Παναγιότατος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Παναγιότατος, αποτελεί προσφώνηση που χρησιμοποιείται στην Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία (στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και τα πατριαρχεία καθώς και στις μοναστικές πολιτείες και ιερές μονές ακολουθείται η μορφή στην καθαρεύουσα, Παναγιώτατος).

Η προσφώνηση χρησιμοποιείται κυρίως για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ενώ το ίδιο προνόμιο διατηρεί και ο εκάστοτε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης από τον 13ο αιώνα και μόνο εντός των ορίων της επικράτειάς του.[1] Την ίδια προσφώνηση είχαν μέσα στην επαρχία τους από το 1204 ο Μητροπολίτης Τραπεζούντος και από της εποχής του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄ (1282 - 1328) ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας, χωρίς να διατηρείται, πλέον, το προνόμιο αυτό στους δύο τελευταίους.[2]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Στεφανίδης Βασ. (Αρχιμ.), "Εκκλησιαστική Ιστορία - Απ' αρχής μέχρι σήμερον", 6η έκδ. (ανατύπωση της β' έκδοσης του 1959), Παπαδημητρίου, Αθήνα 1998, σελ. 442
  2. Μητροπολίτης Μονεμβασιάς