Σοφία του Ανόβερου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σοφία
Πριγκίπισσα του Παλατινάτου
Εκλεκτορική Πριγκίπισσα του Ανόβερου
Δούκισσα του Μπρούνσβικ-Λύνεμπουρκ
Electress Sophia, Princess Palatine.jpg
Εκλεκτορική σύζυγος του Ανόβερου
Περίοδος19 Δεκεμβρίου 1692 – 23 Ιανουαρίου 1698
ΠροκάτοχοςΒενεδίκτη Ενριέττα του Παλατινάτου
ΔιάδοχοςΚαρολίνα του Άνσμπαχ
Δουκική σύζυγος του Μπρούνσβικ-Λύνεμπουρκ
Περίοδος18 Δεκεμβρίου 1679 – 23 Ιανουαρίου 1698
ΔιάδοχοςΚαρολίνα του Άνσμπαχ
Γέννηση14 Οκτωβρίου 1630
Χάγη, Ολλανδία
Θάνατος8 Ιουνίου 1714 (83 ετών)
Χέρρενχαουζεν, Ανόβερο
Τόπος ταφής9 Ιουνίου 1714
Κάστρο Λάινε, Ανόβερο
ΣύζυγοςΕρνέστος Αύγουστος, Εκλέκτορας του Ανόβερου
ΕπίγονοιΓεώργιος Α΄
Πρίγκιπας Φρειδερίκος Αύγουστος
Πρίγκιπας Μαξιμιλιανός Γουλιέλμος
Σοφία Καρλότα, Βασίλισσα της Πρωσίας
Πρίγκιπας Κάρολος Φίλιππος
Πρίγκιπας Χριστιανός Ερρίκος
Πρίγκιπας Ερνέστος Αύγουστος, Δούκας της Υόρκης και του Όλμπανι
ΟίκοςΠαλατινάτου-Ζίμερν
(από την γέννηση)
Ανόβερου (από τον γάμο)
ΠατέραςΦρειδερίκος Ε΄, Εκλέκτορας του Παλατινάτου
ΜητέραΕλισάβετ Στιούαρτ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Σοφία του Ανόβερου (Sophia of Hanover, γεννημένη ως Σοφία του Παλατινάτου, 14 Οκτωβρίου 1630 - 8 Ιουνίου 1714[1]) ήταν η σύζυγος του Ερνέστου Αύγουστου, Εκλέκτορα του Ανόβερου.[2][3]

Η πριγκίπισσα Σοφία γεννήθηκε στη Χάγη το 1630 και ήταν κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ του Παλατινάτου και της Ελισάβετ Στιούαρτ, γνωστοί και ως Βασιλιάς του Χειμώνα και Βασίλισσα της Βοημίας. Πριν από το γάμο της, η Σοφία, ως κόρη του Φρειδερίκου, αναφέρεται ως Σοφία, πριγκίπισσα Παλατινάτου του Ρήνου ή ως Σοφία του Παλατινάτου.

Η Σοφία παντρεύτηκε τον Ερνέστο Αύγουστο, Εκλέκτορα του Μπρούνσβικ-Λύνεμπουρκ και μαζί απέκτησαν:

  • τον Γεώργιο Α΄ (1660-1727), μέσω της μητέρας του, που ήταν εγγονή του Ιακώβου Α΄ των Στιούαρτ βασιλιά της Αγγλίας, έγινε κληρονόμος του βασιλείου της Βρετανίας. Παντρεύτηκε την Σοφία Δωροθέα του Τσέλλε. Απέκτησαν 2 παιδιά.
  • τον Πρίγκιπα Φρειδερίκο Αύγουστο (1661-1690), αργότερα Αυτοκρατορικός Στρατηγός. Δεν παντρεύτηκε ποτέ, σκοτώθηκε σε μάχη.
  • τον Μαξιμιλιανό Γουλιέλμο, πρίγκιπα του Μπρούνσβικ-Λύνεμπουρκ (1666-1726), αργότερα Αρχιστράτηγος αυτοκρατορικού στρατού. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.
  • την Πριγκίπισσα Σοφία Καρλότα (1668-1705), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Πρωσίας.
  • τον Πρίγκιπα Κάρολο Φίλιππο (1669-1690), δεν παντρεύτηκε ποτέ, σκοτώθηκε σε μάχη.
  • τον Πρίγκιπα Χριστιανό Ερρίκο (1671-1703), αργότερα Συνταγματάρχης αυτοκρατορικού στρατού. Δεν παντρεύτηκε ποτέ, σκοτώθηκε σε μάχη.
  • τον Πρίγκιπα Ερνέστο Αύγουστο, Δούκα της Υόρκης και του Όλμπανι (1674-1728), αργότερα Ερνέστος Αύγουστος Β΄ πρίγκιπας-επίσκοπος του Όσναμπρικ. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Ο Ερνέστος Αύγουστος είναι δεύτερος εξάδελφος με την μητέρα της Σοφίας, την Ελισάβετ Στιούαρτ, καθώς και οι δυο είναι δισέγγονα του βασιλιά Χριστιανού Γ΄ της Δανίας.

