Νομισματική πολιτική

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η άσκηση νομισματικής πολιτικής είναι η διαδικασία με την οποία η νομισματική αρχή μιας οικονομικής περιοχής[1] (π.χ. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα(ΕΚΤ), Τράπεζα της Ελλάδος) εξασφαλίζει τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Επίσημοι στόχοι της αποτελούν και η οικονομική ανάπτυξη και χαμηλή ανεργία.

Σύμφωνα με την ΕΚΤ, σταθερότητα τιμών υπάρχει όταν ο ρυθμός πληθωρισμού είναι μικρότερος του 2%.[2]

Η νομισματική πολιτική μπορεί να είναι επεκτατική ή περιοριστική. Στην επεκτακτική πολιτική αυξάνεται η ποσότητα του χρήματος στην αγορά, ενθαρρύνοντας την οικονομική ανάπτυξη. Περιοριστική είναι η πολιτική που μειώνει την ποσότητα χρήματος στην αγορά.[1]

Εργαλεία/ Τρόποι άσκησης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραδοσιακά η Κεντρική Τράπεζα, έχει τρία εργαλεία εφαρμογής της νομισματικής πολιτικής:

  1. Πράξεις ανοικτής αγοράς
  2. Πάγιες διευκολύνσεις
  3. Ρύθμιση του ποσού των υποχρεωτικών ελάχιστων αποθεματικών

Αυτά τα μέσα άσκησης αποσκοπούν στον επηρεασμό των επιτοκίων και τη διαχείριση της ρευστότητας.

Μη παραδοσιακά, συνήθως σε κατάσταση μηδενικών επιτοκίων , χρησιμοποιούνται:

Σχετικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1,0 1,1 «Στόχοι της νομισματικής πολιτικής». Ένα ιστολόγιο για την οικονομία. Νοέμβριος 20, 2011. 
  • H νομισματική πολιτική του Ευρωσυστήματος. https://www.generationeuro.eu/files/Monetary-policy_EL.pdf#page=2.