Ονώριος Γ΄ του Μονακό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ονώριος Γ΄
Prince Honoré III in 1781 by Johann Melchior Wyrsch,.jpg
Περίοδος7 Νοεμβρίου 1733 – 19 Ιανουαρίου 1793
ΠροκάτοχοςΙάκωβος Α΄
ΔιάδοχοςΟνώριος Δ΄
(γαλλική κατοχή από το 1793 ως το 1814)
Γέννηση10 Νοεμβρίου 1720
Παρίσι, Γαλλία
Θάνατος21 Μαρτίου 1795 (74 ετών)
Παρίσι, Γαλλία
ΣύζυγοςΜαρία Κατερίνα Μπρινιόλε
ΕπίγονοιΟνώριος Δ΄
Ιωσήφ
Πλήρες όνομα
   Ονώριος Καμίλος Λεονόρος Γκουγιόν Γκριμάλντι
ΟίκοςΓκριμάλντι
ΠατέραςΙάκωβος Α΄ του Μονακό
ΜητέραΛουίζα Ιππολύτη του Μονακό
ΘρησκείαΡωμαιοκαθολικισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ονώριος Γ΄ (γαλλικά: Honoré III) ήταν ο Πρίγκιπας του Μονακό για σχεδόν εξήντα χρόνια από το 1733 ως το 1793.[1][2] Γονείς του ήταν ο Πρίγκιπας Ιάκωβος Α΄ του Μονακό και η Πριγκίπισσα Λουίζα Ιππολύτη του Μονακό.[1][2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ονώριος (πρώτος από αριστερά) με τα αδέλφια του.

Το 1731 η μητέρα του Ονώριου πέθανε από ευλογιά και ο πατέρας του Ιάκωβος ανέβηκε στο θρόνο. Ωστόσο, ο Ιάκωβος μη όντας ικανός να κυβερνήσει και εξαιτίας αντιδράσεων στο πριγκιπάτο το εγκατέλειψε το Μάιο του 1732 και παρέδωσε στον Ονώριο το θρόνο.[3] Ο Ονώριος ακολούθησε τον πατέρα του στο Παρίσι και παρέμεινε εκεί για μισό αιώνα.[4]

Το 1751 παντρεύτηκε την Γενοβέζα αριστοκράτισσα Μαρία Κατερίνα Μπρινιόλε (1737–1813).[2] Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τον Ονώριο Δ΄ και τον Ιωσήφ.[2]

Τα καθήκοντά του στο Μονακό τα ανέλαβε ο ξάδελφός του Αντώνιος Γκριμάλντι, μεταξύ των ετών 1732 ως 1784.[1] Το 1789 ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση. Ως συνέπεια αυτής ο Ονώριος εκτελέστηκε στις 21 Μαρτίου 1795, ενώ το Μονακό καταλήφθηκε από τα επαναστατικά στρατεύματα.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]