Η Σοφία ήταν, καταρχάς, εναντίον του γάμου του γιου της με την Σοφία Δωροθέα του Τσέλλε, λόγω ότι η μητέρα της Σοφίας Δωροθέας, δεν ήταν βασιλικής καταγωγής και συχνά αναφερόταν προς αυτή ως "βρωμιά ποντικιού αναμεμειγμένη ανάμεσα στο πιπέρι".[4]

Ως εγγονή του Ιακώβου Α΄, έγινε επίδοξη κληρονόμος στα στέμματα του Βασιλείου της Αγγλίας και του Βασιλείου της Ιρλανδίας βάσει με τον νόμο της Διευθέτησης 1701.[5] Μετά τις πράξεις της Ένωσης 1707, έγινε επίδοξη κληρονόμος στον ενοποιημένο θρόνο του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας. Πέθανε δύο μήνες πριν γίνει βασίλισσα μετά την απομάκρυνση της Βασίλισσας Άννας από το αξίωμά της ενώ ο θρόνος πήγε στον μεγαλύτερο γιο της, Γεώργιο την 1η Αυγούστου 1714.[6][7]

Παρόλο που ήταν πολύ μεγαλύτερη από τη Βασίλισσα Άννα, η Σοφία ήταν πιο υγιείς. Σύμφωνα με την Κόμισσα του Μπάκεμπεργκ σε επιστολή προς την ανιψιά της Σοφίας, την Ραουγραβίνη Λουίζα, η Σοφία αισθάνθηκε άρρωστη αφότου έλαβε μια οργισμένη επιστολή από τη Βασίλισσα Άννα. Δύο μέρες αργότερα κατά την διάρκεια του περιπάτου στους κήπους του Χέρρενχαουζεν, από την ξαφνική βροχή έτρεξε προς το στέγαστρο, κατέρρευσε και πέθανε σε ηλικία 83 ετών. Πολύ προχωρημένη ηλικία για την εποχή.[8] Θάφτηκε στο παρεκκλήσι του Κάστρου Λάινε.

Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα, πέθανε η Βασίλισσα Άννα σε ηλικία 49 ετών. Αν η Άννα είχε πεθάνει πριν τη Σοφία, θα ήταν το γηραιότερο άτομο που ανέβαινε στον βρετανικό θρόνο.

Μετά την καταστροφή του ανακτόρου και του παρεκκλησίου κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τις βρετανικές αεροπορικές επιδρομές, τα λείψανα της μεταφέρθηκαν στο μαυσωλείο του βασιλιά Ερνέστου Αύγουστου Α΄ στους κήπους του Χέρρενχαουζεν στο Μπέργκαρντεν το 1957.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ή 28 Μαΐου με το παλιό ημερολόγιο.
  2. Dirk van der Cruysse, Sophie de Hanovre: mémoires et lettres de voyage
  3. Hatton, Ragnhild (1978). George I: Elector and King. London: Thames and Hudson, σελ. 26–28. ISBN 0-500-25060-X. 
  4. Hatton, pp.36, 42
  5. Horwitz, Henry (1977). Parliament, policy, and politics in the reign of William III. Manchester University Press ND, σελ. 276. ISBN 0-7190-0661-9. 
  6. Sharpe, Kevin (1998). Refiguring revolutions: aesthetics and politics from the English revolution to the Romantic revolution. University of California Press, σελ. 59. ISBN 0-520-20920-6. 
  7. Sachse, William Lewis (1975). Lord Somers: a political portrait. Manchester University Press ND, σελ. 236. ISBN 0-7190-0604-X. 
  8. [1] The Oxford Dictionary of National Biography

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Duggan, J. N., Sophia of Hanover, From Winter Princess to Heiress of Great Britain; London, Peter Owen, 2010
  • Klopp, Onno (ed.), Correspondance de Leibniz avec l'électrice Sophie. Hanover, 1864–1875
  • Van der Cruysse, Dirk; Sophie de Hanovre, memoires et lettres de voyage; Paris, Fayard, 1990
  •  «Sophia» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) 1911 
  • Hatton, Ragnhild (1978). George I: Elector and King. London: Thames and Hudson. ISBN 0-500-25060-X. 
  • Israel, Johnathan I. Radical Enlightenment. Oxford University Press, 2001, 84.
Γερμανική αριστοκρατία
Προκάτοχος
Βενεδίκτη Ενριέττα του Παλατινάτου
Δουκική σύζυγος του Μπρούνσβικ-Λύνεμπουρκ
1679–1698
παράλληλα: Ελεονόρα ντ' Ομπρέζ
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Καρολίνα του Άνσμπαχ
Νέος τίτλος Εκλεκτορική σύζυγος του Ανόβερου
1692–1698