Παλαιά Πινακοθήκη (Μόναχο)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Panorama of the façade
Παλαιά Πινακοθήκη, η νότια πρόσοψη

Η Παλαιά Πινακοθήκη (Alte Pinakothek) είναι μουσείο ζωγραφικής στο Μόναχο. Εκτίθενται στις αίθουσές της πάνω από 800 έργα φιλοτεχνημένα από τον 13ο μέχρι τον 18ο αιώνα και οι συλλογές της τής πρώιμης περιόδου της ιταλικής, γερμανικής, φλαμανδικής και ολλανδικής ζωγραφικής θεωρούνται από τις σημαντικότερες του κόσμου. Βρίσκεται στην περιοχή Μάξφορσταντ του Μονάχου και απαρτίζει μαζί με τη Νέα Πινακοθήκη (Neue Pinakothek), την Πινακοθήκη των Μοντέρνων (Pinakothek der Moderne) και άλλα μουσεία, το μουσειακό συγκρότημα Kunstareal (περιοχή των μουσείων), που καλύπτει όλο το φάσμα της ευρωπαϊκής ζωγραφικής.

Η Παλαιά Πινακοθήκη άνοιξε τις πύλες της για το κοινό το 1836, ύστερα από απόφαση του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α΄ να στεγάσει τους θησαυρούς των Βίττελσμπαχ. Αρχιτέκτονας ήταν ο Λέο φον Κλέντσε και όταν το νεοαναγεννησιακό κτίριο αποπερατώθηκε, η Παλαιά Πινακοθήκη ήταν το μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου, επαναστατικής λειτουργικότητας και εκμετάλλευσης του ηλιακού φωτός, τελείως διαφορετικό από τα μέχρι τότε φρουριακής εμφάνισης μουσεία.Υπήρξε το υπόδειγμα για αρκετά μουσεία που κατασκευάστηκαν στη συνέχεια σε αρκετές πόλεις της Ευρώπης.

Τα σημαντικότερα από τα έργα Παλαιάς Πινακοθήκης παρουσιάζονται στο λήμμα "Κατάλογος έργων της Παλαιάς Πινακοθήκης".