Τζοβάννι Βέργκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Τζοβάννι Βέργκα
Giovanni-Verga.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 2  Σεπτεμβρίου 1840
Κατάνια[1]
Θάνατος 27  Ιανουαρίου 1922[2][3][1][4][5][6][7]
Κατάνια[1]
Αιτία θανάτου εγκεφαλικό
Υπηκοότητα Βασίλειο της Ιταλίας
Θρησκεία αθεϊσμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ιταλικά[8]
Σπουδές University of Catania
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
φωτογράφος
σεναριογράφος
πολιτικός
Αξιοσημείωτο έργο I Malavoglia
d:Q3794576
Mastro-don Gesualdo
d:Q3822201
d:Q3874189
Rosso Malpelo
d:Q3823943
d:Q3791093
d:Q4004333
d:Q3974402
Eva
d:Q3732490
d:Q3991295
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Historical Left
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μέλος της Ιταλικής Γερουσίας
Ιστοσελίδα
Υπογραφή
Giovanni Verga firma.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τζοβάννι Βέργκα (Giovanni Carmelo Verga, 2 Σεπτεμβρίου 1840 - 27 Ιανουαρίου 1922) ήταν Ιταλός συγγραφέας, ο σπουδαιότερος εκπρόσωπος του φιλολογικού κινήματος του βερισμού.

Γεννήθηκε στην Κατάνη από αριστοκρατική οικογένεια, άρχισε να σπουδάζει νομικά και κατατάχτηκε στην Εθνοφρουρά της Κατάνης το 1860. Εγκατέλειψε τις σπουδές του για ν’ ασχοληθεί με την δημοσιογραφία και το 1862 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο, Οι καρμπονάροι του βουνού.

Το 1865 εγκαταστάθηκε στην Φλωρεντία και το 1872 στο Μιλάνο. Σύχναζε στα φιλολογικά σαλόνια των πόλεων αυτών, τα καλοκαίρια του όμως τα περνούσε στην Σικελία.

Τα μέχρι το 1874 μυθιστορήματά του περιέγραφαν την ζωή των ανωτέρων τάξεων και κινούνταν σε αισθηματικό και ρομαντικό περιβάλλον (Νουβέλλες κομψότητας και μοιχείας, κατά τον ίδιο). Με την Νέντα άρχισε η ρεαλιστική περιγραφή της δύσκολης ζωής των Σικελών αγροτών και ψαράδων, με αποκορύφωμα τους Μαλαβόλια, και του απελπισμένου αγώνα των νεόπλουτων ν’ ανεβούν κοινωνικά (Μαστρο-Ντόν Τζεζουάλντο).

Το 1893, κάτω από την πίεση ψυχολογικών προβλημάτων επέστρεψε οριστικά στην Κατάνη και παραιτήθηκε από τα μεγαλόπνοα σχέδιά του. Το 1920 ονομάστηκε γερουσιαστής. Πέθανε μετά από δύο χρόνια.

Ο Βέργκα διασκεύασε ο ίδιος του διήγημά του Cavalleria Rusticana για το θέατρο (1884). Στο διήγημα βασίστηκε το λιμπρέττο της όπερας του Gastaldon Mala Pasqua ! (Κακό Πάσχα !) που ανέβηκε τον Απρίλιο του 1890 στο θέτρο Costanzi της Ρώμης, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Η εξαιρετική επιτυχία ήταν ένα μήνα μετά στο ίδιο θέατρο, όταν ανέβηκε, βασισμένη στο ίδιο διήγημα, η όπερα Καβαλερία Ρουστικάνα του Πιέτρο Μασκάνι.

