Κασσανδρινό Χαλκιδικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°01′00″N 23°26′48″E / 40.01667°N 23.44667°E / 40.01667; 23.44667

Κασσανδρινό, Κασσανδρηνό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κασσανδρινό, Κασσανδρηνό
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΠεριφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΚασσάνδρας
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΧαλκιδικής
Υψόμετρο100
Πληθυσμός296 (2001)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚασσανδρηνόν

Το Κασσανδρινό (και Κασσανδρηνό) είναι παραδοσιακό χωριό και έδρα του ομώνυμου Δημοτικού διαμερίσματος στο Δήμο Κασσάνδρας του νομού Χαλκιδικής. Η θέση του είναι σε χώρο γεμάτο πεύκα, στο κέντρο της Κασσάνδρας. Το χωριό διαθέτει νηπιαγωγείο, ταχυδρομείο, ΟΤΕ και πολιτιστικό σύλλογο μεταξύ άλλων. Τα κύρια προϊόντα του είναι το λάδι και το μέλι.Ο καθεδρικός ναός είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου (εορτάζει στις 15 Αυγούστου) και οικοδομήθηκε μεταπολεμικά, από πελεκετή πέτρα. Σημαντική είναι και η εκκλησία της Αγίας Τριάδας, παλιά κατακόμβη, με τοιχογραφίες. Επίσης, το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, που εορτάζει πανηγυρικά στις 23 Απριλίου απέχει 3 χιλιόμετρα και η θέση του είναι στα νοτιοανατολικά του Κασσανδρινού, σε τοποθεσία με αιωνόβια δένδρα αρίης.

Το καλοκαίρι του 2006 το Κασσανδρινό απειλήθηκε[1]από πυρκαγιές.

Δ.δ. Κασσανδρινού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με 467 κατοίκους το 2001, το Δημοτικό Διαμέρισμα Κασσανδρινού απαρτίζουν:

  • το Κασσανδρινό [ 296 ]
  • ο Καλούτσικος [ 37 ]
  • οι Μόλες Καλύβες [ 134 ], που βρίσκονται σε απόσταση 6 χιλιομέτρων από το Κασσανδρινό, στα νότια. Ο οικισμός αυτός έχει τουριστική υποδομή με ξενοδοχεία, ταβέρνες και μπαρ.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό έλαβε την ονομασία του σύμφωνα με μια εκδοχή από το όμορο χωριό Κασσανδρεία, γιατί σ' αυτό είχαν τα χειμαδιά τους οι μεγαλοκτηνοτρόφοι της. Η κοιλάδα στην οποία κείται το χωριό κατοικούνταν τόσο από τα αρχαία όσο και στα βυζαντινά χρόνια. Κατά την Επανάσταση του 1821 καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους. Από το 1826 οι κάτοικοι άρχισαν να επιστρέφουν και ξανάκτισαν το χωριό.

Σε έναν φύλακα, που είχαν οι καλόγεροι στην περιοχή οφείλεται το όνομα του οικισμού Μόλα Καλύβα. Ο φύλακας Μόλας έμενε σε μια καλύβα και έτσι από τη φράση "Στου Μόλα την Καλύβα" προήλθε και το σημερινό όνομα του οικισμού (αργότερα στον πληθυντικό).

Η πρώτη κοινότητα ιδρύθηκε το 1918. Αρχικά χωριζόταν στο Πολύχρονο και στην Κρυοπηγή (Παζαράκια).

Λαογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εκκλησία του χωριού Κοίμηση της Θεοτόκου κτίστηκε στη δεκαετία του 1950 από πελεκητή ντόπια πέτρα. Γιορτάζει στις 15 Αυγούστου. Σε απόσταση 3 χιλ. Ν.Α. του χωριού, σε μια μαγευτική τοποθεσία με αιωνόβια δένδρα αρίης, είναι κτισμένο το πανέμορφο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου. Κάθε χρόνο στη μνήμη του Αγίου (23 Απριλίου) οργανώνεται παραδοσιακό πανηγύρι. 

Επίσης λέγεται ότι όταν τελείωσε το κτίσιμο του Αγίου Γεωργίου, είδαν ότι ένα τεράστιο κλωνάρι από το μεγάλο δέντρο που ήταν φυτρωμένο εκεί δίπλα θα μπορούσε με έναν αέρα να πέσει επάνω στο εκκλησάκι και να το καταστρέφει. Αποφάσισαν λοιπόν την επομένη μέρα να πάνε κάποιοι να το κόψουν. Το πρωί όμως είδαν ότι το κλωνάρι τη νύχτα από μόνο του είχε στραφεί προς την αντίθετη κατεύθυνση και έτσι δεν κινδύνευε το εκκλησάκι. [2] 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Πηγή: Εφημερίδα Νέος Τύπος, 30 Αυγούστου 2006». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2008. 
  2. Μπελόπουλος - Αμπελάς, Ξενοφών (1999). Ο καημός της ρίζας. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]