Ρόμπερτ Οπενχάιμερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τζ. Ρόμπερτ Οπενχάιμερ
JROppenheimer-LosAlamos.jpg
Γέννηση 22 Απριλίου 1904
Τόπος γέννησης Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη (πολιτεία), Η.Π.Α.
Θάνατος 18 Φεβρουαρίου 1967 (63 ετών)
Τόπος θανάτου Πρίνστον, Νιου Τζέρσεϊ, Η.Π.Α.
Εθνικότητα Αμερικανός
Ερευνητικός τομέας Θεωρητική φυσική
Σπουδές Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Κολλέγιο του Χριστού
Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν
Διδακτορικός καθηγητής Μαξ Μπορν
J Robert Oppenheimer signature.svg
Commons page Wikimedia Commons
Ρόμπερτ Οπενχάιμερ στο IMDb

Ο Τζούλιους Ρόμπερτ Οπενχάιμερ (Julius Robert Oppenheimer, 22 Απριλίου 190418 Φεβρουαρίου 1967) ήταν Αμερικανός θεωρητικός φυσικός, γερμανικής καταγωγής, γνωστός κυρίως για τη δουλειά του στην κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας γι' αυτό είναι γνωστός ως "ο πατέρας της ατομικής βόμβας".

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου και μεγάλωσε, από Εβραίους γονείς. Σπούδασε στα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και Κέμπριτζ. Έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Ασχολήθηκε με την κβαντική φυσική των υποατομικών σωματιδίων και τις πυρηνικές αντιδράσεις. Εκτός από τη φυσική, τον γοήτευε η φιλοσοφία και η γαλλική φιλολογία, ενώ έμαθε λατινικά, αρχαία ελληνικά και σανσκριτικά.

Έγινε γνωστός για τον ρόλο του ως διευθυντής του Σχεδίου Μανχάτταν, την προσπάθεια της κατασκευής του πρώτου πυρηνικού όπλου, στο μυστικό εργαστήριο στο Λος Άλαμος στην πολιτεία του Νέου Μεξικού. Ως «πατέρας της ατομικής βόμβας», που είχε ισχύ 18.000 τόνων ΤΝΤ, υποστήριξε τη χρησιμοποίησή της, που κατέστρεψε τις ιαπωνικές πόλεις της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι στις 6 και 9 Αυγούστου 1945, στην τελική φάση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Άλλες εργασίες του είχαν σχέση με τη θεωρητική αστρονομία, την κβαντική θεωρία πεδίου και τη φασματοσκοπία.

Μετά τον πόλεμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον πόλεμο έγινε επικεφαλής σύμβουλος στη νεοσύστατη Επιτροπή Ατομικής Ενεργείας των Ηνωμένων Πολιτειών και χρησιμοποίησε τη θέση του για να ασκήσει πιέσεις για τον διεθνή έλεγχο της πυρηνικής ενέργειας και την αποτροπή της διάδοσης των πυρηνικών όπλων και της κούρσας εξοπλισμών με τη Σοβιετική Ένωση. Η μεγάλη συμβολή του στον σχεδιασμό και την κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας αλλά και στη δημιουργία μίας ισχυρής παράδοσης στη θεωρητική φυσική στις Η.Π.Α., με σημαντικό ρόλο και σε θέματα στρατιωτικών εξοπλισμών, δεν στάθηκαν ικανά να τον προστατεύσουν την μακαρθική περίοδο. Αφού προκάλεσε την οργή πολλών πολιτικών με τις ειλικρινείς απόψεις του κατά τη διάρκεια του δευτέρου «Ερυθρού Τρόμου», κρίθηκε "ακατάλληλος να υπηρετήσει τη χώρα", σύρθηκε σε δίκη -με πολύ μεγάλη δημοσιότητα- για τις φιλειρηνικές και δημοκρατικές του θέσεις[1] και η διαβάθμιση ασφαλείας του ανακλήθηκε το 1954 και ουσιαστικά έχασε την άμεση πολιτική επιρροή του. Συνέχισε να παραδίδει μαθήματα, να γράφει και να εργάζεται στη φυσική. Μία δεκαετία αργότερα, αποκαταστάθηκε όταν ο πρόεδρος Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι του απένειμε (και ο Λίντον Τζόνσον του παρέδωσε) το βραβείο «Ενρίκο Φέρμι» ως χειρονομία της πολιτικής αποκατάστασης.

Ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ πέθανε το 1967. Ο θάνατός του αποτέλεσε μεγάλη απώλεια για τον επιστημονικό χώρο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ιστορικό Λεύκωμα 1967, σελ. 149, Καθημερινή (1997)

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μαγκίρης, Βαγγέλης: «J. Robert Oppenheimer (1904-1967): Η αυγή της Πυρηνικής Εποχής», Περισκόπιο της Επιστήμης, τεύχος 208 (Ιούλιος-Αύγ. 1997), σσ. 12-13