Νάσιοναλ Μολ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αεροφωτογραφία του Εθνικού Πάρκου Νάσιοναλ Μολ το 2005

Το Νάσιοναλ Μολ (αγγλικά: National Mall‎) είναι εθνικό πάρκο στο κέντρο της Ουάσινγκτον, της πρωτεύουσας των Ηνωμένων Πολιτειών.[1]

Συνήθως υπό το Νάσιοναλ Μολ περιλαμβάνονται και άλλες γειτνιάζουσες περιοχές. Πρόκειται για την περιοχή μεταξύ του Μνημείου του Λίνκολν στα δυτικά και του Καπιτωλίου στα ανατολικά. Το Μνημείο Ουάσινγκτον βρίσκεται σχεδόν στη μέση του χώρου.[2] Το Νάσιοναλ Μολ γειτνιάζει με το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν, γκαλερί, πολιτιστικά ιδρύματα και διάφορα μνημεία, γλυπτά, έχοντας πάνω από 24 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.[3]

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την κορυφή του Μνημείου Ουάσινγκτον προς το Νάσιοναλ Μολ και το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών, το καλοκαίρι του 1901.
Το Νάσιοναλ Μολ στο Σχέδιο ΜακΜίλαν του 1901.

Στα σχέδια του για την μελλοντική Ομοσπονδιακή Πόλη, που αργότερα ονομάστηκε Ουάσινγκτον, ο Γαλλοαμερικανός αρχιτέκτονας Πιερ Σαρλ Λ' Ανφάν (1754-1825), οραματίστηκε μια «μεγάλη λεωφόρο» μήκους 1,6 χιλιομέτρων (1 μίλι) και πλάτους 120 μέτρων (400 πόδια) που θα είχε την μορφή κήπου, στην περιοχή μεταξύ του Καπιτωλίου και του αγάλματος του έφιππου Τζορτζ Ουάσινγκτον, που θα τοποθετούνταν νότια του Λευκού Οίκου.[4][5][6] Το Νάσιοναλ Μολ καλύπτει την περιοχή της σχεδιαζόμενης αυτής «μεγάλης λεωφόρου», η οποία δεν κατασκευάστηκε ποτέ. Λέγεται πως ο χάρτης του Μάθιου Κάρεϊ το 1802 ήταν ο πρώτος στον οποίο η περιοχή εμφανίζεται ως «Μολ».[7][8]

Στις αρχές της δεκαετίας του 1850, ο αρχιτέκτονας και κηπουρός Άντριου Τζάκσον Ντάουνινγκ (1815-1852), πραγματοποίησε το τοπογραφικό σχέδιο για το Μολ.[5][7] Το υπόλοιπο μισό του αιώνα, ομοσπονδιακές αρχές κατασκεύασαν φυσικά πάρκα εντός του χώρου το Μολ βάσει του σχεδίου του Ντάουνινγκ.[5][7] Δύο από αυτά είναι το Πάρκο Χένρι και το Πάρκο Σήτον.[9] Ακόμη, στο υπόλοιπο του 19ου αιώνα, περονόσπορος χτύπησε τα φυτά καταστρέφοντας τα πάρκα. Έπειτα τοποθετήθηκαν σιδηροδρομικές γραμμές έμπροσθεν του δυτικού μετώπου του Καπιτωλίου.[5] Κοντά στις γραμμές κατασκευάστηκε μεγάλη δημοτική αγορά καθώς και αμαξοστάσιο για τον Σιδηρόδρομο Βαλτιμόρης και Οχάιο και σιδηροδρομικός σταθμός του Σιδηροδρόμου Βαλτιμόρης και Ποτόμακ στα βορειοανατολικά του Μολ. Στη νοτιοανατολική πλευρά κατασκευάστηκαν θερμοκήπια.[7]

