Σόνεμπεργκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 52°29′10″N 13°21′20″E / 52.48611°N 13.35556°E / 52.48611; 13.35556

Έμβλημα Χάρτης
Το έμβλημα του Σόνεμπεργκ
Η θέση του Σόνεμπεργκ στον χάρτη του Βερολίνου.
Δημοτικό διαμέρισμα: Τέμπελχοφ-Σόνεμπεργκ
Έκταση: 10.61 km²
Πληθυσμός: 120.725 (2016)
Πυκνότητα πληθυσμού: 11.378 κάτοικοι ανά τετρ. χλμ.

Το Σόνεμπεργκ ή Σένεμπεργκ (γερμανικά: Schöneberg) είναι μία συνοικία στο δημοτικό διαμέρισμα Τέμπελχοφ-Σόνεμπεργκ του Βερολίνου. Το Σόνεμπεργκ ήταν μέχρι το 1920 μια ανεξάρτητη πόλη και προερχόταν από ένα μεσαιωνικό χωριό στην περιοχή της σημερινής Χαουπτστράσε (Hauptstraße). Από το 1920 μέχρι το τέλος του 2000 υπήρχε το ανεξάρτητο δημοτικό διαμέρισμα Σόνεμπεργκ,[1] το οποίο περιλάμβανε τη συνοικία Φριντενάου δίπλα στην ομώνυμη περιοχή. Το δημοτικό διαμέρισμα Σόνεμπεργκ συγχωνεύθηκε με το τότε δημοτικό διαμέρισμα Τέμπελχοφ, την 1η Ιανουαρίου 2001 στα πλαίσια της διοικητικής μεταρρύθμισης.[2] Δεδομένου ότι το δημοτικό διαμέρισμα Τέμπελχοφ είχε περισσότερους κατοίκους και μεγαλύτερη έκταση από δημοτικό διαμέρισμα Σόνεμπεργκ, το όνομα Τέμπελχοφ τοποθετήθηκε στην πρώτη θέση στην ονομασία του νεοσυσταθέντος διαμερίσματος Τέμπελχοφ-Σόνεμπεργκ.

Γκέι περιοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πλακέτα στην οδό Nollendorfstraße 17: “Ο Άγγλος συγγραφέας Κρίστοφερ Ίσεργουντ έζησε εδώ από τον Μάρτιο του 1929 μέχρι τον Ιανουάριο/Φεβρουάριο του 1933.”

Η περιοχή γύρω από την πλατεία Νόλεντορφ (Nollendorfplatz) είναι το κέντρο της γκέι ζωής του Βερολίνου από τη δεκαετία του '20 και τις αρχές της δεκαετίας του '30 κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.[3] Το νυχτερινό κλαμπ Eldorado στην οδό Μοτστράσε (Motzstraße)[4] το έκλεισαν οι Ναζί όταν κατέλαβαν την εξουσία το 1933. Ο ζωγράφος και χαράκτης Ότο Ντιξ χρησιμοποιούσε θαμώνες αυτού του κτιρίου ως θέματα για μερικά από τα πιο γνωστά του έργα. Ο Κρίστοφερ Ίσεργουντ έζησε ακριβώς γύρω από τη γωνία της οδού Νολεντορφστράσε (Nollendorfstraße).[5] Αυτό το διαμέρισμα ήταν η βάση για το βιβλίο του Αντίο Βερολίνο (1939) και το μετέπειτα μιούζικαλ Καμπαρέ (1966) και την ταινία Καμπαρέ (1972) και τιμάται με μια ιστορική πλακέτα στο κτίριο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Stadtkreis Berlin-Schöneberg». Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2018. 
  2. «Geschichtsparcours Papestraße» (PDF). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2018. 
  3. «Nollendorfplatz». Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2018. 
  4. «Berlin for Gays and Lesbians - The gay districts». Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2018. 
  5. «Looking for Isherwood's Berlin». Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2018.