Οι Δέκα Εντολές (ταινία, 1956)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Οι Δέκα Εντολές
The Ten Commandments
Οι Δέκα Εντολές (ταινία, 1956).jpg
Η αυθεντική κινηματογραφική αφίσα της ταινίας.
ΣκηνοθεσίαΣέσιλ Ντε Μιλ
ΠαραγωγήΣέσιλ Ντε Μιλ
ΣενάριοΙνίας ΜακΚέντζι
Τζέσε Λάσκι
Τζακ Γκάρις
Φρέντρικ Φρανκ
Ιστορία1) Ντόροθι Κλαρκ Ουίλσον
2) Τζόζεφ Χολτ Ίνγκραχαμ
3) Άρθουρ Ούστας Σάουθον
Βασισμένο σε1) Prince of Egypt
2) Pillar of Fire
3) Βίβλος
ΠρωταγωνιστέςΤσάρλτον Ίστον
Γιουλ Μπρίνερ
Αν Μπάξτερ
Έντουαρντ Ρόμπινσον
Ιβόν ντε Κάρλο
ΑφήγησηΣέσιλ Ντε Μιλ
ΜουσικήΈλμερ Μπέρνσταϊν
ΦωτογραφίαΛόγιαλ Γκρίγκς
ΜοντάζΑν Μπούτσενς
Εταιρεία παραγωγήςMotion Picture Associates
ΔιανομήParamount Pictures
Πρώτη προβολή8 Νοεμβρίου 1956 (Νέα Υόρκη)
Διάρκεια220 λεπτά [1]
(μαζί με το διάλειμμα)
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες
ΓλώσσαΑγγλικά
Προϋπολογισμός$13 εκατομμύρια[2]
Ακαθάριστα έσοδα$122,7 εκατομμύρια[3]

Το Οι Δέκα Εντολές είναι αμερικανική θρησκευτική επική ταινία του 1956, σε παραγωγή και σκηνοθεσία Σέσιλ Ντε Μιλ, γυρισμένο σε VistaVision (και με τη μέθοδο Technicolor). Η διανομή έγινε από την Paramount Pictures. Η ταινία αναφέρεται στη βιβλική ιστορία της ζωής του Μωυσή, αλλά και πώς έλαβε τις Δέκα Εντολές από τον Θεό, στο Όρος Σινά. Πρωταγωνιστής στην ταινία είναι ο Τσάρλτον Ίστον (ως Μωυσής). Παίζουν επίσης οι Γιουλ Μπρίνερ (ως Ραμσής), Αν Μπάξτερ (ως Νεφερτίτη), Έντουαρντ Ρόμπινσον (ως Δαθάν), Ιβόν ντε Κάρλο (ως Σεπφώρα) κ.ά.

Η ταινία διαδραματίζεται στην Αίγυπτο και στο Όρος Σινά, αλλά και στη Χερσόνησο του Σινά, με την ταινία να αποτελεί την τελευταία του Ντε Μιλ πριν τον θάνατό του το 1959, αλλά και την πιο επιτυχημένη του.[4] Η ταινία, εν μέρει, βασίζεται στην παλαιότερη βωβή ομώνυμη ταινία του Ντε Μιλ και κατέχει ένα από τα μεγαλύτερα σκηνικά ταινιών, που υπήρξαν ποτέ. Κατά την ημερομηνία κυκλοφορίας της, ήτοι 8 Νοεμβρίου του 1956, ήταν η ακριβότερη ταινία που γυρίστηκε ποτέ.[4]

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1957 η ταινία ήταν υποψήφια για εφτά Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένου και αυτό της Καλύτερης ταινίας, και τελικώς έλαβε το Όσκαρ των Καλύτερων Οπτικών Εφέ.[5] Ο Τσάρλτον Ίστον ήταν, επίσης, υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου (δραματικές ταινίες).[5] Από την άλλη ο Γιουλ Μπρίνερ βραβεύθηκε με το National Board of Review Award for Best Actor.[5] Η ταινία είναι μία από τις πιο επιτυχημένες εμπορικά ταινία όλων των εποχών, με την πρώτη προβολή να φθάνει τα $122.7 εκατομμύρια. Είναι η πιο επιτυχημένη στη σχετική λίστα στις ταινίες του 1956 και η δεύτερη πιο επιτυχημένη της δεκαετίας του 1950. Βάσει του Βιβλίο Γκίνες είναι μέσα στις εφτά πιο επιτυχημένες ταινίες όλων των εποχών, εάν η λίστα εξεταστεί κατά αναλογίαν με την τότε και τη σημερινή νομισματική αξία.

Το επίσημο τρέιλερ της ταινίας.

Το 1999 η ταινία επελέγη για το Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, αφού κρίθηκε πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική. Τον Ιούνιο του 2008, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου έφερε στη δημοσιότητα τη Top Ten (Κορυφαία Δέκα) λίστα του, η οποία είχε τις δέκα καλύτερες ταινίες σε δέκα διαφορετικά είδη, μετά από ψηφοφορία όπου συμμετείχαν 1.500 άνθρωποι από σχετική κοινότητα. Η ταινία βγήκε δέκατη στις δέκα καλύτερες του είδους Επικές.[6][7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Louvish 2008, σελ. 481.
  2. Reported budgets:
  3. Block & Wilson 2010, σελ. 327.
  4. 4,0 4,1 «Life Magazine - Nov 12, 1956, pg. 115». Life. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2013. 
  5. 5,0 5,1 5,2 «Internet Movie Database – Awards for The Ten Commandments (1956)». Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2011. 
  6. American Film Institute (June 17, 2008). «AFI Crowns Top 10 Films in 10 Classic Genres». ComingSoon.net. http://www.comingsoon.net/news/movienews.php?id=46072. Ανακτήθηκε στις June 18, 2008. 
  7. «Top 10 Epic». American Film Institute. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2008. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]