Το 1901, το σχέδιο της επιτροπής της Γερουσίας για τα Πάρκα του ΜακΜίλαν, το οποίο ενέπνευσε μερικώς το κίνημα «Όμορφη Πόλη» ("City Beautiful") και το οποίο επέκτεινε το σχέδιο του Λ' Ανφάν, ζήτησε ριζικό επανασχεδιασμό του Μολ με αντικατάσταση των θερμοκηπίων, των κήπων, των διάσπαρτων δέντρων και των εμπορικών/βιομηχανικών εγκαταστάσεων με ανοιχτό χώρο και γεωμετρικές γωνίες.[5][7][10] Το σχέδιο διέφερε από την αρχική διάταξη του Λ' Ανφάν 110 χρόνια πριν, αντικαθιστώντας την πλάτους 120 μέτρων (400 πόδια) «μεγάλη λεωφόρο» με δεντροστοιχία 91 μέτρων (300 πόδια) η οποία διέθετε μεγάλη έκταση γρασιδιού. Τέσσερις σειρές δέντρων Αμερικανικής φτελιάς (Ulmus americana) φυτεύτηκαν ανά 15 μέτρα (50 πόδια) ανάμεσα στις λεωφόρους Συντάγματος και Ανεξαρτησίας που βρισκόταν σε έκαστη πλευρά της δεντροστοιχίας. Εντυπωσιακά και μεγαλοπρεπή κτίρια πολιτιστικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων νεοκλασικής αρχιτεκτονικής κατασκευάστηκαν στις πλευρές του δρόμου απέναντι από την δεντροστοιχία.[5][7][10][11][12]

Τα επόμενα χρόνια, το όραμα του σχεδίου ΜακΜίλαν ακολουθήθηκε γενικά με τη φύτευση αμερικανικών φτελιών και τη διαμόρφωση των τεσσάρων στενότερων λεωφόρων (που αργότερα έλαβαν τα ονόματα των πρώτων τεσσάρων προέδρων - Ουάσινγκτον, Άνταμς, Τζέφερσον και Μάντισον), ώστε να είναι δύο σε κάθε πλευρά του κήπου. Σύμφωνα με σχέδιο που ολοκλήρωσε το 1976 η Εθνική Υπηρεσία Πάρκων, οι δύο εσωτερικοί λεωφόροι (Ουάσινγκτον και Άνταμς) μετατράπηκαν σε πεζοδρόμους. Οι δύο εξωτερικοί λεωφόροι (Τζέφερσον και Μάντισον παρέμειναν ανοιχτοί για την κίνηση οχημάτων.[11]

Το 1918, εργολάβοι του Γραφείου Ναυπηγείων και Αποβαθρών του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ κατασκεύασαν το «Κεντρικό Κτίριο» και το «Κτίριο Πυρομαχικών του Ναυτικού στη νότια πλευρά της Λεωφόρου Συντάγματος.[13][14][15] Αν και το Πολεμικό Ναυτικό σκόπευε να χρησιμοποιήσει τα κτίρια ως προσωρινή έδρα κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι άσχημες μονολιθικές δομές οπλισμένου σκυροδέματος παρέμειναν στη θέση τους για τρεις ακόμη πολέμους (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Πόλεμος της Κορέας, Πόλεμος του Βιετνάμ) μέχρι το 1970.[13][14] Μεγάλο μέρος των κτιρίων αυτών έγινε στη συνέχεια ο Κήπος του Συντάγματος (στα βορειοδυτικά του Μολ).[14][16]

Αεροφωτογραφία του Μολ με όψη προς τα δυτικά.
Άποψη από ανατολικά, από την κορυφή του Μνημείου του Ουάσινκγτον προς το Νάσιοναλ Μολ και το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών τον Δεκέμβριο του 1999
Ο δεινόσαυρος «Θείος Μπήζλι», στο Νάσιοναλ Μολ

