Τεόφιλο Στίβενσον
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Τεόφιλο Στίβενσον | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 29 Μαρτίου 1952[1][2][3] Puerto Padre |
| Θάνατος | 11 Ιουνίου 2012[4][1][2] Αβάνα[5] |
| Αιτία θανάτου | έμφραγμα του μυοκαρδίου |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Χώρα πολιτογράφησης | Κούβα |
| Ύψος | 196 cm  |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πυγμάχος μηχανικός |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Τιμητικό Δίπλωμα Αθλητισμού της ΕΣΣΔ |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Τεόφιλο Στίβενσον Λόρενς (Teófilo Stevenson Lawrence, 29 Μαρτίου 1952 – 11 Ιουνίου 2012), γνωστός ως Τεόφιλο Στίβενσον, ήταν Κουβανός πυγμάχος στην κατηγορία των βαρέων βαρών και προπονητής. Θεωρείται ως η κορυφαία προσωπικότητα στην ιστορία της ερασιτεχνικής πυγμαχίας, έχοντας κατακτήσει τρία χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες - ρεκόρ που μοιράζεται με τους Λάσλο Παπ και Φέλιξ Σαβόν.[6][7]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στο Καμαγουέι (Camagüey) στις 29 Μαρτίου 1952 από μετανάστες γονείς - ο πατέρας ήταν από τον Άγιο Βικέντιο, η δε μητέρα είχε γεννηθεί στην Κούβα, αλλά οι γονείς της ήταν από τον Άγιο Χριστόφορο. Πρωτομπήκε στην πυγμαχία σε ηλικία εννέα ετών, ακολουθώντας τον πατέρα του σε ένα τοπικό γυμναστήριο. Για πολύ καιρό μάλιστα οι δυο τους το κρατούσαν μυστικό από τη μητέρα του, η οποία τελικά το αποδέχθηκε υπό τον όρο να έχει πάντα μαζί τον πατέρα του.
Στα μέσα της δεκαετίας του '60 και ενώ ο Στίβενσον είχε ξεχωρίσει σε επίπεδο παίδων, τον κάλεσε στην Αβάνα ο Αντρέι Τσερνιοβένκο, ένας Σοβιετικός πρώην πυγμάχος που είχε αναλάβει αρχιπροπονητής του αναπτυξιακού προγράμματος πυγμαχίας. Υπό την καθοδήγησή του πρωτοεμφανίστηκε σε αγώνες ανδρών το 1969, όντας μόλις 17 ετών.
Καταξίωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά από κάποιες διακρίσεις σε εθνικό - περιφερειακό επίπεδο, εμφανίστηκε το 1972 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου. Στον πρώτο κιόλας αγώνα της διοργάνωσης, πέτυχε νοκ-ντάουν στα 30 δευτερόλεπτα, ενώ λίγο αργότερα ο διαιτητής καταλόγισε τεχνικό νοκ-άουτ για λόγους ασφαλείας του αντιπάλου του. Ήταν η απαρχή μιας εντυπωσιακής πορείας, η οποία απέφερε στο Στίβενσον τρία συνεχόμενα ολυμπιακά χρυσά. Αποτελούσε επίσης το μεγάλο φαβορί της κατηγορίας του στους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες (1984), όμως η χώρα του δε συμμετείχε, συμμετέχοντας στο μποϊκοτάζ των αγώνων από το ανατολικό μπλοκ. Συνολικά σε Ολυμπιακούς η επίδοσή του ήταν 12 νίκες (100%), από τις οποίες 9 με νοκ-άουτ, 2 στα σημεία και 1 άνευ αγώνα.
Αντίστοιχη επιτυχία σημείωσε και στα παγκόσμια πρωταθλήματα, κατακτώντας τον τίτλο στις διοργανώσεις των ετών 1974, 1978 και 1986. Έχασε το χρυσό μόνο στο πρωτάθλημα του 1982, όταν αποκλείστηκε στους πρώτους γύρους από το Φραντσέσκο Νταμιάνι - ήταν η πρώτη του ήττα μετά από έντεκα χρόνια.
Σημειωτέον ότι κατά τη δεκαετία του '70 είχε απορρίψει αρκετές προτάσεις ώστε να μεταπηδήσει στην επαγγελματική πυγμαχία από παράγοντες των ΗΠΑ, με κορυφαία την προσφορά 5.000.000 δολαρίων για να αντιμετωπίσει το Μοχάμεντ Άλι. Όταν ρωτήθηκε για το λόγο των αρνήσεών του, είχε απαντήσει ότι προτιμά την αγάπη των 8.000.000 συμπατριωτών του - εάν είχε δεχθεί να γίνει επαγγελματίας, θα έπρεπε να εγκατασταθεί στις ΗΠΑ και παράλληλα θα έχανε το δικαίωμα συμμετοχής στις διεθνείς διοργανώσεις.
Αποχώρηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά το θρίαμβό του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 και όντας ήδη στο ηλικιακό όριο που ίσχυε για συμμετοχή στις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, ο Στίβενσον αποχώρησε από τα ρινγκ. Ήταν το τέλος μιας μεγάλης καριέρας με μόλις 22 ήττες σε 324 επίσημους αγώνες, τις περισσότερες σε νεαρή ηλικία.
Παρέμεινε στο χώρο της πυγμαχίας ως προπονητής και παράγοντας της εθνικής ομάδας. Στην Κούβα θεωρούνταν εθνικός ήρωας, ενώ διατηρούσε στενή φιλία με το Φιντέλ Κάστρο.
Τίτλοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ολυμπιακοί Αγώνες
- Μόναχο 1972: Χρυσό - επίσης το Τρόπαιο Βαλ Μπάρκερ ως ο καλύτερος πυγμάχος όλων των κατηγοριών
- Μόντρεαλ 1976: Χρυσό
- Μόσχα 1980: Χρυσό
- Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
- Χρυσό (3): 1974, 1978, 1986:
- Παναμερικανικοί Αγώνες
- Χρυσό (2): 1975, 1979
- Χάλκινο: 1971
- Πρωτάθλημα Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής
- Χρυσό (6): 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977
Τιμές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ολυμπιακό Τάγμα (Olympic Order) : 1987
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2014.
- 1 2 (Αγγλικά) Find A Grave. 153829153. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Teofilo-Stevenson. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ «Cuban official: Olympic boxer Stevenson dies». Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2012.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ «Sportco's undisputed list of the 10 Greatest Olympians of all time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2021.
- ↑ «Top 20: Οι κορυφαίοι Ολυμπιονίκες της ιστορίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2024.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Teofilo Stevenson - ιστοχώρος historyofcuba.com
- Teófilo Stevenson, An Olympic Boxing Legend - ιστοχώρος olympics30.com