Νουόρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νουόρο
Oliena-Nuoro-Orune.jpg
Map of comune of Nuoro (province of Nuoro, region Sardinia, Italy) - 2016.svg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Νουόρο
40°19′12″N 9°19′41″E
ΧώραΙταλία
Διοικητική υπαγωγήΝουόρο
Έκταση192,06 km²[1]
Υψόμετρο554 μ.
Ταχ. κωδ.08100
Τηλ. κωδ.0784
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Η πόλη της Νουόρο.

Το Νουόρο (Σαρδηνιακά ː Nùgoro) είναι σημαντική πόλη και κοινότητα στην κεντροανατολική Σαρδηνία στους πρόποδες του Όρους Ορτομπέν και η πρωτεύουσα της Ιταλικής επαρχίας του Νουόρο.[2] Έχει σύμφωνα με το Ιταλικό Ινστιτούτο Στατιστικής (2011) έκταση 192.06 τετραγωνικά χιλιόμετρα, πληθυσμό 36.347 κατοίκους και πυκνότητα 190 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, αποτελεί την έκτη μεγαλύτερη πόλη της Σαρδηνίας. [3][4]

Το Νουόρο είναι η γενέτειρα πολλών ποιητών, λογοτεχνών, ζωγράφων και γλυπτών, έχει επίσης ένα από τα σημαντικότερα μουσεία στην Σαρδηνία. Θεωρείται το μεγαλύτερο πολιτιστικό κέντρο της Σαρδηνίας σε τέτοιο βαθμό που έμεινε γνωστή με το προσωνύμιο "Αθήνα της Σαρδηνίας".[5] Το Νουόρο είναι η γενέτειρα της Γκράτσια Ντελέντα, μοναδική Ιταλίδα γυναίκα που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (1926).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Καθεδρικός ναός του Νουόρο.

Τα αρχαιότερα ίχνη εγκατάστασης στην περιοχή του Νουόρο βρέθηκαν σε πέτρινους πύργους που χρονολογούνται από την 3η χιλιετία π.χ., βρέθηκαν επίσης θραύσματα κεραμικής του "Πολιτισμού του Οτσιέρι" που χρονολογείται το 3.500 π.χ. Το Νουόρο ήταν το επίκεντρο του Πολιτισμού των Νουράγκι, βρέθηκαν περίπου 30 "Νουράγκι" και ένα χωριό στην ευρύτερη περιοχή με 800 περίπου καλύβες της εποχής. Στην περιοχή βρέθηκε ένας αρχαίος Ρωμαϊκός δρόμος που ξεκινούσε από την Κάραλις και κατέληγε στην Όλμπια. Οι θρύλοι του έντονου Ρωμαϊκού εποικισμού είναι φανεροί σήμερα στην ποικιλία της Σαρδηνιακής προφοράς του Νουόρο, είναι η πιο Συντηρητική Διάλεκτος της Σαρδηνίας και η πιο συντηρητική από τις Ρομανικές γλώσσες.

Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την Σαρδηνία κατέκτησαν οι Βάνδαλοι και στην συνέχεια η Βυζαντινή αυτοκρατορία. Μία επιστολή του πάπα Γρηγορίου Α΄ αποδεικνύει ότι εκείνη την εποχή συνυπήρχαν στο εσωτερικό του νησιού παγανιστικές τελετές μαζί με τις χριστιανικές. Ο Βυζαντινός έλεγχος εξασθένησε στο νησί όταν εμφανίστηκαν οι "Δικαιοδοσίες", ένα μικρό χωριό υπήρχε από το 1147 όπως εμφανίζεται σε μεσαιωνικό χάρτη που έφτασε τους υπόλοιπους δυο αιώνες στους 1000 κατοίκους. Το Νουόρο παρέμεινε σε σημαντική θέση όταν η περιοχή προσαρτήθηκε στο Στέμμα της Αραγωνίας και στην Ισπανική Αυτοκρατορία μέχρι την εποχή που χτυπήθηκε από την πανώλη στα τέλη του 17ου αιώνα. Μετά την Ιταλική Ενοποίηση το Νουόρι έγινε το διοικητικό κέντρο της περιοχής και απέκτησε τον τίτλο της "πόλης" (1836).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Nuoro της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).