Σαμπούκος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Σαμπούκος
Sambucus nigra 004.jpg
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Φυτά
Τάξη: Διψακώδη
Οικογένεια: Καπριφολϊίδες
Γένος: Αγγειόσπερμων Δικότυλων
Καρποί σαμπούκου

Ο Σαμπούκος ( Sambucus nigra) είναι φυτό σε μορφή θάμνου ή δέντρου και μπορεί να φτάσει έως το ύψος των 10 μέτρων[1]. Απαντάται και στην Ελλάδα ως αυτοφυές σε υγρές δασώδεις περιοχές.


Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το φυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Το συναντούμε με το όνομα " Ακτέα ή Ακταία " στα έργα περί φυτών του αρχαίου φιλοσόφου Θεόφραστου και κατόπιν με το όνομα " Ακτή "στις περιγραφές φυτών του μεγάλου γιατρού-φαρμακολόγου των πρώτων χριστιανικών χρόνων Διοσκουρίδη[2]. Στην Ελλάδα η κοινή ονομασία του φυτού είναι Κουφοξυλιά, Αφροξυλιά αλλά και Ζαμπούκος[3]

Περιγραφή και Χρήση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για θάμνο ή δένδρο που φτάνει έως το ύψος των 10 μέτρων. Είναι φυλλοβόλο με φύλλα πτερωτά και λογχοειδή. Ο βλαστός του φυτού έχει εσωτερικά ψίχα και είναι ο λόγος που το φυτό πήρε το όνομα κουφοξυλιά[4]. Τα άνθη του είναι αρωματικά έχουν χρώμα λευκό ή κιτρινωπό και ανθίζουν την άνοιξη. Οι καρποί του είναι μικρές μαύρες ρόγες και χρησιμοποιούνται στην ζαχαροπλαστική μετά από επεξεργασία. Όλα τα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνται στη φαρμακευτική, στον χρωματισμό οινοπνευματωδών ποτών καθώς και στην βαφή υφασμάτων[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Υδρία Cambridge Ήλιος (1992). «Τόμος 10, σελίδα 3500». Σαμπούκος. Αθήνα: Εκδόσεις Τέσσερα Έψιλον. ISBN 960-7190-10-6. 
  2. Ε. Σκαλτσά. «Τα φάρμακα στην αρχαία Ελλάδα-(Πίν. 1. Φαρμακολογική κατάταξη των δρογών στο έργο του Ιπποκράτη)». Τομέας Φαρμακογνωσίας, Τμήμα Φαρμακευτικής, Πανεπιστημιόπολις, Ζωγράφου, Αθήνα. 
  3. Κώστας Μπαζαίος (2002). «Ζαμπούκος (Μαύρος), σελίδα 166». 100 Βότανα, 1000 Θεραπείες. Αθήνα: Εκδόσεις Διατροφή και Υγεία, σελ. 412. ISBN 960-7664-03-5. 
  4. Εμμ. Σ. Ανάσης (1969). «Τόμος Α, 131. Σαμπούκος, σελίδα 240». Τα φαρμακευτικά βότανα της Ελλάδας. Αθήνα, σελ. 302. 
  5. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα (1989). «Τόμος 53, σελίδα 122». Σαμπούκος. Αθήνα: Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 



Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]