Μούνι Σάντχου
| Μούνι Σάντχου | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Mieczyslaw Demetriusz Sudowski (Πολωνικά) |
| Γέννηση | 17 Αυγούστου 1897 Βαρσοβία |
| Θάνατος | 24 Δεκεμβρίου 1971 Μελβούρνη |
| Ψευδώνυμο | Mouni Sadhu |
| Χώρα πολιτογράφησης | Πολωνία Αυστραλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Πολωνικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Αγγλικά Πολωνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | συγγραφέας αποκρυφιστής |
| Ιστότοπος | |
| www | |
Ο Μούνι Σάντχου, (1 Σεπτεμβρίου 1898 - Δεκέμβριος 1971), ο «σιωπηλός περιπλανώμενος», όπως σημαίνει το μυστικιστικό όνομα του Μιέτσισλαβ Σουντόβσκι, υπήρξε εσωτεριστής και μυστικιστής συγγραφέας.
Γεννήθηκε στη Βαρσοβία από γονείς μεικτής καταγωγής πολωνικής και πρωσικής. Μετά τον Β' Π.Π. μετακόμισε στη Γαλλία και άλλαξε το όνομά του σε Μάικλ Σαντό. Το όνομα Μούνι Σάντχου το πήρε μετά από τη μαθητεία του πλησίον του Ραμάνα Μαχαρσί.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι πληροφορίες για τα πρώτα χρόνια της ζωής του είναι περιορισμένες. Διάφοροι σχολιαστές έχουν παρουσιάσει αντικρουόμενα στοιχεία[1][2].
Σε αρκετές περιπτώσεις, δήλωσε ότι ένιωθε ότι ο «πνευματικός του δάσκαλος» κατηύθυνε την πένα του και τα πνευματικά μηνύματα που βρίσκονταν στο έργο του[3].
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στην ηλικία των 25 ετών, άρχισε να ενδιαφέρεται για τη Θεοσοφία. Αλληλογράφησε με την Άνι Μπέζαντ και τον Τσαρλς Γουέμπστερ Λεντμπίτερ[4].
Ταξίδια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ταξιδεύοντας στο Παρίσι το 1935, επισκέφθηκε την έδρα του Συνδέσμου Πνευματικών Φιλιών[5], που ιδρύθηκε από τον Πολ Σεντίρ. Το τελευταίο βιβλίο του, που εκδόθηκε το 1967, ήταν μια αγγλική μετάφραση του γαλλικού βιβλίου του Σεντίρ Μυήσεις. Στον πρόλογο της μετάφρασης, ανέφερε ότι οι περιγραφές του συγγραφέα για τα μυστηριώδη μέρη στη βορειοανατολική Γαλλία βασίζονται σε προσωπικές εμπειρίες[6].
Μεταξύ 1946 και 1948, έζησε στη Βραζιλία πριν μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμμετείχε στην Ομάδα Αρουνάτσαλα. Το φυλλάδιό Quem Sou Eu είναι μια πορτογαλική μετάφραση σημειώσεων που είχε δακτυλογραφήσει ο ίδιος[7].
Έφτασε στο Σίδνεϊ στις 17 Σεπτεμβρίου 1948 και αργότερα εγκαταστάθηκε στη Μελβούρνη, η οποία παρέμεινε η κύρια κατοικία του για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1949, επισκέφθηκε την Ινδία, αφού έλαβε πρόσκληση να μείνει στο Σρι Ραμανασραμάμ, και αργότερα περιέγραψε την εμπειρία. Επέστρεψε στην Αυστραλία στις 23 Σεπτεμβρίου 1949, και σε αίτηση πολιτογράφησης του 1953, δήλωσε ότι είχε ζήσει συνεχώς στη Μελβούρνη και εργαζόταν ως ηλεκτρολόγος μηχανικός για το Δημοτικό Συμβούλιο της Μελβούρνης, με μερική απασχόληση ως γραφίστα ως επιπλέον επάγγελμα[8].
Εσωτερισμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ενώ βρισκόταν στην Ευρώπη, από το 1926 έως το 1933[9], ανήκε σε μια τάξη Ροδοσταυρικών Ερμητιστών και δημοσίευσε αρκετά άρθρα σχετικά με την Ερμητική φιλοσοφία και την πνευματικότητα των Ταρώ[10] . Μερικοί πιστεύουν ότι επέστρεψε από την πνευματικότητα στον αποκρυφισμό[11] και ότι ήταν «εμμονικός με τον αποκρυφισμό»[12] στα βιβλία του, αν και αυτός ο ισχυρισμός είναι αμφισβητήσιμος[13][14][15].
