Συζήτηση:Κωττας Χρήστου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Συζήτηση:Κώττας Χρήστου)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βικιπαίδεια:Επιχείρηση Στρατιωτική Ιστορία Αυτό το λήμμα είναι στο πλαίσιο ενδιαφέροντος της «Βικιεπιχείρησης Στρατιωτική Ιστορία», μια προσπάθεια για την βελτίωση και εμπλουτισμό της Βικιπαίδειας με λήμματα που αφορούν αυτό τον τομέα.
Για να συμμετάσχετε και εσείς στη Βικιεπιχείρηση, επισκεφτείτε τη σχετική σελίδα όπου μπορείτε να συμμετάσχετε στη συζήτηση και να δείτε ανοιχτά ζητήματα για εργασία.
A Αυτό το λήμμα αποτιμήθηκε ως τάξης Α κατά την κλίμακα ποιότητας.
Υψηλή Αυτό το λήμμα έχει αποτιμηθεί ως λήμμα με Υψηλή σπουδαιότητα κατά την κλίμακα σπουδαιότητας.

Δεν είναι ο ΚώΤας?--Μίκο Στάβρεφ 10:12, 23 Ιανουαρίου 2007 (UTC)

Το χωριό είναι ο Κώτας (Ρούλια).--Μίκο Στάβρεφ 10:32, 23 Ιανουαρίου 2007 (UTC)

Γιατί δεν αναφέρεται ότι προδόθηκε από τον Καραβαγγέλη? — Ανυπόγραφο σχόλιο του χρήστη 94.67.195.229 (συζήτησησυνεισφορά) 10:50, 12 Νοεμβρίου 2010.

Χωρίς πηγές, και εντελώς μη ουδέτερο. Είπαμε για εγκυκλοπαίδεια στα ελληνικά, όχι για ελληνική εγκυκλοπαίδεια.--Dipa1965 13:47, 12 Νοεμβρίου 2010 (UTC)

Όσον αφορά στις δικές μου προσθήκες, στηρίζονται στην αναφερόμενη παραπομπή. Χρήστης:Pyraechmes δε σμπουριάζω χιτς.... 19:49, 12 Νοεμβρίου 2010 (UTC)

Προδοσία[επεξεργασία κώδικα]

Το "προδοσία" το έγραψα γιατί οι περισσότερες πηγές αναφέρουν τον Καραβαγγέλη ως αυτουργό. Ο Βλάχος (ή καλύτερα οι άντρες του Βλάχου) αναφέρεται μεν σε κάποιες περιορισμένες πηγές αλλά δεν είναι η επικρατούσα εκδοχή. Χρήστης:Pyraechmes κερνάω γράπα Παιονίας ... (συζήτηση) 22:36, 23 Ιουλίου 2012 (UTC)

Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι σίγουρος. Από τις πηγές όμως αυτό προκύπτει. Υπάρχει ένα τηλεγράφημα του Ελληνικού Προξενείου του Μοναστηρίου που λέει ότι τον Κώτα τον συνέλαβαν λόγω προδοσίας. Και την επόμενη μέρα το ανασκευάζει και λέει με νέο ότι συνελήφθη από λάθος (υπονοώντας ότι οι Τούρκοι κλήθησαν να παν να πιάσουν το Βλάχο και τελικά πιάσαν τον Κώτα). Υπάρχει και η μαρτυρία του Γρηγόριου Βαϊνά που λέει ότι οι άντρες του Βλάχου ήταν αυτοί που οδήγησαν τους Τούρκους στον Κώτα (πιθανόν και εν αγνοία του Βλάχου). Πάντως οι Ελληνικές πηγές κατηγορούν και τον Πάυλο Κύρου ότι οδήγησε το απόσπασμα στον Κώτα (ίσως προσπαθώντας να τους δείξει τον Βλάχο, ίσως και όχι). Πολλοί ιστορικοί που δέχονται ότι ο Κύρου έκανε σκόπιμα την υπόδειξη, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Καραβαγγέλης έδωσε εντολή στον Κύρου. Είναι σχετικά μπερδεμένο πάντως. Χρήστης:Pyraechmes κερνάω γράπα Παιονίας ... (συζήτηση) 22:51, 23 Ιουλίου 2012 (UTC)

Το συμπέρασμα στο οποίο έχω καταλήξει εγώ για τα γεγονότα με βάση τις πηγές που υπάρχουν είναι το εξής:

  • Αν δεχτούμε τη Βουλγαρική άποψη, δεν υπάρχει κάποια μυστηριώδης πλευρά και όλα έγιναν πολύ απλά: Ο Καραβαγγέλης έστειλε τον Παύλο Κύρου να υποδείξει στους Τούρκους το σημείο που κρύβονταν στη Ρούλια.
  • Αν όμως δούμε όλες τις πλευρές προκύπτουν κάποια κενά.
  1. Το δεύτερο τηλεγράφημα του Προξένου Μοναστηρίου λέει ότι "πιάστηκε από λάθος"
  2. Ο Γρηγόριος Βαϊνάς μιλά για εμπλοκή του Μήτρου Βλάχου ή των οπλιτών του.
  3. Γενικά υπάρχει διάχυτη η ιστορική μνήμη στη γύρω περιοχή ότι κατά κάποιο τρόπο ενεπλάκη ο Μήτρος Βλάχος.

