Σαρλ - Μαρί Βιντόρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σαρλ - Μαρί Βιντόρ
Charles-Marie Widor (2).jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Charles-Marie Widor (Γαλλικά)
ΨευδώνυμοAulétès
Γέννηση21  Φεβρουαρίου 1844[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13] ή 24  Φεβρουαρίου 1845[14]
Λυών[15][14]
Θάνατος12  Μαρτίου 1937[1][2][16][4][5][6][7][8][9][10][11][12][14]
Παρίσι[17][14]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[18]
ΣπουδέςΒασιλικό Ωδείο Βρυξελλών
Ιδιότητασυνθέτης, οργανίστας[19][14], music arranger, μουσικός παιδαγωγός, μουσικός κριτικός, διδάσκων πανεπιστημίου και καθηγητής[14]
ΣύζυγοςMathilde de Montesquiou-Fézensac (από 1920)
ΚίνημαΚλασική μουσική
Όργαναεκκλησιαστικό όργανο
Είδος τέχνηςόπερα και Συμφωνία
Καλλιτεχνικά ρεύματαΚλασική μουσική
ΒραβεύσειςΙππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

O Σαρλ-Μαρί Ζαν Αλμπέρ Βιντόρ (Charles-Marie Jean Albert Widor, 21 Φεβρουαρίου 1844 - 12 Μαρτίου 1937) ήταν Γάλλος οργανίστας και συνθέτης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βιντόρ γεννήθηκε στη Λυών, σε μια οικογένεια κατασκευαστών οργάνων και αρχικά σπούδασε μουσική εκεί με τον πατέρα του, Φρανσουά-Σαρλ Βιντόρ, μόνιμο οργανίστα του Σαν-Φρανσουά-ντε-Σαλ από το 1838 μέχρι το 1889. Ο Γάλλος κατασκευαστής εκκλησιαστικών οργάνων Αριστίντ Καβαγιέ-Κολλ, που συντέλεσε στην επαναφορά της τέχνης της κατασκευής εκκλησιαστικών οργάνων, ήταν φίλος της οικογένειας Βιντόρ. Κανόνισε να σπουδάσει ο ταλαντούχος νεαρός οργανίστας στις Βρυξέλλες το 1863 με τον Ζακ-Νικολά Λεμάν την τεχνική του εκκλησιαστικού οργάνου και με τον ηλικιωμένο Φρανσουά-Ζοζέφ Φετί, διευθυντή του Ωδείου των Βρυξελλών, συνθεση. Μετά από αυτήν την περίοδο σπουδών ο Βιντόρ μετακόμισε στο Παρίσι, όπου διέμεινε το υπόλοιπο της ζωής του. Στην ηλικία των 24 ετών ορίστηκε βοηθός του Καμίγ Σαιν-Σανς στην Εκκλησία της Μαγδαληνής.

Τον Ιανουάριο του 1870, μετά από συντονισμένες προσπάθειες των Καβαγιέ-Κολλ, Σαιν-Σανς και του Σαρλ Γκουνώ, ο 25-χρονος Βιντόρ ορίστηκε προσωρινός οργανίστας της εκκλησίας του Αγίου Σουλπικίου (Σαν-Σουλπίς) του Παρισιού, θέση με εξαιρετικό γόητρο για έναν οργανίστα. Το όργανο του Σαν-Σουλπίς ήταν το αριστούργημα του Καβαγιέ-Κολλ.[εκκρεμεί παραπομπή] Οι εκπληκτικές δυνατότητες του οργάνου αποδείχθηκαν έμπνευση για τον Βιντόρ. Παρά την "προσωρινότητα" της θέσης του, ο Βιντόρ παρέμεινε οργανίστας στον Σαν-Σουλπίς για περίπου 64 χρόνια, μέχρι το τέλος του 1933. Το 1934 τον διαδέχθηκε ο πρώην μαθητής και βοηθός του, Μαρσέλ Ντυπρέ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb139011448. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. (Γαλλικά) Βάση δεδομένων Léonore. Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας. LH/2752/53. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charles-Marie-Widor. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 (Αγγλικά) SNAC. w6m907ds. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 International Music Score Library Project. Category:Widor,_Charles-Marie. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 (Αγγλικά) Find A Grave. 18371301. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. widor-charles-marie.
  9. 9,0 9,1 «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0072154.
  10. 10,0 10,1 GeneaStar. widorcharle.
  11. 11,0 11,1 Roglo. p=charles+marie;n=widor.
  12. 12,0 12,1 (Γαλλικά) Babelio. 165540.
  13. Dalibor Brozović, Tomislav Ladan: «Hrvatska enciklopedija» (Κροατικά) Miroslav Krleža Lexicographical Institute. 1999. 66105. ISBN-13 978-953-6036-31-8. ISBN-10 953-6036-31-2.
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 14,5 Archivio Storico Ricordi. 2662. Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2020.
  15. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  16. Comité des travaux historiques et scientifiques. 1522. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  17. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  18. LIBRIS. 17  Σεπτεμβρίου 2012. libris.kb.se/katalogisering/tr57805c45k4hv7. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
  19. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2015.