Παλιούρι Χαλκιδικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°57′N 23°40′E / 39.950°N 23.667°E / 39.950; 23.667

Παλιούρι
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
Δήμος Κασσάνδρας
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Χαλκιδικής
Υψόμετρο 10
Πληθυσμός 788 (2001)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Παλιούριον

Το Παλιούρι είναι χωριό του νομού Χαλκιδικής. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κασσάνδρας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πρόγραμμα Καλλικράτης).

Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου Παλλήνης.

Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2001 οι κάτοικοι είναι 788. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο (Παλιουρίου/Αγ. Παρασκευής) , Γυμνάσιο, αγροτικό ιατρείο, ΚΑΠΗ, τοπική ομάδα που αγωνίζεται στο νότιο όμιλο στη Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία, ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Θέραμβος". Κύριες ασχολίες είναι η μελισσοκομία, οι τουριστικές επιχειρήσεις (ειδικά στους γύρω οικισμούς) και η ελαιοκομία. Οι δρόμοι του έχουν παραδοσιακό χρώμα όπωςκαι γενικότερα η περιοχή. Στο χωριό υπάρχουν δάση από πεύκα.

Δ.δ. Παλιουρίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To Δημοτικό διαμέρισμα Παλιουρίου (826 κάτοικοι το 2001) απαρτίζεται από τους εξής οικισμούς:

  • το Παλιούρι [ 788 ] (έδρα)
  • ο Άγιος Νικόλαος Κανίστρου [ 21 ] , γραφικός οικισμός, που απέχει 2 χιλιόμετρα από τα Ξυνά. Έλαβε την ονομασία του από τον ομώνυμο ναό του, που βρίσκεται σε όρμο. Έπειτα από 2 χιλιόμετρα ο επισκέπτης συναντά την παραλία Χρούσω, όπου υπάρχουν εγκαταστάσεις του "Ξενία" και κάμπινγκ του ΕΟΤ[1].
  • τα Ξυνά [ 17 ] , που βρίσκονται στα νοτιοανατολικά του Παλιουρίου, στο τέλος του Τορωναίου κόλπου και 6 χλμ. προς το ακρωτήρι Κάνιστρο.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο σημερινό Παλιούρι πιστεύεται ότι υπήρχε αρχαία πόλη, με το όνομα Θέραμβος, που αναφέρει ο Ηρόδοτος. Ο ίδιος συγγραφέας αναφέρει ότι η πόλη στρατολογήθηκε βίαια από τον Ξέρξη και ίσως γι' αυτό δεν αναφέρεται σε μετέπειτα συγγραφείς. Στη χερσόνησο και στον όρμο του Αγίου Νικολάου έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα, που πιστοποιούν ότι η πόλη υπήρχε.Κοντά στο σημερινό χωριό και συγκεκριμένα στην ορεινή θέση «Κουτόνι» εντοπίστηκαν, με βάση την επιφανειακή κεραμική, λείψανα ρωμαϊκού οικισμού, που διοικητικά ανήκε στη ρωμαϊκή αποικία της Κασσάνδρειας [2]. Σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας ήταν ένα από τα 12 χωριά της χερσονήσου και αποτελούσε βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά [3]. Οι κάτοικοι του Παλιουρίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821 ο ιερέας Νικόλαος Τριανταφύλλου, ο Ιωάννης Αλεξάνδρου και άλλοι[4] . Τον Ιούνιο του 1918, με Βασιλικό Διάταγμα, παραδόθηκε στο Παλιούρι και ο οικισμός "Χρούσω".

Η ονομασία του σημερινού χωριού οφείλεται στα παλιούρια, αγκαθωτούς θάμνους, που χρησιμοποιούνταν παλαιότερα για την περίφραξη των σπιτιών.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πληροφορίες για το Παλιούρι, e-city.gr
  2. Δημήτρης Κ. Σαμσάρης, Η ρωμαϊκή αποικία της Κασσάνδρειας (Colonia Iulia Augusta Cassandrensis), Δωδώνη 16(1987), τεύχ. 1, σ. 383
  3. http://doumbia-istoria.blogspot.com/2010/12/18.html
  4. Νίκος Εμμ. Παπαοικονόμου, "Προσωπογραφία Αγωνιστών του 1821 από τη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη", έκδοση Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη 2016, σ. 473-476, ISBN 978-960-9458-12-2

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]