Αυτό που συμπεραίνω εγώ είναι το εξής: Ο Γρηγόριος Βαϊνάς προσπαθεί να δικαιολογήσει τον Μήτρο Βλάχο λέγοντας ότι ενδεχομένως να μή γνώριζε τί έκαναν κάποιοι οπλίτες του. Τί ήταν αυτό που έκαναν; Ο Κωνσταντίνος Χρήστου είχε πάρει απόφαση να μην παραβεί τον όρκο που έδωσε με τον Μήτρο Βλάχο ως σταυράδελφό του και εξάδελφό του. Δεν επρόκειτο λοιπόν να τον σκοτώσει. Ο Μήτρο Βλάχο μετά το θάνατο του Κώτα αποπειράθηκε να κάψει τη γυναίκα και τα παιδιά του Κώττα. Τί μας λέει αυτό; Ότι ενδεχομένως ο Μήτρος Βλάχος είχε πάρει απόφαση να διευκολύνει το θάνατο του Κώττα (εφόσον δεν μπορούσε να τον διαπράξει ο ίδιος λόγω του όρκου του). Και με ποιό τρόπο; Ο τρόπος δεν μπορεί παρά να είναι ένας: Η υπόδειξη του σημείου που κρύβονταν στις Τουρκικές αρχές. Αλλά και πάλι θα βρίσκονταν κατηγορούμενος για την υπόδειξη. Από την άλλη πλευρά, την εποχή εκείνη ο Κώττας βρίσκονταν σε διάσταση με το Κέντρο Καστοριάς (Καραβαγγέλη) και πολλές ενεέργειές του εξόργισαν τον μητροπολίτη, αλλά και με τους οπλαρχηγούς που θύμωσαν γιατί δεν σκότωσε τον Μήτρο Βλάχο.

Θα ήταν εξαιρετικά αφελές να υποστηρίζαμε ότι ο Καραβαγγέλης προτιμούσε τον Κώττα στη φυλακή. Αυτό άλλωστε είναι και το κενό στο οποίο κολλάει η Βουλγαρική εκδοχή. Τί έγινε λοιπόν;

Οι άντρες του Μήτρου Βλάχου διέδωσαν ότι θα συναντηθεί μυστικά ο αρχηγός τους με τον Κώττα στο σημείο που κάναν πάντα τις συνατήσεις τους. Το σημείο αυτό το γνώριζαν οι σύντροφοι του Κώττα. Ο Καραβαγγέλης βρήκε την ευκαιρία να συλληφθεί ο Μήτρο Βλάχο και ο Κώττας. Τον Κώττα έλπιζε ότι θα μπορούσε να τον αποφυλακίσει εφόσον θα είχε "δώσει" στους Τούρκους τον Μήτρο Βλάχο. Και αν αυτό συνέβαινε ο Κώττας θα αισθάνονταν υποχρεωμένος στον Καραβαγγέλη και δεν θα έκανε στο εξής "του κεφαλιού του". Μ' έναν σμπάρο δυο τριγώνια δηλαδή. Μόνο που ακριβώς αυτή ήταν η παγίδα του Μήτρου Βλάχου. Ο Καραβαγγέλης κάλεσε τον Πάυλο Κύρου που γνώριζε πού γίνονταν τέτοιου είδους μυστικές συναντήσεις στη Ρούλια, και τα υπόλοιπα είναι γνωστά.

  1. Έτσι εξηγείται και το "λάθος" του Προξενείου Μοναστηρίου
  2. Έτσι εξηγείται και το μένος του Μήτρου Βλάχου στη συνέχεια κατά της οικογένειας Κώττα, ενώ είχαμε μείνει με την εντύπωση ότι συζητούσε και σκέφτονταν σοβαρά την πρόταση του Κώττα για συνεργασία ή έλπιζε στην κατάφαση του Κώττα στη δική του πρόταση.

