Νικόλαος του Λουξεμβούργου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νικόλαος του Λουξεμβούργου
Nicolò-di-Lussemburgo - Patriarcato Udine.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1322[1]
Πράγα[2]
Θάνατος 13  Ιουλίου 1358
Μπελλούνο[3]
Χώρα πολιτογράφησης Γερμανία
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα καθολικός ιερέας
Οικογένεια
Γονείς Ιωάννης Α΄ της Βοημίας
Αδέλφια Μπόννη του Λουξεμβούργου
Anne of Bohemia, Duchess of Austria
Margaret of Bohemia, Duchess of Bavaria
Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βεγκέσλαος Α΄ του Λουξεμβούργου
Ιωάννης Ερρίκος της Μοραβίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα καθολικός επίσκοπος

Ο Νικόλαος (Mikuláš Lucemburský, 1322 - 30 Ιουλίου 1358) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν επίσκοπος ("πατριάρχης") της Ακυληία στο Βένετο (1350-1358).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Πράγα και ήταν νόθος γιος του Ιωάννη του τυφλού της Βοημίας. Το 1242 ο πάπας Κλήμης ΣΤ΄ τον έκανε κοσμήτορα (provost) του Συλλόγου του καθεδρικού της Πράγας, σύμφωνα με επιθυμία του Ιωάννη. Το ίδιο έτος έγινε μέλος (canon) του Συλλόγου του καθεδρκού του Βισέχρατ (=Άνω Κάστρο). Σε έγγραφό του το 1348 παρουσιάζεται ως κοσμήτορας (dean) του Συλλόγου του καθεδρικού του Ολμούτς και καγκελάριος του βασιλιά.

Ο ίδιος πάπας τον διόρισε επίσκοπο του Νάουμπουρκ το 1349, αλλά δεν ανέλαβε τη θέση του εκεί. Το 1350 έγινε επίσκοπος ("πατριάρχης") της Ακουιλέια στο Βένετο. Θέλησε με τον αδελφό του Κάρολο Δ΄ να ιδρύσουν μία πόλη, που να είναι κέντρο εμπορίου, αλλά ο Νικόλαος δέχθηκε επίθεση από τον Ερρίκου Γ΄ κόμη της Γκορίτσια και τον Αλβέρτο Β΄ Αψβούργων δούκα της Αυστρίας.

Το 1351-52 εκτέλεσε μερικούς ευγενείς, θεωρούμενους ως δολοφόνους του προκατόχου του Μπέρτραμ του Αγ. Γενεσίου. Έλαβε μέρος με τον Λουδοβίκο Α΄ Καπέτων-Ανζού της Ουγγαρίας και άλλους στον πόλεμο εναντίον της Βενετίας, η οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Δαλματία και την Κροατία στην Ουγγαρία.

Το 1353 ο Κάρολος Δ΄ ενέκρινε την ανέγερση σταδίου στην Σβιντάλε. Επισκέφθηκε την Ακουιλέια το επόμενο έτος και ο Νικόλαος του παρουσίασε ένα σπάνιο κειμήλιο: δύο σελίδες του ευαγγελίου γραμμένες από τον Αγ. Μάρκο. Ο Νικόλαος συνόδευσε τον αδελφό του, που συνέχισε το ταξίδι του στη Ρώμη.

Απεβίωσε το 1358, σε ηλικία 36 ετών, ίσως από ασθένεια. Τάφηκε κάτω από την αγία τράπεζα του ναού του Ούντινε.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Nicolaus of Luxemburg" in en.citizentium.com
  • Bianchi, G., Documenti per la storia del Friuli dal 1200 al 1400
  • Guerra, Otium Foriiulii. Manoscritti, Museo Archeologico, Cividale
  • Chronicon Spilimberghense

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • R. Bouillon: Die Beziehungen zwischen Aquileia und Karl IV. während der Amtszeit der Patriarchen Nikolaus von Luxemburg und Lodovico della Torre (1350–1365). Münster 1991.
  • Franz Krones (1886), "Nicolaus", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 23, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 611–613
  • Marco Innocenti (2001). "NIKOLAUS von Luxemburg". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German). 18. Herzberg: Bautz. cols. 1038–1044. ISBN 3-88309-086-7.
  • Tirelli, R. (2000). I patriarchi. La spada e la croce. XV secoli di storia. Pordenone.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Nicolaus of Luxemburg της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).