Μύτικας Αιτωλοακαρνανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°40′2″N 20°56′41″E / 38.66722°N 20.94472°E / 38.66722; 20.94472

Μύτικας Αιτωλοακαρνανίας
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Μύτικας Αιτωλοακαρνανίας
38°40′02″N 20°56′41″E / 38.66722222°N 20.94472222°E / 38.66722222; 20.94472222Συντεταγμένες: 38°40′02″N 20°56′41″E / 38.66722222°N 20.94472222°E / 38.66722222; 20.94472222{{#coordinates:}}: δεν είναι δυνατή η ύπαρξη περισσότερων από ενός κύριου tag ανά σελίδα
Χώρα Ελλάδα
Διοικητική υπαγωγή Δήμος Ξηρομέρου
Πληθυσμός 759 (2011)
Τηλ. κωδ. 26460
Ζώνη ώρας UTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)
H παραλία του Μύτικα. Στο βάθος δεξιά διακρίνεται το χωριό και αριστερά βρίσκεται το νησί Κάλαμος

Ο Μύτικας είναι παραθαλάσσιο χωριό στη δυτική πλευρά του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ονομάζεται έτσι επειδή βρίσκεται σε μια μυτερή προεξοχή της στεριάς προς τη θάλασσα και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 774 κατοίκους. Κατά την αρχαιότητα υπήρχε σε κοντινή απόσταση η πόλη της Αλυζίας.

Η παρουσία ενός ρωμαϊκού κτηρίου στο ακρωτήρι (Leake,IV,13) θα μπορούσε να αποδοθεί σε ρωμαϊκό οικισμό ή αγροικία των αυτοκρατορικών χρόνων.[1]

Αποτελεί δημοφιλή τόπο προορισμού το καλοκαίρι και είναι σημείο σύνδεσης με το νησί Κάλαμος που βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Ξηρομέρου.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μύτικας παρουσίασε αλματώδη ανάπτυξη μετά το 1830 και την εποχή εκείνη ιδρύθηκαν οι πρώτες δημόσιες υπηρεσίες: Αστυνομία (1831), Πολιταρχεία (1831), Ειρηνοδικείο (1867) , Ταχυδρομείο (1884), Μονοπώλειο Άλατος (1884) και πολλές άλλες.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Δ. Κ. Σαμσάρης, Η Άκτια Νικόπολη και η «χώρα» της (Νότια Ήπειρος-Ακαρνανία). Ιστορικογεωγραφική και επιγραφική συμβολή, Θεσσαλονίκη 1994, σ. 148
  2. Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στο Βάρνακα η ομιλία του Θεόδωρου Νικ. Μήτση, με θέμα "Ιστορικές ιχνηλασίες στην Παλιγγενεσία του τ. Δήμου Σολλίου", εφημερίδα Αλυζία, Σεπτέμβριος 2017, σελ. 3.