Ρινάλντο της Μόντενα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρινάλντο
RinaldoIIId'Este.jpg
δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο
Περίοδος 1695 - 1737
Προκάτοχος Φραντσέσκο Β΄
Διάδοχος Φραντσέσκο Γ΄
Γέννηση 26 Απριλίου 1655 (1655-04-26)
δουκικό ανάκτορο, Μόντενα
Θάνατος 26 Οκτωβρίου 1737 (82 ετών)
δουκικό ανάκτορο, Μόντενα
Σύζυγος Καρλότα-Φελίσιτας Γουέλφων-Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ
Επίγονοι Μπενεντίκτα-Μαρία-Ερνέστα
Φραντσέσκο Γ΄
Αμαλία
Τζαν-Φεντερίκο
Ερικέτα
(νόθος) Ρινάλντο
Οίκος Οίκος των Έστε
Πατέρας Φραντσέσκο Α΄
Μητέρα Λουκρέτσια Μπαρμπερίνι
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

O Ρινάλντο, ιταλ. Rinaldo, (26 Απριλίου 1655 - 26 Οκτωβρίου 1737) από τον Οίκος των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1695-1737).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο της Μόντενα και ήταν ο τρίτος[1] γιος του Φραντσέσκο Α΄, δούκα της Μόντενας και του Ρέτζο και της τρίτης συζύγου του Λουκρέτσια Μπαρμπερίνι, κόρης του Ταντέο, πρίγκιπα της Παλεστρίνα.[2]

Το 1686 έγινε καρδινάλιος, αλλά όταν το 1694 απεβίωσε ο ανιψιός του Φραντσέσκο Β΄ δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο, εγκατέλειψε την εκκλησιαστική του σταδιοδρομία για να τον διαδεχθεί. Νυμφεύτηκε την Καρλότα-Φελίσιτας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρη του πρίγκιπα του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ για να αποκτήσει υποστήριξη από τους συγγενείς της Γερμανούς πρίγκιπες και τους Αψβούργους.[3] Παρά την οικονομική δυσχέρεια του δουκάτου ο γάμος εορτάστηκε με μεγαλοπρέπεια και ο Μαρκαντόνιο Φρανκεσκίνι ανέλαβε να ζωγραφίσει ένα δωμάτιο, το Σαλόνε ντ' ονόρε στο δουκικό ανάκτορο, ως ανάμνηση του γεγονότος.

Η πρώτη του πράξη όταν ανέλαβε δούκας ήταν η μείωση της τιμής του σιταριού και η βελτίωση των συνθηκών των αγροτών. Το 1702 ξέσπασε ο Πόλεμος Διαδοχής της Ισπανίας και δήλωσε ουδετερότητα· παρ' όλα αυτά οι Γάλλοι κατέλαβαν τη Μόντενα και ο Ρινάλντο αναγκάστηκε να διαφύγει στη Μπολόνια. Το 1707 Γερμανικός στρατός, μαζί με τον Ρινάλντο, πολιόρκησαν τη Μόντενα και εξώθησαν τους Γάλλους. Στην τελική Συμφωνία ειρήνης ο Ρινάλντο απέκτησε τη Μιράντολα, αλλά έχασε το Κομάκιο.[4] Το 1710 η Καρλότα-Φελίσιτας, κατά τη διάρκεια της γέννησης του έβδομου τέκνου της, απεβίωσε μαζί με το νεογέννητο.

To 1721, με σκοπό να έχει φιλικότερες σχέσεις με τη Γαλλία, πάντρεψε τον γιο του Φραντσέσκο Γ΄ με την Σαρλότ-Αγκλαέ των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και αντιβασιλιά ως την ενηλικίωση του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Η νύφη έφερε μία τεράστια προίκα 1.800.800 λιβρών, το ήμισυ της οποίας ήταν προσφορά του Λουδοβίκου ΙΕ΄ με την προτροπή του αντιβασιλιά. Η Σαρλότ-Αγκλαέ έλαβε, ως γαμήλιο δώρο από τους Έστε, διαμάντια και πορτρέτα του μελλοντικού συζύγου της. Αργότερα η νέα νύφη, με την ανήθικη συμπεριφορά της, προκάλεσε προβλήματα στο γάμο της.

Για να ησυχάσει η Αυλή, έκτισε ξεχωριστό κτήριο στη Ριβάλτα. Τελευταίος δούκας της Πάρμας ήταν ο Αντόνιο Φαρνέζε και για να αποκτήσει το δουκάτο ο Ρινάλντο, πάντρεψε την κόρη του με τον Αντόνιο. Όμως δεν απέκτησαν παιδιά και το 1731 που απεβίωσε ο Αντόνιο τον διαδέχθηκε η ανιψιά του Ελισάβετ Φαρνέζε, που το έδωσε στο γιο της Κάρολο Γ΄ των Βουρβόνων, μελλοντικό βασιλιά της Ισπανίας.

Το 1733 ξεκίνησε ο Πόλεμος Διαδοχής της Πολωνίας. Ο Ρινάλντ ήταν τυπικά ουδέτερος, μυστικά όμως με την Αυστρία. Πάλι οι Γάλλοι εισέβαλαν και αναγκαστικά διέφυγε στη Μπολόνια. Με την ειρήνη του 1736 απέκτησε την κομητεία της Νοβελάρα και του Μπανιόλο.[5] Απεβίωσε το 1737 και τον διαδέχθηκε ο μόνος επιζήσας γιος του Φραγκίσκος Γ΄.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To 1696 νυμφεύτηκε στη Μόντενα την Καρλόττα-Φελίσιτας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρη του Ιωάννη-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:

  • Μπενεντίκτα-Μαρία-Ερνέστα 1697-1777, δεν παντρεύτηκε.
  • Φραντσέσκο Γ΄ δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο.
  • Αμαλία-Τζουζεπίνα 1699-1778, παντρεύτηκε τον μαρκήσιο του Βιλενέφ.
  • Τζαν Φεντερίκο 1700-1727, απεβίωσε 27 ετών.
  • Ερικέτα 1702-1777, παντρεύτηκε πρώτα τον Αντόνιο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας και μετά τον Λεοπόλδο λαντγκράβο του Έσσε-Ντάρμστατ.[6]

Από μία εκτός γάμου σχέση του είχε γιο τον:

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. από όσους επέζησαν της ενηλικίωσης
  2. Ο Ταντέο ήταν ανιψιός του πάπα Ουρβανού Η΄ Μπαρμπερίνι
  3. Η αδελφή της Βιλελμίνα-Αμαλία είχε παντρευτεί τον Ιωσήφ Α΄ των Αψβούργων-Αυστρίας.
  4. Mirandola, Comacchio, βρίσκονται στην Εμίλια-Ρομάνα, στην επαρχία της Φερράρα.
  5. Novellara, Bagnolo in Piano, βρίσκονται στην Ρέτζο Εμίλια, στην επαρχία Εμίλια-Ρομάνα.
  6. Ο Λεοπόλδος ήταν εγγονός του Λουδοβίκου ΣΤ΄ λαντγκράβου του Έσσε-Ντάρμστατ

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Alessandro Cont, "Sono nato principe libero, tale voglio conservarmi”: Francesco II d’Este (1660-1694), “Memorie Scientifiche, Giuridiche, Letterarie”, Accademia Nazionale di Scienze Lettere e Arti di Modena, ser. 8, 12 (2009), 2, pp. 407–459
  • Francesco II d' Este
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rinaldo d'Este (1655–1737) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).