Κακιά Σκάλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Σκιρωνίδες πέτρες)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°58′46″N 23°16′17″E / 37.97944°N 23.27139°E / 37.97944; 23.27139

Άποψη της Κακιάς Σκάλας

Με το όνομα Κακιά Σκάλα είναι γνωστή μία απόκρημνη ακτή της δυτικής Αττικής, στη βορειοδυτική ακτή του Σαρωνικού Κόλπου.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχηματίζεται από τις νοτιοανατολικές απολήξεις των Γερανείων βουνών. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν «Σκιρωνίδες Πέτρες». Βρίσκεται ανάμεσα στην πεδιάδα των Μεγάρων και στην περιοχή της Κινέτας. Από την αρχαιότητα αποτελούσε ένα φυσικό εμπόδιο στη χερσαία συγκοινωνία μεταξύ των Αθηνών και της Πελοποννήσου. Σήμερα αντιστοιχεί στα χιλιόμετρα 46 ως 52 (από Αθήνα) της Εθνικής Οδού 8α (Νέα Εθνική Οδός Αθηνών-Πατρών), η οποία διαθέτει 5 σήραγγες στην περιοχή της Κακιάς Σκάλας (τρεις μεγαλύτερες στο ρεύμα προς Κόρινθο και δύο μικρές στο ρεύμα προς Αθήνα), που κατασκευάσθηκαν μεταξύ 1999 και 2006. Παλαιότερα η Νέα Εθνική Οδός διερχόταν χωρίς σήραγγες από την περιοχή, με αποτέλεσμα πιο απότομες στροφές και επιβράδυνση της κυκλοφορίας. Πιο χαμηλά, αρκετά κοντύτερα στη θάλασσα, διέρχεται η Εθνική Οδός 8 (η παλαιά οδός), ενώ ανάμεσά τους η παλιά (στενή) σιδηροδρομική γραμμή των ΣΠΑΠ.

Μυθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, στην Kακιά Σκάλα έμενε ο Σκίρωνας, ένας μεγαλόσωμος άνδρας που κρατούσε ένα τσεκούρι. Όταν περνούσε κάποιος ξένος ο Σκίρωνας τον έβαζε να του πλύνει τα πόδια και όταν αυτός έσκυβε τον κλοτσούσε και έπεφτε από τα βράχια,ενώ στην ακτή ήταν μια χελώνα-τέρας που περίμενε το θύμα για να το κατασπαράξει. Τέτοια ήταν η φήμη του που ονομάζονταν Σκιρωνίδες πέτρες από το όνομα του. Ο Θησέας κατάφερε και έριξε τον Σκίρωνα στον γκρεμό και απάλλαξε τους ταξιδιώτες από αυτόν.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • «Τουριστική Ελλάδα κατά γεωγραφικά διαμερίσματα (Γεωγραφία-`Ατλας-Τουριστικός οδηγός)», τόμος Α΄: «Αττική-Στερεά Ελλάδα-Εύβοια», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1971