Νίγερ ο Περαΐτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νίγερ ο Περαΐτης
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος68
Ιερουσαλήμ
ΕθνικότηταΙουδαίος
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΈνας από τους ηγέτες των επαναστατημένων Ιουδαίων κατά τον Πρώτο Ιουδαϊκό Πόλεμο
Πολιτική τοποθέτηση
ΑντίπαλοιΚέστιος Γάλλος
Ελεάζαρος γιος του Σίμωνα
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΠρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος

Ο Νίγερ ο Περαΐτης αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή της ιουδαϊκής παράταξης κατά τον μεγάλο πόλεμο (Πρώτο Ιουδαϊκό πόλεμο) των Ιουδαίων εναντίον της Ρώμης.

Η μάχη της ημέρας του Σαββάτου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης της αρχαίας Περαίας

Το εκστρατευτικό σώματου Κέστιου Γάλλου έφτασε στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ κάποια ημέρα του Οκτώβριου του 66 πού έτυχε να είναι Σάββατο για τους Ιουδαίους .

Σύμφωνα με τον ιουδαϊκό Νόμο η εργασία απαγορεύονταν από την δύση της Παρασκευής μέχρι την δύση του Σαββάτου (Εξοδ.20.8-11[1]. //Δευτ.5.12-15[2].). Υπήρχαν αναφορές που όριζαν το τι είναι εργασία αυτές όμως δεν περιλάμβαναν όλες τις περιπτώσεις (Εξοδ.16.23-30[3],Αριθ.15.32-36[4].). Για τις περιπτώσεις που δεν υπήρχε ρητή αναφορά η αποσαφήνιση του τι είναι εργασία και τι όχι γίνονταν στην βάση κοινής συμφωνίας ή συναίνεσης.

Για την περίπτωση του πολέμου δεν γίνονταν καμία μνεία. Υπήρχε όμως στο παρελθόν κατά την εποχή των Ασμοναίων ένα περιστατικό στο οποίο κάποιοι Ιουδαίοι αρνήθηκαν να πολεμήσουν την ημέρα του Σαββάτου γιατί το θεώρησαν εργασία με αποτέλεσμα να εξοντωθούν από τους αντιπάλους τους. Από τότε όλοι οι Ιουδαίοι θεώρησαν ότι το να πολεμούν το Σάββατο ήταν επιτρεπτό [5].

Οι Ιουδαίοι άφησαν την αργία και το γιορτινό κλίμα της πόλης και επιτέθηκαν στους αντιπάλους τους με εξαιρετική ορμή αν και ασύντακτοι. Στη μάχη εκείνη όπου ο Νίγερ ο Περαΐτης διακρίθηκε για την γενναιότητα του, μαζί με τον Μονόβαζο τον Κενεδαίο και τον Σίλα τον Βαβυλώνιο που ξεχώρισαν επίσης, οι Ιουδαίοι είχαν ελάχιστες απώλειες σε σχέση με εκείνες των Ρωμαίων [6].

Ο Νίγερ διορίζεται διοικητής της Περαίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ύστερα από την υποχώρηση του Κέστιου Γάλλου οι ιουδαϊκές αρχές με επικεφαλής τον νέο αρχιερέα Ανανία γιο του Ανανία προσπάθησαν να οργανώσουν την αντίσταση τους διορίζοντας διοικητές στις περιοχές που είχαν απελευθερωθεί. Ο Νίγερ διορίστηκε διοικητής στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην Περαία, και τέθηκε υπό τις διαταγές των στρατηγών της Ιδουμαίας , Ιησού γιου του Σαπφά και Ελεάζαρου γιου του Νέου [7].

Η καταστροφική μάχη της Ασκάλωνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ενθουσιασμός των απειροπόλεμων Ιουδαίων αποδείχθηκε καταστροφικός όταν σχημάτισαν ένα εκστρατευτικό σώμα και επιτέθηκαν εναντίον της Ασκάλωνας . Οι εμπειροπόλεμοι Ρωμαίοι υπό Αντώνιο που βρίσκονταν εκεί ως φρουρά αν και ήταν πολλοί πιο λίγοι από αυτούς κατάφεραν να τους εξοντώσουν κυριολεκτικά σε δυο συγκρούσεις. Ο Νίγερ ο οποίος ήταν ένας από τους αρχηγούς της εκστρατείας κατάφερε μόλις και μετά βίας να γλιτώσει τον θάνατο και να επιστρέψει τραυματισμένος στην Ιερουσαλήμ οπού τον θεωρούσαν νεκρό [8].

Το τέλος του Νίγερος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίγερ παρέμεινε στην Ιερουσαλήμ κατά την διάρκεια της εμφύλιας διαμάχης που ξέσπασε μεταξύ των φιλοπόλεμων Ζηλωτών και των μετριοπαθών. Ο Νίγερ βρέθηκε στην πλευρά των μετριοπαθών. Όταν οι Ζηλωτές επικράτησαν και εξαπέλυσαν ένα κύμα αχαλίνωτης τρομοκρατίας στην πόλη τον συνέλαβαν επειδή θεώρησαν ότι ήταν επικίνδυνος για το καθεστώς τους καθώς διέθετε πολλούς υποστηρικτές ανάμεσα στον απλό λαό . Ο γενναίος στρατηγός σύρθηκε από τους διώκτες του έξω από τα τείχη της πόλης παρά το γεγονός ότι διαμαρτυρόταν και τους έδειχνε τα τραύματα του.

Όταν ο Νίγερ απελπίστηκε και τους ζήτησε τουλάχιστον να τον θάψουν , εκείνοι του δήλωσαν απερίφραστα ότι δεν θα το κάνουν και τον σκότωσαν. Έτσι χάθηκε ένας άριστος μαχητής.[9].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Η Παλαιά Διαθήκη . Τόμος Α΄.ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΣ. Γένεσις -Έξοδος -Λευιτικόν-Αριθμοί –Δευτερονόμιον .σελ.207
  2. Η Παλαιά Διαθήκη . Τόμος Α΄.ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΣ. Γένεσις -Έξοδος -Λευιτικόν-Αριθμοί –Δευτερονόμιον .σελ.454
  3. Η Παλαιά Διαθήκη . Τόμος Α΄.ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΣ. Γένεσις -Έξοδος -Λευιτικόν-Αριθμοί –Δευτερονόμιον .σελ.199
  4. Η Παλαιά Διαθήκη. Τόμος Α΄.ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΣ. Γένεσις -Έξοδος -Λευιτικόν-Αριθμοί –Δευτερονόμιον. σελ. 381-382
  5. Σάντερς Ε.Π. Το ιστορικό πρόσωπο του Ιησού. Κεφάλαιο 14. Αντιθέσεις και έριδες στην Γαλιλαία. σελ.341-342
  6. Ιώσηπος. Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Β. XΙΧ.2. σελ.187
  7. Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Β.X X.4.σελ.203
  8. Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Γ.ΙΙ.3.σελ.241
  9. Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Δ.VΙ.1.σελ.101-103

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιώσηπος, Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες», Εκδόσεις Κάκτος 1997
  • Σάντερς Ε.Π. Το ιστορικό πρόσωπο του Ιησού Εκδόσεις Φιλίστωρ 2000
  • Η Παλαιά Διαθήκη . Τόμος Α΄.ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΣ. Γένεσις -Έξοδος -Λευιτικόν-Αριθμοί –Δευτερονόμιον υπό Ι.Θ.Κολιτσάρα. Εκδόσεις Αδελφότητος Θεολόγων η «Ζωή»-1997