Η Βουλγαρική πλευρά γιατί αποκρύπτει και αρνείται την πληροφορία; Για 3 λόγους:

  1. Γιατί θα εκτίθονταν ο Μήτρος Βλάχος ως αθετήσας τον όρκο του, κάτι που επιδιώκεται να προσαφτεί στον Κώττα (βλέπε υπόθεση Λάζαρ Ποπτράικωφ)
  2. Για να εκτεθεί η Ελληνική πλευρά για άλλη μια φορά ότι σφάζει τα τέκνα της και ιδίως τους Μακεδόνες που τους θεωρεί αναλώσιμους (πάγια τακτική της Βουλγαρικής προπαγάνδας)
  3. Για να αποκρύψει (από το εσωτερικό κοινό της), ότι ο Μήτρος Βλάχος συζηυτούσε με τον Κώττα.

Νομίζω ότι έτσι έγιναν τα πράγματα, αλλά λείπουν μερικά κομμάτια από το παζλ για να τεκμηριωθεί. Προς το παρόν ας μείνει ως συζήτηση γιατί είναι πρωτότυπη έρευνα.

Χρήστης:Pyraechmes ο υβριδικός (για εξοικονόμηση φαιάς ουσίας!)... (συζήτηση) 23:12, 12 Σεπτεμβρίου 2012 (UTC)

Τούρκους και Τουρκαλβανούς[επεξεργασία κώδικα]

Δεν έχει νόημα σήμερα η λέξη Τουρκαλβανός. Νομίζω χρειάζεται μια επεξήγηση στο λήμμα σχετικά με το τι σήμαινε εκείνη την εποχή. --Harkoz (συζήτηση) 21:41, 12 Σεπτεμβρίου 2012 (UTC)

Ναι. Απλά δεν βρήκα κάποια αξιόπιστη πηγή για να βάλω σημείωση επεξήγησης. Χρήστης:Pyraechmes ο υβριδικός (για εξοικονόμηση φαιάς ουσίας!)... (συζήτηση) 22:49, 12 Σεπτεμβρίου 2012 (UTC)

Αετός των Κορεστίων[επεξεργασία κώδικα]

Βλέπω την ονομασία να επαναλαμβάνεται από μη αξιόπιστες ιστοσελίδες. Υπάρχει καμια σοβαρή πηγή που να τεκμηριώνει ότι είχε τότε ο Κώττας αυτό το προσωνύμιο;--Dipa1965 (συζήτηση) 09:12, 24 Αυγούστου 2017 (UTC)

Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάποια απάντηση. Μια διαδικτυακή αναζήτηση στα Google books, πάντως, έχει ένα μοναδικό αποτέλεσμα, αν δεν κάνω κάποιο λάθος, στο οποίο [Ανθολογία κειμένων περί του Μακεδονικού Αγώνος (Θεσσαλονίκη: ΕΜΣ, 2004), σελ. 108] εμφανίζεται «Ο Κώττας, από το ομώνυμον σήμερον χωρίον, ο αετός και κυρίαρχος των Κορεστίων, ο Γκόνος από τα Γιαννιτσά, «το στοιχειό του Βάλτου και το θεμέλιό μας», κατά την έκφρασιν του Μακεδονομάχου στρατηγού Κακκάβου, ο λεβεντόκορμος Βαγγέλης από τα Ασπρόγεια» κ.ο.κ. σε έναν κατάλογο ντόπιων μακεδονομάχων. Φαίνεται, δηλαδή, η ονομασία να είναι αποτέλεσμα κάποιας ρομαντικής θεώρησης του Κώττα και όχι ένα εν χρήσει nom de guerre του, κάποιο πολεμικό ψευδώνυμο, δηλαδή, που χρησιμοποιούσε ο ίδιος, όπως ο Παύλος Μελάς χρησιμοποιούσε το "Μίκης Ζέζας". Ασμοδαίος (συζήτηση) 16:59, 1 Σεπτεμβρίου 2017 (UTC)

Κατ΄αρχήν το προσωνύμιο "Αετός" δεν ήταν κάτι που χρησιμοποιούσε αλλά έτσι τον αποκαλούσαν. Έτσι αναφέρεται σε όλες τις εκδηλώσεις μνήμης. Θα ψάξω στη βιβλιογραφία μήπως βρω την "αξιόπιστη" πηγή που απαιτείτε. Χρήστης:Pyraechmes καλώς ήλθε η Ελληνοαραβική άνοιξη (συζήτηση) 23:02, 20 Σεπτεμβρίου 2017 (UTC)

Σλαβοφωνία[επεξεργασία κώδικα]