Το 1948 ο Λουκίνο Βισκόντι γύρισε το νεορεαλιστικό δράμα La terra trema (Η γη τρέμει), βασισμένο στους Μαλαβόλια.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μυθιστορήματα
  • I Carbonari della Montagna (Οι καρμπονάροι του βουνού, 1861-1862).
  • Sulle lagune (Στη λιμνοθάλασσα, 1862-1863)
  • Una peccatrice (Μια αμαρτωλή, 1866)
—μτφ.Μαρία Κασωτάκη (εκδ. "Αστάρτη", 1995) ISBN 960-263-033-7
  • Storia di una capinera (Ιστορία ενός μαυροσκούφη, 1871)
  • Eva (1873)
—μτφ.Μιχαήλ Κόκκαλης (εκδ. "Γ.Ι.Βασιλείου", 1923)
  • Eros (1875)
  • Tigre reale (Βασιλική τίγρις, 1875)
  • I Malavoglia (Οι Μαλαβόλια, 1881)
—μτφ. Κούλα Κυριακίδου-Καφετζή ως «Το σπίτι με τη μουσμουλιά (Οι Μαλαβόλια)» (εκδ. "Εξάντας", 1991) ISBN 960-256-046-0
  • Il marito di Elena (Ο σύζυγος της Έλενα, 1882)
  • Mastro Don Gesualdo (Μαστρο-Ντόν Τζεζουάλντο, 1889)
—μτφ. Έφη Καλλιφατίδη (εκδ. "Gutenberg", 1996) ISBN 960-01-0647-9
  • Dal tuo al mio (Από το δικό σου στο δικό μου, 1906)
  • La duchessa di Leyra (Η δούκισσα της Λέυρα, 1920), ημιτελές


Νουβέλλες και διηγήματα (επιλογή)
  • Nedda (Νέντα, 1874)
—μτφ. Κώστας Ασημακόπουλος και Ντίνα Σιδέρη (εκδ. "Αποσπερίτης", 1986)
—μτφ. Λητώ Σεϊζάνη («Νέντα και άλλα διηγήματα», εκδ. "Νεφέλη", 1997) ISBN 960-211-300-6
  • Le storie del castello di Trezza (Οι ιστορίες του κάστρου της Τρέτσα, 1877)
—μτφ. Παναγιώτης Σκόνδρας (εκδ. "Αστάρτη", 2017) ISBN 978-960-263-196-6
  • Rosso Malpelo (1878)
  • Primavera (Άνοιξη, 1877)
  • Vita dei campi (Η ζωή στους αγρούς) εννέα διηγήματα
—μτφ. Λητώ Σεϊζάνη (εκδ. "Σοκόλη", 2005) ISBN 960-8264-54-5
  • Cavalleria Rusticana (Χωριάτικη ιπποσύνη, 1880)
—μτφ. Κώστας Ασημακόπουλος και Ντίνα Σιδέρη (στον πιο πάνω τόμο με τη Nedda)
  • La lupa (Η λύκαινα, 1880)
—μτφ. Κώστας Ασημακόπουλος και Ντίνα Σιδέρη (στον πιο πάνω τόμο με τη Nedda)
  • Pane nero (Μαύρο ψωμί, 1882)
  • Storia dell' asino di S. Giuseppe (Ιστορία του γαϊδάρου του Σαν Τζουζέππε, 1883)
  • In piazza della Scala (Πιάτσα έξω από τη Σκάλα, 1883)
  • Cos'è il Re (Τί σημαίνει βασιλιάς, 1883)
  • Don Licciu Papa (Ο Δόν Λιτσιού Παπά, 1883)
  • Il canarino del n. 15 (Το καναρίνι του αριθμού 15, 1883)
  • Semplice storia (Απλή ιστορία, 1883)
  • Mondo piccino (Μικρός κόσμος, 1884)
  • Vagabondaggio (Αλητεία, 1887)
  • Un processo (Μια δίκη, 1887)
  • Il segno d'amore (Το σημάδι του έρωτα, 1887)
  • Lacrymae rerum [Δάκρυα των πραγμάτων, 1887]
  • I ricordi del capitano d'Arce (Οι αναμνήσεις του λοχαγού ντ’ Άρτσε, 1891)
  • Ultima visita (Τελευταία επίσκεψη, 1891)
  • Il tramonto di Venere (Η δύση της Αφροδίτης, 1894)
  • La vocazione di suor Agnese (Η κλήση της αδελφής Αγνής, 1894)
  • Gli innamorati (Οι ερωτευμένοι, 1894)
  • Una capanna e il tuo cuore (Μια καλύβα και την καρδιά σου, 1922)
  1. 1,0 1,1 1,2 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 25  Φεβρουαρίου 2017.
  2. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119279531. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. Institute of the Italian Encyclopaedia: «Enciclopedia Treccani». (Ιταλικά) Enciclopedia Treccani. 1929.
  4. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Giovanni-Verga. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. RKDartists. 389355. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. SNAC. w6320816. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. (Γαλλικά) Babelio. 105826. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119279531. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.