Ρόμπερτ Οπενχάιμερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρόμπερτ Οπενχάιμερ
Oppenheimer Los Alamos portrait.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Robert Oppenheimer (Αγγλικά)[1]
Γέννηση22  Απριλίου 1904[2][3][1][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13]
Νέα Υόρκη[14][15]
Θάνατος18  Φεβρουαρίου 1967[2][15][3][1][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13]
Πρίνστον[16][15]
Αιτία θανάτουκαρκίνος του πνεύμονα[17]
ΕθνικότηταΕβραίοι και Ασκεναζίτες
ΥπηκοότηταΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΣπουδέςΚολλέγιο του Χριστού, Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, Εργαστήριο Κάβεντις, Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, Ethical Culture Fieldston School, Τζίζους Κόλετζ και Κολέγιο Χάρβαρντ
ΣύζυγοςKatherine Oppenheimer
ΒραβεύσειςΒραβείο Ενρίκο Φέρμι (1963), Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (1958), Μετάλλιο Αξίας (1946), Βραβείο των τριών φυσικών (1958), Βραβείο Νεσίμ-Χαμπίφ (1962), επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πρίνστον, Richtmyer Memorial Award (1947), συνεργάτης της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής, αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου και επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου της Καλκούτας
Ιστοσελίδα
Ρόμπερτ Οπενχάιμερ στην IMDb
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ερευνητικός τομέαςθεωρητική φυσική και εφαρμοσμένη φυσική
Ιδιότηταθεωρητικός φυσικός, μηχανικός, επιστήμονας πυρηνικής φυσικής, συλλέκτης τέχνης και διδάσκων πανεπιστημίου
Διδακτορικός καθηγητήςΜαξ Μπορν
Ακαδημαϊκός τίτλοςδιδάκτωρ φιλοσοφίας
Υπογραφή
J Robert Oppenheimer signature.svg

Ο Τζούλιους Ρόμπερτ Οπενχάιμερ (Julius Robert Oppenheimer, 22 Απριλίου 190418 Φεβρουαρίου 1967) ήταν Αμερικανός θεωρητικός φυσικός, γερμανικής καταγωγής, γνωστός κυρίως για τη δουλειά του στην κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας γι' αυτό είναι γνωστός ως "ο πατέρας της ατομικής βόμβας".

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη τον Απρίλιο του 1904 όπου και μεγάλωσε, από Εβραίους γονείς. Σπούδασε στα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και Κέμπριτζ. Έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Ασχολήθηκε με την κβαντική φυσική των υποατομικών σωματιδίων και τις πυρηνικές αντιδράσεις. Εκτός από τη φυσική, τον γοήτευε η φιλοσοφία και η γαλλική φιλολογία, ενώ έμαθε λατινικά, αρχαία ελληνικά και σανσκριτικά.

Έγινε γνωστός για τον ρόλο του ως διευθυντής του Σχεδίου Μανχάτταν, την προσπάθεια της κατασκευής του πρώτου πυρηνικού όπλου, στο μυστικό εργαστήριο στο Λος Άλαμος στην πολιτεία του Νέου Μεξικού. Ως «πατέρας της ατομικής βόμβας», που είχε ισχύ 18.000 τόνων ΤΝΤ, υποστήριξε τη χρήση της, που κατέστρεψε τις ιαπωνικές πόλεις της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι στις 6 και 9 Αυγούστου 1945, στην τελική φάση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Άλλες εργασίες του είχαν σχέση με τη θεωρητική αστρονομία, την κβαντική θεωρία πεδίου και τη φασματοσκοπία. Πεθανε στις 18 φεβρουαρίου του 1967 με αιτία θανάτου καρκίνος του λάρυγγα.

Μετά τον πόλεμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον πόλεμο έγινε επικεφαλής σύμβουλος στη νεοσύστατη Επιτροπή Ατομικής Ενεργείας των Ηνωμένων Πολιτειών και χρησιμοποίησε τη θέση του για να ασκήσει πιέσεις για τον διεθνή έλεγχο της πυρηνικής ενέργειας και την αποτροπή της διάδοσης των πυρηνικών όπλων και της κούρσας εξοπλισμών με τη Σοβιετική Ένωση. Η μεγάλη συμβολή του στον σχεδιασμό και την κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας αλλά και στη δημιουργία μίας ισχυρής παράδοσης στη θεωρητική φυσική στις Η.Π.Α., με σημαντικό ρόλο και σε θέματα στρατιωτικών εξοπλισμών, δεν στάθηκαν ικανά να τον προστατεύσουν την μακαρθική περίοδο. Αφού προκάλεσε την οργή πολλών πολιτικών με τις ειλικρινείς απόψεις του κατά τη διάρκεια του δευτέρου «Ερυθρού Τρόμου», κρίθηκε "ακατάλληλος να υπηρετήσει τη χώρα", σύρθηκε σε δίκη -με πολύ μεγάλη δημοσιότητα- για τις φιλειρηνικές και δημοκρατικές του θέσεις[18] και η διαβάθμιση ασφαλείας του ανακλήθηκε το 1954 και ουσιαστικά έχασε την άμεση πολιτική επιρροή του. Συνέχισε να παραδίδει μαθήματα, να γράφει και να εργάζεται στη φυσική. Μία δεκαετία αργότερα, αποκαταστάθηκε όταν ο πρόεδρος Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι του απένειμε (και ο Λίντον Τζόνσον του παρέδωσε) το βραβείο «Ενρίκο Φέρμι» ως χειρονομία της πολιτικής αποκατάστασης.

Ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ πέθανε το 1967. Ο θάνατός του αποτέλεσε μεγάλη απώλεια για τον επιστημονικό χώρο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 www.nndb.com/people/808/000047667/.
  2. 2,0 2,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  3. 3,0 3,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12365074z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. 4,0 4,1 (Αγγλικά) SNAC. w6v1266v. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 (Αγγλικά) Find A Grave. 2216. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 (Αγγλικά) Discogs. 1943552. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. oppenheimer-julius-robert. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 «Store norske leksikon». (Μποκμάλ, Νεονορβηγικά) Great Norwegian Encyclopedia. 1978. Robert_Oppenheimer.
  9. 9,0 9,1 «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0047441.
  10. 10,0 10,1 Roglo. p=robert;n=oppenheimer.
  11. 11,0 11,1 (Γαλλικά) Babelio. 117273.
  12. 12,0 12,1 Dalibor Brozović, Tomislav Ladan: «Hrvatska enciklopedija» (Κροατικά) Miroslav Krleža Lexicographical Institute. 1999. 45298. ISBN-13 978-953-6036-31-8. ISBN-10 953-6036-31-2.
  13. 13,0 13,1 (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000001374. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  14. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  15. 15,0 15,1 15,2 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  16. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  17. www.nndb.com/people/808/000047667/.
  18. Ιστορικό Λεύκωμα 1967, σελ. 149, Καθημερινή (1997)

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μαγκίρης, Βαγγέλης: «J. Robert Oppenheimer (1904-1967): Η αυγή της Πυρηνικής Εποχής», Περισκόπιο της Επιστήμης, τεύχος 208 (Ιούλιος-Αύγ. 1997), σσ. 12-13