Γενικά, με τη σλαβοφωνία ορισμένων Μακεδόνων του 19ου αιώνα, υπάρχει ένας μύθος. Στη μεσαία και νότια ζώνη της Μακεδονίας, οι σλαβικές διάλεκτοι ήταν κάπως σπάνιες έως το 1821. Οι κάτοικοι μιλούσαν κατά σειρά ελληνικά, βλάχικα, αρβανίτικα, μογλενίτικα, τουρκικά και σλαβικά. Και όλοι μιλούσαν τουλάχιστον 3 γλώσσες (τα τούρκικα και τα ελληνικά ήταν απαραίτητα). Φυσικά, ο καθένας είχε μία ως μητρική γλώσσα γιατί στο σπίτι δεν μιλούσαν 100 γλώσσες. Στη βόρεια Μακεδονία, οι σλαβικές διάλεκτοι ήταν περισσότερο καθιερωμένες, εκτός των λοιπών γλωσσών (κυρίως ελληνικά και τούρκικα). Μετά το 1821, ακολούθησαν οι γνωστοί διωγμοί κατά των Ελλήνων και της ελληνικής γλώσσας, που φάνηκε να υποχωρεί και να παίρνει τη θέση της η σλαβική, γιατί πλέον η ελληνική δεν ήταν και απαραίτητη, αλλά εί.χε καταστεί και επικίνδυνη. Έτσι, όσοι γεννήθηκαν τις δεκαετίες 1820 με 1840, ενώ μπορεί να είχαν άλλη μητρική στο σπίτι, έξω συχνά μιλούσαν σλαβική. Έτσι τελικά, η μεθεπόμενη γενιά, αυτοί δηλαδή που γεννήθηκαν τις δεκαετίες 1850 με 1880, άρχισαν να έχουν ως μητρική τη σλαβική. Γι αυτό και παρατηρήθηκε το φαινόμενο, που παρατήρησαν πολλοί ερευνητές, χωριά που ενώ το 1820 μιλούσαν, ελληνικά, βλάχικα, αρβανίτικα ή μογλενίτικα, να μιλούν το 1900 σλαβικά. Στην πόλη των Σκοπίων για παράδειγμα, οι κάτοικοι, άσχετα με τη μητρική τους γλώσσα, μιλούσαν όλοι σλαβικά, ελληνικά και τούρκικα έως τη δεκαετία του 1950. Τις δεκαετίες του 1890 και 1900, πολλά χωριά, άλλοτε αναφέρονταν ως σλαβόφωνα και άλλοτε ως ελληνόφωνα δημιουργώντας σύγχυση, όπως για παράδειγμα στην Ειδομένη (Σέοβο τότε), απλώς επειδή οι κάτοικοι ήταν δίγλωσσοι ή και τρίγλωσσοι, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει κάποια σοβαρή έρευνα για το ποιά γλώσσα μιλούσαν στο σπίτι. Σε αυτό το μπέρδεμα συνέβαλαν και οι Έλληνες συγγραφείς και ιστορικοί, γιατί προκειμένου να τονίσουν την Ελληνική συνείδηση των σλαβόφωνων ανέφεραν ως σλαβόφωνους διάφορους οπλαρχηγούς που δεν την είχαν ως μητρική γλώσσα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Αγγελής Γάτσος του 1821, ο οποίος ήταν βλαχομογλενίτης, αλλά παρουσιάζεται ως σλαβόφωνος. Το ίδιο και με τον Κώττα, Στο βιβλίο της Αθηνάς Τζηνίκου Κακούλη, η οποία είναι και από την περιοχή και γνωρίζει, ουδέποτε χαρακτηρίζεται ως σλαβόφωνος. Διευκρινίζει δε, ότι στο χωριό Ρούλια, κατοικούσαν αρβανιτόβλαχοι και Σαρακατσάνοι και φυσικά ομιλούνταν αρβανίτικα και ελληνικά. Ο Κώττας μιλούσε αρβανίτικα στο σπίτι, γιατί αμφότεροι οι γονείς του ήταν αρβανιτόβλαχοι. Φυσικά γνώριζε καλά σλαβικά (είχε δουλέψει και στη Σερβία) και τούρκικα γιατί του ήταν απαραίτητα, όπως και σε όλους. Αναφέρεται η σχέση του με τους Αλβανούς και τα αρβανίτικα τραγούδια που έχουν γραφτεί γι αυτόν. Ελληνικά δεν ήξερε, όπως άλλοι συγχωριανοί του, γιατί αφενός δεν είχε σαρακατσάνικη καταγωγή, όπως κάποιοι άλλοι στο χωριό, και αφετέρου δεν πήγε και σχολείο. Τώρα, αυτή η μανία να βάζουμε ξένες γλώσσες (και συνήθως για πολιτικούς λόγους), μάλλον άσχετες, δίπλα σε κάθε όνομα/λήμμα είναι εκτός από αντιεγκυκλοπαιδική, αλλά και υπερβολική έως ακραία. Χρήστης:Pyraechmes καλώς ήλθε η Ελληνοαραβική άνοιξη (συζήτηση) 23:02, 20 Σεπτεμβρίου 2017 (UTC)