Μοσχόβους

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μοσχόβους
Χρονικό πλαίσιο απολιθωμάτων:
Μέσο Πλειστόκαινο εώς Σήμερα 0,2-0 εκατ.
Μοσχόβους
Μοσχόβους
Κατάσταση διατήρησης
Status iucn3.1 LC el.svg
Ελαχίστης Ανησυχίας (IUCN 3.1) [1]
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Θηλαστικά (Mammalia)
Τάξη: Αρτιοδάκτυλα (Artiodactyla)
Οικογένεια: Βοοειδή (Bovidae)
Υποοικογένεια: Αιγώδη (Caprinae)
Γένος: Μοσχόβους (Ovibos)
Blainville, 1816
Είδος: O. moschatus
Διώνυμο
Ovibos moschatus (Μοσχόβους ο μοσχάτος)
(Zimmermann, 1780)

Ο μοσχόβους (Ovibos moschatus) ή μοσχοφόρος μόσχος είναι μηρυκαστικό θηλαστικό του Αρκτικού κύκλου, ανήκει στην οικογένεια των βοοειδών (Bovidae), στη τάξη των αρτιοδακτύλων και απαντάται στη Γροιλανδία, στην Αλάσκα και στον Καναδά. Το όνομά του προέρχεται από τη χαρακτηριστική μυρωδιά μόσχου που εκλύει το αρσενικό στο 5ο έτος της ηλικίας του κατά την περίοδο του ζευγαρώματός του με το θυληκό[2][3]. Κινδύνευσαν με εξαφάνιση τόσο από τους κυνηγούς, όσο και από τις κλιματικές αλλαγές. Μεγάλοι πληθυσμοί τους υπάρχουν στην Βόρεια Αμερική, ενώ μικρότεροι έχουν επανεισαχθεί στη Σουηδία, στη Σιβηρία και στη Νορβηγία[2].

Τάση παγκόσμιου πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Σταθερή →[4]

Συστηματική ταξινόμηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μοσχόβους περιγράφηκε από τον Γερμανό ζωολόγο Ζίμμερμαν το 1780. Παρ' όλο που μοιάζει με βούβαλο, ανήκει στα Αιγώδη, την ίδια υποοικογένεια δηλαδή με τα πρόβατα και τις κατσίκες.

Μορφολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μοσχόβους είναι εντυπωσιακό όγκο, εξ' αιτίας των στρώσεων μόνωσης που διαθέτει κάτω από το δέρμα του. Το σώμα του καλύπτεται από μακρύ σκούρο τρίχωμα καθώς και χαρακτηριστικά πυκνή χαίτη στο λαιμό και τους ώμους. Έτσι καταφέρνει να αντέχει σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των -40ο C. Αν οι συνθήκες είναι ακόμα χειρότερες προτιμά να ξαπλώνει στο χιόνι αντί να παραμένει όρθιος στον παγωμένο αέρα. Στην κεντρική ζώνη του μετώπου φέρει κοίλα κέρατα που στρίβουν πλάγια και προς τα κάτω κι ύστερα γυρίζουν προς τα επάνω[2][3].

Βιομετρικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μήκος σώματος: ♂ 200 έως 250 εκατοστά, ♀
  • Ύψος στο ακρώμιο: 110 έως 150 εκατοστά
  • Μήκος ουράς: 10 εκατοστά
  • Βάρος: (180-) 285 έως 410 (-650) κιλά

Τροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διατροφή του μοσχόβου ακολουθεί τον αρκτικό κύκλο. Το σύντομο καλοκαίρι, το κοπάδι προχωρά βόσκοντας και τρέφεται με χορτάρι, βούρλα, βρύα, θάμνους, λειχήνες και ιτιές. Το χειμώνα τρώνε φύλλα βετούλης (σημύδας) και νάνο-ιτιάς, σκάβοντας το χιόνι με τις οπλές αναζητόντας ρίζες, βρύα και λειχήνες κάτω από το χιόνι[2].

Ηθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οικογένεια μοσχόβιων στη Γροιλανδία

Οι μοσχοβόες είναι αγελαία ζώα, συγκεντώνονται δηλαδή σε ομάδα με κοινωνική ιεραρχία των 10 με 20 ζώων, όπου αρχηγός της είναι το δυνατότερο αρσενικό. Κάθε αγέλη κινείται σε μια περιοχή που καταλαμβάνει έκταση κατά μέσο όρο 220 τετραγωνικά χιλιόμετρα, κατά προτίμηση κοντά σε νερό το καλοκαίρι. Εχθρός τους θεωρούνται η αρκούδα (πολική ή grizzly) και ο αρκτικός λύκος. Ρουθουνίζουν και ξεφυσσούν από τη μυτή όταν ενοχληθούν, ενώ όταν τρέχουν να ξεφύγουν κουράζονται και υπερθερμαίνονται. Γι΄αυτό σε περίπτωση κινδύνου, η αγέλη συγκεντρώνεται και σχηματίζει έναν αμυντικό κύκλο που στο μέσο της έχει τα θυληκά και τα μικρά, ενώ στην περιφέρεια του τα αρσενικά αντιμετωπίζουν κατά πρόσωπο τον εχθρό (βλ. Ξυράφι του Όκαμ), έτοιμα να τον εμβολίσουν με τα κέρατά τους αν χρειαστεί[2].

Αναπαραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ζευγάρωμα διαρκεί από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο και τα θηλυκά γεννούν ένα μικρό μετά από κύηση 8-9 μηνών. Το νεογέννητο διαθέτει ένα χοντρό, σγουρό τρίχωμα που δεν το εξασφαλίζει απόλυτα από το κρύο, γι' αυτό και κρύβονται κάτω από το πυκνό τρίχωμα της μητέρας τους. Θηλάζουν επί ένα χρόνο, αλλά μπορούν να βοσκούν από τη δεύτερη εβδομάδα της γέννησής τους. Τα θηλυκά ωριμάζουν σεξουαλικά από το δεύτερο χρόνο ενώ τα αρσενικά από τον πέμπτο. Τα αρσενικά ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την δεσπόζουσα θέση του αρχηγού της αγέλης και μόνο αυτός έχει το δικαίωμα ζευγαρώματος με αποτέλεσμα την περίοδο αναπαραγωγής προηγούνται βίαιες και θορυβώδεις συγκρούσεις. Οι ανταγωνιστές απομακρύνονται 25 με 50 μέτρα και χαμηλώνοντας το κεφάλι ορμούν εναντίον του αντιπάλου τους μέχρι να υποχωρήσει ο ασθενέστερος. Σπάνια υπάρχουν θανάσιμοι τραυματισμοί επειδή το σκληρό κρανίο τους είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό[2].

Ιστορία - Διατήρηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατανομή του πληθυσμού Μοσχόβους στις χώρες του Αρκτικού κύκλου.
*Το κόκκινο χρώμα δείχνει τις περιοχές που ζούσαν οι μοσχοβόες (αρχές του 19ου αιώνα)
*το μπλέ χρώμα δείχνει τις περιοχές όπου εισήχθησαν με επιτυχία στον 20ο αιώνα.

Ο μοσχόβους ζούσε, μαζί με τα μαστόδοντα και τα μαμούθ, τις παγετώδες περιόδους του Πλειστόκαινου (1.600.000 έως 10.000 χρόνια πριν) και πιστεύεται ότι μετανάστευσε στη Βόρειο Αμερική μέσω του Βερίγγειου 90.000 με 200.000 χρόνια πριν. Τον 19ο αι. κινδύνευσε να εξαφανιστεί στην Βόρεια Αμερική, αφού το κρέας και το τρίχωμά του ήταν περιζήτητο από τους κυνηγούς, αλλά με τις προσπάθειες προστασίας του είδους που έγιναν τον 20ο αιώνα, τελικά διασώθηκε. Στον Καναδά θεωρείται προστατευόμενο είδος, ενώ σε αρκετές χώρες του αρκτικού γίνονται προσπάθειες οικιακής εκτροφής και αξιοποίησής του[2]. Οι ίνες από το τρίχωμα των μοσχόβοων όταν αναμιχθούν με ίνες από μαλλί προβάτου δίνουν υφάσματα με εξαιρετικές θερμομονωτικές ιδιότητες. Αν και είναι εξαιρετικά λεπτές οι ίνες αυτές έχουν μεγαλύτερη αντοχή από αυτές του προβάτου. Οι ιθαγενείς Ινουίτ, που κατοικούν στο νησί Nunivak της Αλάσκας τις συλλέγουν την άνοιξη και το καλοκαίρι από θάμνους στους οποίους έχουν προσκολληθεί όταν οι μοσχόβοες χάνουν το τρίχωμά τους.[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πρότυπο:IUCN2015.1
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Το βασίλειο των ζώων, National Geographic, τομ. 1, σελ.433, ISBN 978-960-488-015-7
  3. 3,0 3,1 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμος 10, σελ. 426, Αθήνα 1999
  4. «Ovibos moschatus (Muskox, Musk Ox)». www.iucnredlist.org. http://www.iucnredlist.org/details/29684/0. Ανακτήθηκε στις 2016-09-30. 
  5. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Εκτροφή μηρυκαστικών ζώων, διαφ. 20

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]