Από τη δεκαετία του 1970 έως το 1994, ένα μοντέλο δεινόσαυρου τρικεράτωψ από υαλοβάμβακα με όνομα «Θείος Μπήζλι» ("Uncle Beazley") βρισκόταν στο Μολ μπροστά από το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Το άγαλμα πραγματικών διαστάσεων, το οποίο βρίσκεται πλέον στο Εθνικό Ζωολογικό Πάρκο, δόθηκε στο ινστιτούτο Σμιθσόνιαν από την Sinclair Oil Corporation. Το άγαλμα, το οποίο δημιούργησε ο Λούις Πωλ Τζόνας για το περίπτερο DinoLand της Sinclair στην Διεθνή Έκθεση της Νέας Υόρκης το 1964, πήρε το όνομά του από έναν δεινόσαυρο στο παιδικό βιβλίο του Όλιβερ Μπατεργουόρθ, The Enormous Egg του 1956.[17]

Στις 15 Οκτωβρίου 1966, η Εθνική Υπηρεσία Πάρκων κατέγραψε το Νάσιοναλ Μολ στον Εθνικό Κατάλογο Ιστορικών Τοποθεσιών.[18] Η περιοχή που καλύπτεται από το καθεστώς προστασίας αυξήθηκε το 2016 με νέα απόφαση της Εθνικής Υπηρεσίας Πάρκων.[19]

Όρια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1981 κατά τη διαδικασία υποψηφιότητας για τον Εθνικό Κατάλογο Ιστορικών Τοποθεσιών, η Εθνική Υπηρεσία Πάρκων, όρισε τα όρια του Νάσιοναλ Μολ από τις λεωφόρους Συντάγματος και Πενσυλβάνια στον βορρά, την 1η Λεωφόρο στα ανατολικά, τις λεωφόρους Ανεξαρτησίας και Μέριλαντ στο νότο και την 14η Λεωφόρο στα δυτικά, με εξαίρεση το τμήμα το τμήμα επί της λεωφόρου Τζέφερσον στο βορρά και Ανεξαρτησίας στο νότο, και 12ης και 14ης Λεωφόρου ανατολικά και δυτικά αντίστοιχα όπου βρίσκονται δημόσια κτίρια.[4][20]

Αξιοθέατα, μουσεία και μνημεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον χώρο υπάρχουν αρκετά μνημεία, μουσεία, κήποι και άλλα αξιοθέατα.[2][4]

Άποψη του Νάσιοναλ Μολ, με τις δεντροστοιχίες αμερικανικών φτελιών.

Ο αριθμός των δέντρων αμερικανικής φτελιάς ο οποίος φυτεύτηκε στο Μολ και στις γύρω περιοχές σύμφωνα με το Σχέδιο ΜακΜίλαν παρέμεινε άθικτος τα τελευταία 70 χρόνια, μιας και τα άρρωστα δέντρα αντικαταστάθηκαν.[21]

Χρήση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Νάσιοναλ Μολ, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα αξιοθέατα της μητροπολιτικής περιοχής της Ουάσινγκτον, καθιστά την πρωτεύουσα των ΗΠΑ έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στη χώρα. Έχει πολλές άλλες χρήσεις εκτός από την χρήση του ως αξιοθέατο.

Η Διαδήλωση του 1963 στο Νάσιοναλ Μολ, με το Μνημείο Λίνκολν στο βάθος

Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη ορκωμοσία του Μπαράκ Ομπάμα στις 20 Ιανουαρίου 2009

Η θέση του Νάσιοναλ Μολ ως ευρεία και ανοικτή έκταση στην καρδιά της πρωτεύουσας το καθιστά ελκυστικό χώρο για διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις κάθε είδους. Ένα σημαντικό παράδειγμα είναι η Διαδήλωση του 1963 για την Εργασία και την Ελευθερία, μια πολιτική διαδήλωση κατά τη διάρκεια του Κινήματος των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην οποία ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ εκφώνησε την ομιλία του "I Have a Dream". Η επισήμως μεγαλύτερη καταγεγραμμένη διαδήλωση ήταν η Διαδήλωση για το Μορατόριουμ στον Πόλεμο του Βιετνάμ στις 15 Οκτωβρίου 1969.[22]

Κατά τις προεδρικές ορκωμοσίες, οι άνθρωποι που δεν έχουν επίσημη πρόσκληση συγκεντρώνονται στο Νάσιοναλ Μολ.[23]

Άλλες εκδηλώσεις και δραστηριότητες αναψυχής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το φεστιβάλ πυροτεχνημάτων της Ημέρας της Ανεξαρτησίας στις 4 Ιουλίου 1986.

