Τζοβάννι Βιλλάνι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τζοβάννι Βιλλάνι
Logge del mercato nuovo, statua di giovanni villani di gaetano trentanove, 1889-1892, 02.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1280[1][2]
Φλωρεντία
Θάνατος1348[3][4][5]
Φλωρεντία
Αιτία θανάτουπανώλη[6]
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια[6]
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Σικελίας (έως 1282)
Δημοκρατία της Φλωρεντίας (από 1282)
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιπλωμάτης
χρονικογράφος
ιστορικός
τραπεζίτης
συγγραφέας[7]
Αξιοσημείωτο έργοCronaca di Partenope
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τζοβάννι Βιλλάνι (Giovanni Villani, περ. 1276 ή 1280 – 1348)[8] ήταν Ιταλός τραπεζίτης, πολιτικός αξιωματούχος, διπλωμάτης και κυρίως χρονικογράφος, από τη Φλωρεντία, ο οποίος συνέγραψε το έργο Nuova Cronica (= «Νέα Χρονικά») πάνω στην ιστορία της Φλωρεντίας.

Βίος και έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε κορυφαίος πολιτικός της πόλεως-κράτους της Φλωρεντίας, αλλά αργότερα απέκτησε κακή φήμη και πέρασε ένα χρονικό διάστημα στη φυλακή ως αποτέλεσμα της χρεοκοπίας μιας εμπορικής και τραπεζικής εταιρείας για την οποία εργαζόταν. Το ενδιαφέρον του για τις οικονομικές λεπτομέρειες, τα στατιστικά δεδομένα και η πολιτική και ψυχολογική του διεισδυτική ματιά τον καθιστούν έναν από τους πλέον νεοτερικούς και «μοντέρνους» χρονικογράφους του ύστερου Μεσαίωνα σε ολόκληρη την Ευρώπη.[9] Τα Χρονικά του θεωρούνται ως η πρώτη εισαγωγή της στατιστικής ως θετικού παράγοντα στην ιστορία.[10]

Από την άλλη, ο ιστορικός Κένεθ Ρ. Μπάρτλετ του Πανεπιστημίου του Τορόντο σημειώνει ότι, σε αντίθεση με τους διαδόχους του της εποχής της Αναγεννήσεως, «το ότι βασίζεται σε στοιχεία όπως η Θεία Πρόνοια συνδέει τον Βιλλάνι στενά με την παράδοση του λαϊκού μεσαιωνικού χρονικού».[11] Σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα που δίνονται εμμέσως με αφορμή σημαντικά γεγονότα περιγραφόμενα στα Νέα Χρονικά, ο Βιλλάνι επίσης τονίζει τρεις παραδοχές για τη σχέση της αμαρτίας και της ηθικής με τα ιστορικά γεγονότα: το ότι η υπερβολή φέρνει την καταστροφή, το ότι οι δυνάμεις του ορθού και του λάθους βρίσκονται σε συνεχή αντιπαράθεση και το ότι τα γεγονότα επηρεάζονται απευθείας από το θέλημα του Θεού.

Ο Βιλλάνι είχε την ιδέα να συγγράψει τα Νέα Χρονικά μετά την παρουσία του στους εορτασμούς του «Ιωβηλαίου» στη Ρώμη το 1300 και τη σημείωση της σεβαστής ιστορίας αυτής της πόλεως. Στο έργο του περιγράφει τα γεγονότα του κάθε έτους, ακολουθώντας μια αυστηρώς γραμμική αφήγηση. Παρέχει σύνθετες λεπτομέρειες για πολλά σημαντικά ιστορικά γεγονότα της Φλωρεντίας και της ευρύτερης περιοχής της Τοσκάνης, όπως κατασκευαστικά προγράμματα, πλημμύρες, πυρκαγιές, λιμούς και βεβαίως πανδημίες.[12][13][14]

Ενώ συνέχιζε τη συγγραφή των Νέων Χρονικών και τις τεράστιες ανθρώπινες απώλειες κατά την πανδημία της Μαύρης πανώλης το 1348, ο Βιλλάνι απεβίωσε από τη νόσο αυτή. Το έργο του στα Νέα Χρονικά συνεχίσθηκε από τον αδελφό του και τον ανεψιό του.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Assassin's Creed II, βιντεοπαιχνίδι που έχει τον χαρακτήρα του Τζοβάννι Βιλλάνι με το όνομα «Τζοβάννι Αουντιτόρε Ντα Φιρέντσε».


