Πυρόχλωρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πυρόχλωρο
Pyrochlore-114105.jpg
Πυρόχλωρο. Προέλευση: Zomba District, Μαλάουι
Γενικά
Κατηγορία Οξείδια, υδροξείδια. Υπερομάδα πυροχλώρου
Χημικός τύπος (Ca,Na)2Nb2O6(OH,F)
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 4,45 - 4,9 gr/cm3
Χρώμα Μέλαν, καστανό, ερυθροκάστανο, πορτοκαλέρυθρο, καστανέρυθρο
Σύστημα κρυστάλλωσης Κυβικό
Κρύσταλλοι Τυπικά οκτάεδρα
Υφή Συμπαγής, κοκκώδης
Διδυμία Σπάνια κατά {111}
Σκληρότητα 5 - 5,5
Σχισμός Κατά {111} ενίοτε με αποχωρισμό
Θραύση Ατελώς κογχοειδής έως ανώμαλη
Λάμψη Υαλώδης ως ρητινώδης
Γραμμή κόνεως Καστανή
Πλεοχρωισμός Όχι
Διαφάνεια Ημιδιαφανής ως αδιαφανής
Παρατηρήσεις Ενίοτε ραδιενεργός

Το πυρόχλωρο (αγγλ. pyrochlore) είναι οξείδιο - υδροξείδιο (ενίοτε περιέχον και φθόριο) του νατρίου, του ασβεστίου και του νιοβίου. Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «πυρ» και «χλωρόν», καθώς το ορυκτό χρωματίζεται πράσινο αν θερμανθεί έντονα ή αναφλεγεί.

Εμφάνιση, παραγενέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανευρίσκεται σε πηγματίτες, νεφελινικούς συηνίτες, καρμπονατίτες και άλλα αλκαλικά πετρώματα, συχνά σε παραμικτικές σειρές (ομάδα πυροχλώρου). Σχετίζεται με ζιρκόνιο, απατίτη, αιγιρίνη, κολουμπίτη και περοβσκίτη. Συχνά περιέχει προσμίξεις σπανίων γαιών, ορισμένες ραδιενεργές, που του προσδίδουν ραδιενεργές ιδιότητες.

Απαντάται σε πολλά σημεία του πλανήτη. Κύριες εμφανίσεις είναι στο Λάρβικ (Νορβηγία), στη Γερμανία (Βάδη - Βυτεμβέργη και Άιφελ), στη Ρωσία (όρη Ίλμεν και νότια Ουράλια, περιοχή Γιενισέι της Σιβηρίας και στη χερσόνησο Κόλα), στις περιοχές Hybla και Oka του Οντάριο (Καναδάς), την Τανζανία, το Μαλάουι, τη Γουϊνέα, τη Βραζιλία και τη νότια Αυστραλία.

Δεν απαντάται στην Ελλάδα


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

{{DEFAULTSORT:Πυροχλωρο]]