Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μπελ-Ιλ-αν-Μερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 47°20′1″N 3°9′31″W / 47.33361°N 3.15861°W / 47.33361; -3.15861

Μπελ-Ιλ-αν-Μερ
Belle-Île-en-Mer
Δορυφορική εικόνα της νήσου Μπελ-Ιλ-αν-Μερ.
Γεωγραφία
ΤοποθεσίαΑτλαντικός Ωκεανός
Έκταση84 km²
Υψόμετρο71 μ
Υψηλότερη κορυφήCroix du Run
Χώρα
ΠεριφέρειαΒρετάνη
ΔιαμέρισμαΜορμπιάν
Δημογραφικά
Πληθυσμός5.553[1] (απογραφής 2021)
Πυκνότητα64,8 /χλμ2
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Μπελ-Ιλ-αν-Μερ (γαλλικά: Belle-Île-en-Mer), γνωστό και ως Αρ Ζερβέρ (βρετονικά: Ar Gerveur), είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γαλλίας (δεν υπολογίζονται οι γαλλικές υπερπόντιες περιοχές) και το μεγαλύτερο της Βρετάνης. Το 2021 ο πληθυσμός του νησιού ανερχόταν στους 5.553 κατοίκους.[1]

Το νησί έχει έκταση περίπου 84 τ.χλμ., μέσο υψόμετρο 40 μέτρα και απέχει από την ηπειρωτική χώρα 14 χιλιόμετρα. Οι ακτές του νησιού αποτελούνται απο γκρεμούς στη νοτιοδυτική πλευρά, παραλίες και πλεύσιμα λιμάνια στη βορειοανατολική πλευρά. Το κλίμα του νησιού είναι ωκεάνιο, με λιγότερες βροχοπτώσεις και ηπιότερους χειμώνες από ότι στην ηπειρωτική χώρα.

Υπήρχαν δάση στο νησί, αλλά αυτά έχουν εξαφανιστεί προ πολλού λόγω της αυξανόμενης γεωργικής χρήσης της γης.

Το Μπελ-Ιλ-αν-Μερ χωρίστηκε από την ηπειρωτική χώρα περίπου το 6000 π.Χ., νωρίτερα από τα γειτονικά νησιά. Αρχαιολογικά ευρήματα από την Εποχή του Χαλκού υποδηλώνουν ότι το νησί γνώρισε μεγάλη αύξηση του πληθυσμού εκείνη την εποχή, πιθανώς λόγω εξέλιξης της ναυτιλίας. Τότε ήταν ναυτική βάση για τους Βενετούς.

Το αρχαιορωμαϊκό όνομα του νησιού φαίνεται να ήταν Βιντιλίς (Vindilis), το οποίο κατά τον Μεσαίωνα παραποιήθηκε σε Γκεντέλ (Guedel).[2] Το 1572, μοναχοί από το Κιμπερλέ παραχώρησαν το νησί στην οικογένεια Ρετς. Οι οχυρώσεις του νησιού ανεγέρθηκαν από τον Βωμπάν για λογαριασμό του Νικολά Φουκέ. Η γη παραχωρήθηκε στο στέμμα το 1718.[2]

Το νησί καταλήφθηκε κατά τη διάρκεια του Επταετή Πολέμου από βρετανικά στρατεύματα από το 1761 έως το 1763, όταν επιστράφηκε στη Γαλλία με αντάλλαγμα τη Μινόρκα στο πλαίσιο της Συνθήκης του Παρισίου. Λόγω της αναταραχής από τη σύγκρουση, ο μισός πληθυσμός είχε φύγει στην ηπειρωτική χώρα και οι εγκαταλελειμμένες εκτάσεις προσφέρθηκαν στους απελαθέντες Ακαδούς που εγκαταστάθηκαν εδώ το 1766.

Τοπογραφικός χάρτης του Μπελ-Ιλ-αν-Μερ.
  1. 1 2 «EPCI : CC de Belle-Île-en-Mer (245600465)». insee.fr. 9 Ιανουαρίου 2025.
  2. 1 2
     
    Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Belle-Île-en-Mer» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 3 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 697