Πομπέι (οικογένεια)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σχέδιο αναπαράστασης του Παλάτσο Πομπέι.

Η οικογένεια Πομπέι της Βερόνα άρχισε να αναδεικνύεται κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα. Γενάρχης της οικογένειας ήταν ο Πομπέο Πομπέι, ο οποίος έζησε στην Βερόνα κατά την περίοδο διακυβέρνησης του Αντόνιο ντέλλα Σκάλα. Το 1410, η οικογένεια Πομπέι πέτυχε να καταστεί μέρος των ευγενών που αποτελούσαν το Συμβούλιο της Βερόνα. Ο ανιψιός του Πομπέο, Τζοβάννι, έλαβε από την Δημοκρατία της Βενετίας το 1474 το προνόμιο της απαλλαγής από την καταβολή φόρων, ενώ του αναγνωρίστηκαν οι κτήσεις του στο Ιλλάζι. Η οικογένεια Πομπέι είχε, ήδη, καταφέρει να διακριθεί στην διοίκηση της πόλης της Βερόνα, σε βαθμό τέτοιο ώστε, το 1438, ένα μέλος της ορίστηκε διοικητής της φρουράς της πόλης. Πολεμώντας για λογαριασμό των Ενετών, το 1509, ο Τζιρόλαμο Πομπέι πέτυχε να συλλάβει αιχμάλωτο τον Μαρκήσιο της Μάντοβα, Φραντσέσκο Β΄ Γκοντζάγκα, ο οποίος είχε προδώσει την Γαληνοτάτη Δημοκρατία, τασσόμενος με το μέρος της Ένωσης του Καμπραί, υπό την ηγεσία του Πάπα Ιούλιου Β΄. Γι'αυτήν του την πράξη, ο Τζιρόλαμο έλαβε τον τίτλο του Κόμη του Ιλλάζι, το οποίο αποτελούσε για διάστημα αρκετών ετών φέουδο των Πομπέι. Μεταξύ των διάφορων διακρίσεων με τις οποίες τιμήθηκαν οι Πομπέι ήταν αυτή των επίσημων πολιτών του Μιλάνο, τίτλος ο οποίος τους παραχωρήθηκε από τον Αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων.

Με την πτώση του Ναπολέοντα, ο Αυτοκράτορας της Αυστρίας, Φραγκίσκος Α΄, παραχώρησε στους Πομπέι των τίτλο των Κόμητων της Αυτοκρατορίας. Η οικογένεια Πομπέι αφανίστηκε το 1851, διατηρώντας, ωστόσο, τους κλάδους της των Κομήτων Σαγκραμόζο Πέρεζ-Πομπέι και των Μαρκησίων Καρλόττι.

Σημαντικά πρόσωπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αλεσσάντρο και Τζιρόλαμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταξύ των σημαντικότερων εκπροσώπων της οικογένειας ήταν ο Αλεσσάντρο (1705-1772). Ήταν υιός του Κόμη Αλεσσάντρο και της Κόμισσας της Βιτσέντσα, Τσετσίλια Πόρτο. Έπειτα από σπουδές στο Κολλέγιο των Ευγενών της Πάρμα, επέστρεψε στην Βερόνα, όπου και ξεκίνησε την ενασχόληση με την ζωγραφική υπό την καθοδήγηση του Αντόνιο Μπαλέστρα, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ενετικής ζωγραφικής του 17ου αιώνα. Έχοντας την στήριξη του Μαρκήσιου Σκιπιόνε Μαφφέι, ο Αλεσσάντρο Πομπέι ξεκίνησε μελέτη των έργων του Μικέλε Σαμμικέλι, η οποία δημοσιεύτηκε εντός του συγγραφικού έργου με τίτλο Li cinque ordini dell'architettura civile di Michel Sanmicheli, το οποίο εκδόθηκε το 1735. Αρχιτέκτονας ευγνωσμένης αξίας, ο οποίος συμμετείχε σε σειρά αρχιτεκτονικών σχεδιασμών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της ανακατασκευής της Βίλλα Τζουλιάρι στο Σέττιμο ντι Γκαλλέζε, του Παλάτσο Σπολβερίνι στην Βερόνα και του τελωνείου του Σαν Φέρμο. Το 1749, επίσης, ανέλαβε το σχέδιο της ανέγερσης του νέου Τεάτρο Φιλαρμόνικο, καθώς το τελευταίο είχε καταστραφεί από πυρκαγιά.

Άλλος σημαντικός εκπρόσωπος της οικογένειας ήταν ο συγγραφέας Τζιρόλαμο Πομπέι.

Εξωτερικός Σύνδεσμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pompei (famiglia) της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).