Το Νάσιοναλ Μολ χρησιμοποιείται διαχρονικά ως σημείο για τζόκινγκ, πικ-νικ και αναψυχή για τον πληθυσμό της Ουάσινγκτον. Το Καρουζέλ του Σμιθσόνιαν, που βρίσκεται στο Μολ μπροστά από το κτίριο Τεχνών και Βιομηχανίας, είναι ένα δημοφιλές αξιοθέατο που λειτουργεί εποχιακά. Το καρουζέλ κατασκευάστηκε από την εταιρεία Allan Herschell, και αρχικά τοποθετήθηκε στην Βαλτιμόρη του Μέριλαντ το 1947, προτού μεταφερθεί στο Μόλ το 1981.[24][25]

Στο χώρό λαμβάνουν διάφορες ετήσιες εκδηλώσεις. Για παράδειγμα, στα τέλη Μαρτίου λαμβάνει χώρα το ετήσιο φεστιβάλ χαρταετών.[26] Επίσης στον χώρο διεξάγονται οι εκδηλώσεις για την Μέρα της Γης και συναυλίες της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας.[27] Τα απογεύματα των καλοκαιρινών μηνών, οι Μπάντες του Ναυτικού, του Στρατού Ξηράς, των Πεζοναυτών και της Αεροπορίας πραγματοποιούν συναυλίες.[28] Το Φεστιβάλ Παράδοσης του Σμιθσόνιαν λαμβάνει χώρα για δύο εβδομάδες πριν την Ημέρα Ανεξαρτησίας στις 4 Ιουλίου.[29]

Επίσης, διαχρονικά έχουν πραγματοποιηθεί συναυλίες με αφορμή διάφορες περιστάσεις.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποσημειώσεις

