Προγκρές Μ-7

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Προγκρές Μ-7
Πύραυλος φορέαςΣογιούζ-U2
Ημερομηνία εκτόξευσης19  Μαρτίου 1991
Τόπος εκτόξευσηςεξέδρα εκτόξευσης Γκαγκάριν
Κώδικας NSSDC1991-020A 1991-020A

Το Προγκρές Μ-7 ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 1991 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ.[1] Ήταν το εικοστό πέμπτο από τα 64 συνολικά διαστημόπλοια Προγκρές που έφτασαν στο σταθμό.[2] Είχε αριθμό σειράς 208[3] και ήταν έκδοσης Προγκρές-Μ.[2] Μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο, καύσιμα καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών. Επίσης διέθετε κάψουλα επανεισόδου Ραντούγκα για την επιστροφή πίσω στην Γη υλικού (εξοπλισμού και αποτελεσμάτων από πειράματα που είχαν ολοκληρωθεί).

Αποστολή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 19 Μαρτίου 1991 (13:05:15 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2.[3] Υπήρξαν προβλήματα στην προσπάθεια σύνδεσης του με τον Μιρ και χρειάστηκαν τρεις προσπάθειες μέχρι να γίνει αυτό. Η πρώτη απόπειρα έγινε την 21η Μαρτίου (14:28 GMT) με το Προγκρές να πλησιάζει σε απόσταση 500 m τον σταθμό πριν την ματαίωση της διαδικασίας.[4] Στις 23 Μαρτίου έγινε νέα απόπειρα που ακυρώθηκε όταν το διαστημόπλοιο απείχε 50 m από τον Μιρ, παρόλα αυτά το Πρόγκρες πλησίασε και άλλο τον σταθμό -φτάνοντας στα 5 m- μέχρι να μετακινηθεί σε νέα θέση όπου και παρἐμεινε ενώ εξετάζονταν το πρόβλημα.[5] Ενώ στις δύο προαναφερθείσες προσπάθειες στόχος ήταν η σύνδεση με την οπίσθια του θύρα τμήματος Κβαντ-1, στην τρίτη απόπειρα επιχειρήθηκε η σύνδεση με την εμπρόσθια θύρα του κύριου τμήματος (αγγλ. core module) του Μιρ. Το Σογιούζ ΤΜ-11 που ήταν συνδεδεμένο σε αυτή την θύρα μεταφέρθηκε στις 26 Μαρτίου (10:12:00 GMT) στην θύρα του Κβαντ-1.[6] Τελικά το Προγκρές Μ-7 συνδέθηκε με επιτυχία στην θύρα του κύριο τμήματος στις 28 Μαρτίου (12:02:28 GMT).[4][6]

Το διαστημόπλοιο παρέμεινε συνδεμένο για διάστημα 39 ημερών,[7] μέχρι τις 6 Μαΐου (22:59:36 GMT).[7] Την επομένη καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό[7][6] ενώ η κάψουλα επανεισόδου Ραντούγκα έπεσε στην Ρωσική ΣΟΣΔ, χωρίς όμως να επιτευχθεί ανάκτηση της.[6]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Progress M-7». NSSDC Master Catalog. US National Space Science Data Center. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009. 
  2. 2,0 2,1 Krebs, Gunter. «Progress-M 1 - 13, 15 - 37, 39 - 67 (11F615A55, 7KTGM)». Gunter's Space Page. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009. 
  3. 3,0 3,1 McDowell, Jonathan. «Launch Log». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009. 
  4. 4,0 4,1 Wade, Mark. «Progress M». Encyclopedia Astronautica. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009.  [νεκρός σύνδεσμος]
  5. Wade, Mark. «Mir EO-8». Encyclopedia Astronautica. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Anikeev, Alexander. «Cargo spacecraft "Progress M-7"». Manned Astronautics - Figures & Facts. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009. 
  7. 7,0 7,1 7,2 McDowell, Jonathan. «Satellite Catalog». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Progress M-7 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).