννήθηκε το 1512, πιθανότατα τον Αύγουστο[1]. Η αρχική της εκπαίδευση έμοιαζε με όλων των πλούσιων γυναικών, αλλά ανέπτυξε ένα πάθος για τη μάθηση, το οποίο θα συνεχιζόταν καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της. Μιλούσε άπταιστα τα ιταλικά, τα γαλλικά και τα λατινικά, και άρχισε να μαθαίνει ισπανικά αφού έγινε βασίλισσα. [2] Υπάρχει μια ιστορία στην οποία η νεαρή Αικατερίνη δεν μπορούσε να ανεχτεί το ράψιμο και συχνά έλεγε στη μητέρα της: "τα χέρια μου έχουν φτιαχτεί για να αγγίζουν στέμματα και σκήπτρα, όχι για κλωστές και βελόνες". Σύμφωνα με την Λίντα Πόρτερ, αυτή η ιστορία είναι σχεδόν σίγουρα απόκρυφη. [3]

Βασίλισσα της Αγγλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον θάνατο και των δύο πρώτων συζύγων της, η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ερρίκο Η΄ στις 12 Ιουλίου 1543. Όταν έγινε βασίλισσα, η Αικατερίνη έκανε την πρώην προγονή της και κόρη του δεύτερου άντρα της, την Μαργαρίτα Νεβίλ, κυρία των τιμών. [4] Η Αικατερίνη ήταν εν μέρει υπεύθυνη για το συμβιβασμό του Ερρίκου με τις κόρες του από τους δύο πρώτους γάμους του και ανέπτυξε επίσης μια καλή σχέση με τον γιο του Ερρίκου Εδουάρδου ΣΤ΄. Θεωρείται ότι οι πράξεις της ως αντιβασίλισσα, μαζί με τη δύναμη του χαρακτήρα και την αξιοσημείωτη αξιοπρέπειά της και αργότερα τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της, επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό την προγονή της Λαίδη Ελισάβετ [5].

Το 1546, ο επίσκοπος του Γουίντσεστερ και ο Λόρδος Wriothesley προσπάθησαν να στρέψουν τον Ερρίκο εναντίον της. Εντούτοις, η Αικατερίνη κατάφερε να συμφιλιωθεί με τον βασιλιά. Την επόμενη μέρα ένας ένοπλος φρουρός που αγνοούσε τη συμφιλίωση προσπάθησε να την συλλάβει ενώ περπατούσε με τον βασιλιά[6].

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το θάνατο του Ερρίκου, η Αικατερίνη και ο Τόμας Σέημουρ παντρεύτηκαν μυστικά. Ο βασιλιάς Εδουάρδος ΣΤ΄ και το συμβούλιο δεν ενημερώθηκαν για την ένωση για αρκετούς μήνες. Όταν η ένωσή τους έγινε γνωστή, προκάλεσε ένα μικρό σκάνδαλο. Ο βασιλιάς και η αδερφή του, λαίδη Μαρία, ήταν πολύ απογοητευμένοι από την ένωση. Η Μαρία μάλιστα έφτασε στο σημείο να ζητήσει από την αδερφή της, λαίδη Ελισάβετ, να μην έρθει ξανά σε επαφή με την Αικατερίνη. [7] Τον Νοέμβριο του 1547, η Αικατερίνη δημοσίευσε το δεύτερο βιβλίο της, "Lamentations of a Sinner". Το βιβλίο είχε μεγάλη επιτυχία. Στις αρχές του 1548, η Αικατερίνη είπε στη λαίδη Ελισάβετ και την ξαδέλφη της, Λαίδη Τζέιν Γκρέι, να μείνουν στο σπίτι της. Το σπίτι της βασίλισσας Αικατερίνης έγινε γνωστό ως ένας αξιοσέβαστος τόπος εκμάθησης για τις νέες γυναίκες. Το σπίτι της βασίλισσας της Αικατερίνης έγινε γνωστός ως ένας αξιοσέβαστος τόπος εκμάθησης για τις νέες γυναίκες.

Τον Μάρτιο του 1548, στην ηλικία των 35 ετών, η Αικατερίνη έμεινε έγκυος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Σέημουρ είχε αρχίσει να ενδιαφέρεται για τη λαίδη Ελισάβετ. Ό, τι συνέβαινε στην πραγματικότητα, η Ελισάβετ έφυγε από το σπίτι τον Μάιο του ίδιου έτος και δεν είδε ξανά την αγαπημένη της μητριά, αν και αλληλογραφούσαν. Η Ελισάβετ έγραψε αμέσως μια επιστολή στη βασίλισσα και στον Σέημουρ. Το γράμμα έδειχνε ένα είδος τύψης. Η Αικατερίνη γέννησε μια κόρη, τη Μαρία Σέημουρ, που πήρε το όνομά της από την προγονή της Μαρία στις 30 Αυγούστου 1548. Η Αικατερίνη πέθανε οκτώ ημέρες αργότερα, στις 7 Σεπτεμβρίου 1548. Ο Τόμας Σέημουρ αποκεφαλίστηκε για προδοσία στις 20 Μαρτίου 1549 και η μικρή Μαρία Σέημουρ αναγκάστηκε να ζήσει με τη Δούκισσα του Σάφολκ, στενή φίλη της Αικατερίνης. Η τελευταία καταγραφή της Μαρίας Σέημουρ ήταν στα δεύτερα γενέθλιά της. Οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι πέθανε όταν ήταν παιδί. [8]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Martienssen, Anthony (1973). Queen Catherine Parr. London: Secker & Warburg. ISBN 0-436-27328-4. 
  • Parr, Katherine (2011). Mueller, Janel, επιμ. Katherine Parr: Complete Works and Correspondence. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-64724-1. 
  • Norton, Elizabeth (2011). Catherine Parr. Chalford: Amberley. ISBN 1445603837. 
  • Withrow, Brandon (2009). Katherine Parr: The Life and Thought of a Reformation Queen. Phillipsburg: P&R. ISBN 1-59638-117-5. 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. James2012
  2. Starkey 2004, p. 690.
  3. Porter 2011, p. 37.
  4. James 2009, pp. 61–73.
  5. Porter 2011, p. 348.
  6. Starkey 2002, p. 129.
  7. James 2009, pp. 268–276.
  8. James 2009, pp. 299–300.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Catherine Parr της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).