Αναφερόταν συχνά σε απόκρυφες θεωρίες στα έργα του, όπως στο τρίτο κεφάλαιο του Σαμάντι, «Απόκρυφες Θεωρίες για τους Ανώτερους Κόσμους»[16].
Επεξεργάστηκε περαιτέρω την αντίληψή του τόσο για τον αποκρυφισμό όσο και για την πνευματικότητα στον πρόλογο του βιβλίου του Τρόποι Αυτοπραγμάτωσης: Μια Σύγχρονη Αξιολόγηση του Αποκρυφισμού και των Πνευματικών Μονοπατιών, όπου έγραψε: «Ο αποκρυφισμός δεν είναι ούτε συνώνυμος όρος ούτε υποκατάστατο της πνευματικότητας, και οι πνευματικοί άνθρωποι δεν προέρχονται απαραίτητα από τις τάξεις των αποκρυφιστών. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα»[17].
Χρησιμοποιούσε συχνά τον όρο «απόκρυφη ψυχολογία», αναφερόμενος σε πτυχές του αναπτυσσόμενου τομέα της σύγχρονης ψυχολογίας. Παραπέμπει τον αναγνώστη στο βιβλίο του Γουίλιαμ Τζέιμς Ποικιλίες Θρησκευτικής Εμπειρίας[18] αρκετές φορές[19].
Στον πρόλογό του στο βιβλίο «Συγκέντρωση», παρουσίασε τα έργα του Γιόγκι Ραματσαράκα και της Γιόγκα [20]. Στη συνέχεια, αφιέρωσε το Μέρος Ι του βιβλίου «Δρόμοι προς την Αυτοπραγμάτωση» στον Γουίλιαμ Γουόλτερ Άτκινσον, με τα επόμενα μέρη να είναι αφιερωμένα στους Σρι Ραμάνα Μαχάρσι, Πολ Σεντίρ, Δρ. Μπράντλερ-Πραχτ και Δρ. Ζεράρ Ενκός[21].
Πνευματικότητα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1949, πέρασε αρκετούς μήνες στο άσραμ του Ραμάνα Μαχάρσι στους πρόποδες του ιερού βουνού Αρουνατσάλα στη Νότια Ινδία, το οποίο λατρεύεται από την αρχαιότητα ως η φυσική εκδήλωση του Σίβα. Είχε περάσει τα χρόνια από το 1946 επιδιώκοντας την αναζήτηση του Εαυτού (Υπερεγώ). Σε συνδυασμό με την προηγούμενη εσωτερική του προσπάθεια, αυτό τον προετοίμασε να καθίσει στα πόδια του Μεγάλου Ρίσι, του οποίου τη ζωή και τη διδασκαλία θεωρούσε ως εκείνες ενός γνήσιου πνευματικού δασκάλου για τον σύγχρονο κόσμο. Περιγράφει τις εμπειρίες του και αφηγείται την επίτευξη του νιρβικάλπα σαμάντι.
Μυστικιστική τριλογία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τα τρία πρώτα βιβλία του αποτελούν αυτό που ο ίδιος αποκαλεί Μυστικιστική Τριλογία[22]. Στον πρόλογο του τελευταίου του βιβλίου (εκτός από το "Μυήσεις ", το οποίο ήταν μετάφραση), Διαλογισμός: Ένα Περίγραμμα για Πρακτική Μελέτη, περιγράφει τη σχέση του με τη Συγκέντρωση και το Σαμάντι, γράφοντας: «Το παρόν έργο είναι σαν συνέχεια των δύο που μόλις αναφέρθηκαν και γράφω με την υπόθεση ότι οι δύο πρόδρομοί του σας είναι γνωστοί. Θα ήταν αδύνατο να επαναλάβω στον Διαλογισμό το υλικό που έχει προηγουμένως αναπτυχθεί σε άλλα βιβλία»[23].
Επιστολή του 1967 προς τον Τόμας Μέρτον
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σε μια επιστολή προς τον Τόμας Μέρτον το 1967, ζητώντας του ως πνευματικό αδελφό να εξετάσει το ενδεχόμενο συγγραφής ενός προλόγου σε ένα βιβλίο που επρόκειτο να εκδοθεί με τίτλο Στοχασμός: Ένα περίγραμμα για πρακτική μελέτη. Ο Μέρτον δεν ήταν σε θέση να δεχτεί την προσφορά και το βιβλίο δεν εκδόθηκε. Ήταν η μετάφραση του βιβλίου Μυήσεις, που έγινε το τελευταίο δημοσιευμένο έργο του[24].
Εργογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Δημοσίευσε αρκετά βιβλία στην εικοσαετία 1947 - 1967, ορισμένα από τα οποία είναι τα εξής:
- Quem sou eu? (1947) (Ποιος είμαι; Πορτογ., που υπήρξε και το πρώτο του βιβλίο)
- Τις ημέρες της μεγάλης ειρήνης: η ύψιστη γιόγκα όπως βιώθηκε (1953)
- Συγκέντρωση: οδηγός στη νοητική κυριαρχία (1959)
- Δρόμοι στην αυτοσυνείδηση: μια σύγχρονη εκτίμηση του αποκρυφισμού και των πνευματικών ατραπών (1962)
- Σαμάντι: Η υπερσυνείδηση του μέλλοντος (1962)
- Ταρώ: μια σύγχρονη μαθητεία επί της πεμπτουσίας του ερμητικού αποκρυφισμού (1962)
- Θεουργία: η τέχνη της αποτελεσματικής λατρείας (1965)
- Διαλογισμός: ένα περίγραμμα πρακτικής μελέτης (1967)
- Σε αναζήτηση του εαυτού (συλλογή πραγματειών, 1953-1957)
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Rafal T. Prinke, "Mouni Sadhu Revealed", The Lamp of Thoth [Leeds, UK], Vol
- ↑ Nicholas Tereschenko, "Mouni Sadhu as I Knew Him", The Lamp of Thoth [Leeds, UK], Vol
- ↑ Paul Sedir, Initiations, translated from the French by Mouni Sadhu, Regency Press, London, 1967, σελ. 9
- ↑ In Days of Great Peace, 2η έκδοση, 1957, σελ. 49, George Allen and Unwin Ltd.
- ↑ «Home». amities-spirituelles.fr.
- ↑ Paul Sedir, Initiations, translated by Mouni Sadhu, Regency Press, 1967, Foreword, σελ. 7
- ↑ Mouni Sadhu, In Days of Great Peace; at the Feet of Sri Ramana Maharshi, Diary Leaves from India, Οκτώβριος 1952, Ramnarayan Press, Μπανγκαλόρ, σελ. 175
- ↑ Sadhu, M., [n.d.], Declaration for Australian Citizenship
- ↑ «The Tarot: A Contemporary Course of the Quintessence of Hermetic Occultism Book Review». www.aeclectic.net. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2026.
- ↑ Odrodzenie, Sept. 1927; Jan., Feb., March, May, Sept., Oct. 1928
- ↑ Merton, Thomas (1973). The Asian Journal of Thomas Merton. New Directions Publishing. ISBN 978-0-8112-0570-2.
- ↑ The Mountain Path, Vol
- ↑ In Days of Great Peace, κεφάλαιο XIII, "The Direct Path", σελ. 69
- ↑ Theurgy: The Art of Effective Worship, σσ. 64–65, 1965 by George Allen and Unwin
- ↑ Ways to Self‑Realization, σσ. 77–79, The Julian Press, 1962.
- ↑ Samadhi: The Superconsciousness of the Future, 1962, George Allen and Unwin Ltd, σελ. 23
- ↑ Mouni Sadhu, Ways to Self‑Realization: A Modern Evaluation of Occultism and Spiritual Paths, Foreword, σσ. ix–x, The Julian Press, 1962.
- ↑ William James. «The Varieties of Religious Experience» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Φεβρουαρίου 2013.
- ↑ Mouni Sadhu, Concentration, Bibliography; Ways to Self‑Realization, Bibliography
- ↑ Mouni Sadhu, Samadhi, σελ. 114, George Allen and Unwin Ltd, 1962
- ↑ Sadhu, Mouni (1962). Ways to Self-Realization: A Modern Evaluation of Occultism and Spiritual Paths (στα Αγγλικά). Los Angeles, California: Borodino Books. σελίδες 1, 45, 89, 135. ISBN 9781787207530.
- ↑ Mouni Sadhu, Samadhi, σελ. 79, George Allen and Unwin Ltd, 1962.
- ↑ Sadhu, Mouni (1959). Meditation: An outline for practical study (στα Αγγλικά). London, England: George Allen & Unwin. σελ. 11. ISBN 9781904658931.
- ↑ Sédir, Paul (1967). Initiations (στα Αγγλικά). London, England: Regency Press. ISBN 9781904658306.