Ολερόν
Συντεταγμένες: 45°55′32″N 1°18′9″W / 45.92556°N 1.30250°W
| Île d'Oléron | |
|---|---|
 Αεροφωτογραφία της νήσου Ολερόν. | |
 | |
| Γεωγραφία | |
| Τοποθεσία | Ατλαντικός Ωκεανός |
| Έκταση | 174 km² |
| Υψόμετρο | 0-35 μ |
| Χώρα | |
| Περιφέρεια | Νέα Ακουιτανία |
| Διαμέρισμα | Σαράντ-Μαριτίμ |
| Δημογραφικά | |
| Πληθυσμός | 22.076 (απογραφής 2020) |
| Πυκνότητα | 128 /χλμ2 |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Το Ολερόν (γαλλικά: Île d'Oléron) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Γαλλίας (δεν υπολογίζονται οι γαλλικές υπερπόντιες περιοχές), μετά την Κορσική. Το 2020 ο πληθυσμός του νησιού ανερχόταν στους 22.076 κατοίκους.
Μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Σαιν-Πιέρ-ντ'Ολερόν με 6.633 κατοίκους το 2023. Από το 1966, το νησί συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με γέφυρα. Με μήκος 2.862 μέτρα είναι η τρίτη μακρύτερη γέφυρα της Γαλλίας και ήταν η μεγαλύτερη την εποχή που κατασκευάστηκε.
Γεωγραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Ολερόν βρίσκεται στον Ατλαντικό ωκεανό και συγκεκριμένα στον Βισκαϊκό κόλπο. Το νησί έχει έκταση περίπου 174 τ.χλμ. και είναι εύφορο με έντονη γεωργική δραστηριότητα.
Το κλίμα είναι γενικά ήπιο (εύκρατο θαλάσσιο) με αρκετές αλλά όχι υπερβολικές βροχοπτώσεις και με πιθανώς από 3 έως 15 ημέρες έντονης ζέστης τους καλοκαιρινούς μήνες Ιούλιο και Αύγουστο.[1] Το νησί βρίσκεται στο πιο ηλιόλουστο τμήμα της γαλλικής ακτής του Ατλαντικού, λαμβάνοντας περισσότερες από 2100 ώρες ηλιοφάνειας ετησίως.[2]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Ολερόν είναι γνωστό από τον 1ο αιώνα, όπου ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος το αναφέρει στο έργο του Φυσική Ιστορία με το όνομα Ουλιάρος (Uliaros).[3]
Προς τα τέλη του 3ου αιώνα, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Πρόβος επέκτεινε το προνόμιο της κατοχής αμπελώνων και της παραγωγής κρασιού σε όλους τους Γαλάτες, αναπτύσσοντας μια κουλτούρα οινοποίησης στο νησί.[4] Αυτό διήρκεσε μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η άφιξη της φυλλοξήρας αποδεκάτισε σχεδόν όλα τα αμπέλια.
Τον 7ο και 8ο αιώνα, το νησί, μαζί με το Ιλ ντε Ρε, σχημάτιζαν τα Βακέτια Νησιά, σύμφωνα με τον Αιθικό τον Ίστριο. Το 1306, ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας παραχώρησε το νησί στον γιο του, Εδουάρδο Β΄, ως μέρος του Δουκάτου της Ακουιτανίας.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου, το νησί καταλήφθηκε από γερμανικές δυνάμεις και οχυρώθηκε. Απελευθερώθηκε από τις Γαλλικές Δυνάμεις σε μια αμφίβια επίθεση με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Δίας στις 29 Απριλίου 1945.
Το νησί Ολερόν είναι γνωστό σήμερα για την ποιότητα της παραγωγής στρειδιών του.[5]
Στις 5 Νοεμβρίου 2025, ένας οδηγός έπεσε σκόπιμα πάνω σε ένα πλήθος πεζών και ποδηλάτων φωνάζοντας «Αλλάχου Άκμπαρ» στο Ντολούς-ντ'Ολερόν, τραυματίζοντας τουλάχιστον πέντε άτομα, δύο απο αυτούς κρίσιμα.[6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ http://www.ile-oleron-marennes.com/ Αρχειοθετήθηκε 2006-07-05 στο Wayback Machine. by La Maison du Tourisme de l'île d'Oléron et du bassin de Marennes 2007
- ↑ Paris, Meteo. «Actualités météo: L'ensoleillement en France et son évolution ces dernières années 26/04/2022». www.meteo-paris.com (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2023.
- ↑ Henderson, Jeffrey. «Pliny Natural History: Book IV: Chapter XIX». Loeb Classical Library (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2023.
- ↑ «Historique». Vignoble de l'île d'Oléron (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2023.
- ↑ «Historique | huîtres Marennes Oléron». www.huitresmarennesoleron.info. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2023.
- ↑ Gozzi, Laura· Kirby, Paul (5 Νοεμβρίου 2025). «Two critically injured after driver rams into people on French island» (στα Αγγλικά). BBC News. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2025.
 |
Αυτό το λήμμα σχετικά με τη γεωγραφία της Γαλλίας χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |