Νομισματική πολιτική

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η άσκηση νομισματικής πολιτικής είναι η διαδικασία με την οποία η νομισματική αρχή μιας οικονομικής περιοχής[1] (π.χ. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα(ΕΚΤ), Τράπεζα της Ελλάδος) εξασφαλίζει τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Επίσημοι στόχοι της αποτελούν και η οικονομική ανάπτυξη και χαμηλή ανεργία.

Σύμφωνα με την ΕΚΤ, σταθερότητα τιμών υπάρχει όταν ο ρυθμός πληθωρισμού είναι μικρότερος του 2%.[2]

Η νομισματική πολιτική μπορεί να είναι επεκτατική ή περιοριστική. Στην επεκτατική πολιτική αυξάνεται η ποσότητα του χρήματος στην αγορά, ενθαρρύνοντας την οικονομική ανάπτυξη. Περιοριστική είναι η πολιτική που μειώνει την ποσότητα χρήματος στην αγορά.[1]

Εργαλεία/ Τρόποι άσκησης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραδοσιακά η Κεντρική Τράπεζα, έχει τρία εργαλεία εφαρμογής της νομισματικής πολιτικής:

  1. Πράξεις ανοικτής αγοράς
  2. Πάγιες διευκολύνσεις
  3. Ρύθμιση του ποσού των υποχρεωτικών ελάχιστων αποθεματικών[νεκρός σύνδεσμος]

Αυτά τα μέσα άσκησης αποσκοπούν στον επηρεασμό των επιτοκίων και τη διαχείριση της ρευστότητας.

Μη παραδοσιακά, συνήθως σε κατάσταση μηδενικών επιτοκίων, χρησιμοποιούνται:

Σχετικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]