Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πλήξιππος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πλήξιππος, που ετυμολογείται από τις λέξεις πλήττω και ίππος, και εννοεί αυτόν που χτυπά τα άλογα, ήταν γιος του Αιτωλού ηγεμόνα Θεστίου και της Ευρυθέμιδας. Αδέλφια του Πληξίππου ήταν οι Εύιππος (γνωστός και ως Τοξέας), Ευρύπυλος, Ίφικλος, Αλθαία, Λήδα και Υπερμνήστρα. Ο Πλήξιππος έλαβε μέρος στο κυνήγι του Καλυδωνίου Κάπρου, θύμωσε όμως που το τομάρι του κάπρου δόθηκε σε μια γυναίκα (την Αταλάντη) από τον ανεψιό του Μελέαγρο. Στη συμπλοκή που επακολούθησε, ο Μελέαγρος σκότωσε τον Πλήξιππο και τον Εύιππο.[1]

Τρία ακόμα πρόσωπα της μυθολογίας αναφέρονται με το όνομα Πλήξιππος (τα δύο τελευταία μόνο από Λατίνους συγγραφείς):

Με το όνομα πλήξιππος είναι γνωστό και ένα γένος αραχνών, που περιλαμβάνει δεκάδες διαφορατικά είδη.

  1. Οβιδίου Μεταμορφώσεις, 8. 300ff
  2. «Φινέας». mythotopia.eu. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2023. 
  3. Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, 3.15.3
  4. Fabulae, 170
  5. Σέρβιου In Vergilii Aeneidem commentarii (σχόλια στην Αινειάδα), 8. 138