  1. «National Mall, District of Columbia». National Park Service. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2017. 
  2. 2,0 2,1 Foundation statement for the National Mall and Pennsylvania Avenue National Historic Park (pdf). USA: National Park Service. σελ. 6–10. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2017. The National Mall stretches from the grounds of the U.S. Capitol west to the Potomac River, and from the Thomas Jefferson Memorial north to Constitution Avenue 
  3. «National Mall Frequently Asked Questions». National Park Service. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2017. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Pfanz, Donald C. (1981). «National Register of Historic Places Inventory Nomination Form: National Mall» (PDF). National Park Service. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2017. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Sherald, James L (2009). Elms for the Monumental Core: History and Management Plan (PDF). Washington, D.C.: Center for Urban Ecology, National Capital Region, National Park Service. σελίδες 2–5. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2010. 
  6. «Map 1: The L'Enfant Plan for Washington». National Park Service. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2017. 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Hanlon, Mary. «The Mall: The Grand Avenue, The Government, and The People». University of Virginia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2017. 
  8. (1) Glazer, Nathan; Field, Cynthia R., επιμ. (2008). A Chronology of the Mall. Baltimore, Maryland: The Johns Hopkins University Press. σελ. 179. ISBN 978-0-8018-8805-2. OCLC 166273738. 1802: Mathew Carey's map of Washington is the first to name the stretch of land west of the Capitol as "The Mall." 
    (2) «Mathew Carey's 1802 map». A Washington Map Chronology. dcsymbols.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2017. 
    (3) Page 23 in «Carey, Mathew: Carey's General Atlas, Philadelphia, 1802». Library of Congress. 
  9. Bingham, Theo. A (1898). «Appendix CCC: Improvement and Care of Public Buildings and Grounds in the District of Columbia — Washington Monument». Annual Reports of the War Department for the Fiscal Year Ended June 30, 1898 (Washington, D.C.: Government Printing Office) II: 3728. https://books.google.com/books?id=PaMdAQAAIAAJ&pg=PA3728#v=onepage&q&f=false. 
  10. 10,0 10,1 Moore, Charles (επιμ.) (1902), «The Mall», The Improvement Of The Park System Of The District of Columbia: Report by the United States Congress: Senate Committee on the District of Columbia and District of Columbia Park Commission, Washington, D.C.: Government Printing Office, σελ. 43–46, Fifty-Seventh Congress, First Session, Senate Report No. 166, https://books.google.com/books?id=Ob7PAAAAMAAJ&printsec=frontcover&dq=#v=onepage&q&f=false .
  11. 11,0 11,1 «A History of the National Mall and Pennsylvania Avenue National Historic Park» (PDF). National Park Service. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
  12. «The L'Enfant and McMillan Plans». National Park Service. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
  13. 13,0 13,1 «Main Navy Building: Its Construction and Original Occupants». Naval Historical Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
  14. 14,0 14,1 14,2 «"Main Navy" and "Munitions" Buildings». Naval Historical Center. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
  15. United States Bureau of Yards and Docks (1921). Activities of the Bureau of Yards and Docks. Washington: Government Printing Office. σελ. 480. 
  16. «Constitution Gardens». National Park Service. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
  17. (1) «Uncle Beazley». Histories of the National Mall. Fairfax, Virginia: Roy Rosenzweig Center for History and New Media, George Mason University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
    (2) «Uncle Beazley on the Mall». Historic Images of the Smithsonian. Smithsonian Institution Research Information System. 1976. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
    (3) Goode, James M. (1974). Uncle Beazley. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press. σελ. 260. ISBN 9780881032338. OCLC 2610663. 
    (4) «A Dinosaur at the Zoo». Art at the National Zoo. Washington, D.C.: Smithsonian National Zoological Park. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
    (5) Butterworth, Oliver, illustrated by Louis Darling (1956). The Enormous Egg. Boston, Massachusetts: Little, Brown and Co. ISBN 0590475460. OCLC 299175. 
  18. «The National Mall» (PDF). District of Columbia Inventory of Historic Sites: Alphabetical Version. Historic Preservation Office, Office of Planning, Government of the District of Columbia. 2009. σελίδες 103–104. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 11 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
  19. «Weekly List - National Register of Historic Places Official Website--Part of the National Park Service». www.nps.gov. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
  20. Milner, John D. (1973). «National Register of Historic Places Inventory Nomination: U.S. Department of Agriculture Administration Building» (PDF). National Park Service. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017. 
  21. Sherald, James L (2009). Elms for the Monumental Core: History and Management Plan (PDF). Washington, D.C.: Center for Urban Ecology, National Capital Region, National Park Service. 
  22. Smith, Leef; Melillo, Wendy (13-10-1996). «If It's Crowd Size You Want, Park Service Says Count It Out; Congress Told Agency to Stop, Official Says». The Washington Post: σελ. A.34. https://pqasb.pqarchiver.com/washingtonpost/access/21925324.html. Ανακτήθηκε στις 2017-08-29. 
  23. Stewart, Nikita (05-12-2008). «Entire Mall To Be Open To Public». The Washington Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11-11-2012. https://web.archive.org/web/20121111112455/http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/12/04/AR2008120403719.html?hpid=topnews. Ανακτήθηκε στις 2017-08-29. 
  24. Nathan, Amy. Round and Round Together: Taking a Merry-Go-Round Ride into the Civil Rights Movement. Philadelphia: Paul Dry Books, 2011. σσ. 3, 15-19, 220-224
  25. «Blossom Kite Festival: April 1, 2017». National Cherry Blossom Festival, Inc. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017. 
  26. «National Memorial Day Concert». John F. Kennedy Center for the Performing Arts. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017. 
  27. «2012 Summer Concert Series». National Capital Regional Office, National Park Service. 9 Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017. 
  28. «Smithsonian Folklife Festival». Smithsonian Institution. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017. 

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]