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 digitale.beic.it/primo_library/libweb/action/search.do?fn=search&vid=BEIC&vl%283134987UI0%29=creator&vl%28freeText0%29=Villani+Giovanni+. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 κωδικός αναφοράς VIAF. 166895248. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12029155k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. Michael S. Hart: (πολλαπλές γλώσσες) Project Gutenberg. Project Gutenberg Literary Archive Foundation. 36212. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. LIBRIS. 229447. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 www.universalis.fr/encyclopedie/giovanni-villani/.
  7. «Library of the World's Best Literature». Library of the World's Best Literature. 1897.
  8. Bartlett (1992), σελ. 35
  9. Bartlett (1992), σσ. 35-36
  10. «Villani, Giovanni», λήμμα στην Encyclopædia Britannica. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2008, από το Encyclopædia Britannica 2006 Ultimate Reference Suite DVD
  11. Bartlett (1992), σελ. 36
  12. Bartlett (1992), σσ. 36-40
  13. Kleinhenz (2004), σελ. 1102.
  14. Benedictow (2004), σελ. 286

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  •  Balzani, Ugo (1911) «Villani, Giovanni» στο: Chisholm, Hugh, επιμ. Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 28 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σσ. 74,75 
  • Bartlett, Kenneth R.: The Civilization of the Italian Renaissance, D.C. Heath & Company, Τορόντο 1992
  • Becker, Marvin B.: «Florentine Politics and the Diffusion of Heresy in the Trecento: A Socioeconomic Inquiry», Speculum, τόμ. 34, νο. 1 (1959), σσ. 60-75
  • Becker, Marvin B.: «Florentine Popular Government (1343–1348)», Proceedings of the American Philosophical Society, τόμ. 106, νο. 4 (1962), σσ. 360-382
  • Becker, Marvin B.: «Notes from the Florentine Archives», Renaissance News, τόμ. 17, νο. 3 (1964), σσ. 201–206
  • Benedictow, Ole Jørgen: The Black Death, 1346-1353: The Complete History, The Boydell Press, Woodbridge 2004
  • Chisholm, Hugh: The Encyclopædia Britannica: A Dictionary of Arts, Sciences, Literature, Cambridge University Press, Cambridge 1910
  • De Roover, Raymond: Money, Banking, and Credit in Medieval Bruges: Italian Merchant-Bankers, Lombards, and Money-Changers, A Study in the Origins of Banking, The Medieval Academy of America, Cambridge 2007
  • Goldthwaite, Richard A.: The Building of Renaissance Florence: An Economic and Social History, The Johns Hopkins University Press, Βαλτιμόρη 1980
  • Green, Louis: «Historical Interpretation in Fourteenth-Century Florentine Chronicles», Journal of the History of Ideas, τόμ. 28, νο. 2 (1967), σσ. 161-178
  • Hunt, Edwin S.: «A New Look at the Dealings of the Bardi and Peruzzi with Edward III», The Journal of Economic History, τόμ. 50, νο. 1 (1990), σσ. 149-162
  • Hyde, J.K.: «Some Uses of Literacy in Venice and Florence in the Thirteenth and Fourteenth Centuries», Transactions of the Royal Historical Society, 5η σειρά, τόμ. 29 (1979), σσ. 109-128
  • Kleinhenz, Christopher: Medieval Italy: An Encyclopedia, Routledge, Νέα Υόρκη 2004
  • Lopez, Robert S. & Irving W. Raymond: Medieval Trade in the Mediterranean World, Columbia University Press, Νέα Υόρκη 2001
  • Lucas, Henry S.: «The Great European Famine of 1315, 1316, and 1317», Speculum, τόμ. 5, νο. 4 (1930), σσ. 343-377
  • Molho, Anthony: «Domenico di Leonardo Buoninsegni's Istoria Fiorentina», Renaissance Quarterly, τόμ. 23, νο. 3 (1970), σσ. 256-266
  • Najemy, John M.: «Guild Republicanism in Trecento Florence: The Successes and Ultimate Failure of Corporate Politics», The American Historical Review, τόμ. 84, νο.1 (1979), σσ. 53-71
  • Phillips, Mark: «Machiavelli, Guicciardini, and the Tradition of Vernacular Historiography in Florence», The American Historical Review, τόμ. 84, νο. 1 (1979), σσ. 86-105
  • Rubinstein, Nicolai: «The Beginnings of Political Thought in Florence. A Study in Mediaeval Historiography», Journal of the Warburg and Courtauld Institutes, τόμ. 5 (1942), σσ. 198-227
  • Selby, Talbot R.: «Filippo Villani and his Vita of Guido Bonatti», Renaissance News, τόμ. 11, νο. 4 (1958), σσ. 243-248
  • Vauchez, André, Richard Barrie Dobson, Michael Lapidge: Encyclopedia of the Middle Ages, Fitzroy Dearborn Publishers, Σικάγο 2000
  • Wicksteed, Philip H.: Villani's Chronicle: Being Selections from the First Nine Books of the Croniche Fiorentine of Giovanni Villani, αγγλ. μετάφραση Rose E. Selfe, Archibald Constable & Co. Ltd., Λονδίνο 1906
  • Wolfgang, Marvin E.: «A Florentine Prison: Le Carceri delle Stinche», Studies in the Renaissance, τόμ. 7 (1960), σσ. 148-166

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]